[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - David Jackson

[Bruce Campbell]

David, nadal zamyślony, krążył gdzieś po sali, aż po jakimś czasie znalazł się przy barze. Zamówił coś, usiadł i zaczął układać w głowie plan dostania się do schroniska. Raczej nikt nie widział go poprzednim razem, więc można znowu z tej drogi skorzystać. Najpierw gabinet dyrektora. Trzeba załatwić jakieś wytrychy... chociaż nigdy z nich nie korzystał, więc raczej i tak sobie nie poradzi... bez sensu. No to trzeba liczyć na to, że w środku nie będą żadne drzwi zamknięte. Komputery na pewno są jakoś zabezpieczone. Przydałby się jakiś program do łamania haseł... Hmm... zaraz, co ja właściwie teraz tutaj robię? - zaczął się zastanawiać i rozejrzał.

[Claudie]

Rozejrzałeś się. Twojego ojca nigdzie nie było widać, widocznie czymś innym był zajęty. Na parkiecie cały czas trwała impreza, co chwilę ktoś podchodził i odchodził. Tymczasem przy barze siedziała taka kainitka, która patrzyła się w Ciebie z zainteresowaniem. Raz patrzyła na Ciebie jednym okiem, raz drugim.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David postanowił udać, że jej nie zauważył i zamówił następnego drinka.

[Claudie]

Po chwili, gdy wypiłeś drinka na szybko [odzyskujesz 1 pkt vitae], dostałeś w głowę zwiniętą kulką papieru. Obejrzałeś się w stronę, z której przyleciała ona i zauważyłeś, że kainitka coś sobie pisze w jakimś notatniczku.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David zaczął się zastanawiać, o co właściwie może jej chodzić. Na kartce, którą zwinęła w kulkę, może być coś zapisane. Z drugiej strony, papier może być pusty, i jeśli go podniesie, to się ośmieszy a ona pomyśli sobie na pewno, że jest niedomyślny. A nie chciałby się ośmieszyć... Po chwili wahania udaje, że coś mu spadło, schyla się, względnie dyskretnie podnosi papierową kulkę, rozwija ją i ogląda.

[Claudie]

Gdy rozwinąłeś kulkę, twoim oczom ukazał się taki obrazek. Twoje spojrzenie po chwili patrzenia się w obrazek spoczęło na kainitce, a ona dalej sobie coś pisała w notatniczku.

[Bruce Campbell]

Nie był pewien, jak do niej zagadać. W końcu zamówił jeszcze jednego drinka, wypił i podszedł do niej z kartką, po czym zapytał się:
- Przypadkiem tego nie zgubiłaś?

[Claudie]

[Po wypiciu drinka odzyskujesz kolejny 1 pkt] Kainitka powoli, bardzo powoli odstawiła długopis, jeszcze wolniej zamknęła notatniczek, po czym jeeeszcze wolniej odwróciła się w twoją stronę i spytała (normalnym tempem) - Czy ja coś zgubiłam? A może to ty coś zgubiłeś? Chociażby dobre wychowanie! Od razu do mnie na ty? Ja cię nie znam a ty znasz mnie? Ooj.... - po czym przymrużyła oczy i kontynuowała - Damien, James, Horatio? Nie, Horatio był brzydszy... Masz w ogóle imię jakieś cny bohaterze?

[Bruce Campbell]

- Emm... jestem Jackson. David Jackson... a jak ty masz na imię?

[Claudie]

- David.... Jackson.... Chwila! - powiedziała, po czym z prędkością światła otworzyła notatniczek, szybko sobie coś w nim zapisała i ponownie go odłożyła. Szybko wciągnęła powietrze i wypuściła je i tak kilka razy. Poprawiła włosy, spojrzała się w wyimaginowanym lustereczku (wyglądało to tak jakby się przeglądała w wewnętrznej części dłoni), palcem poprawiła szminkę na ustach. Odwróciła się w twoją stronę i powiedziała - Barbara Hale! Bardzo mi miło! - po czym podała Ci dłoń... jakby do pocałunku, ale i może do uścisku?

[Bruce Campbell]

David zawahał się, ale po chwili ostrożnie uścisnął jej rękę.
- Miło mi cię poznać - dodał.

[Claudie]

Po uścisku dłoni Barbara znów szybko otworzyła notatniczek, coś zanotowała i zamknęła go. Odwróciła się do Ciebie i spytała - Jesteś nowy w mieście Davidzie? Przyznam, nie widziałam takiego przystojniaka jak ty jeszcze, mimo że znam trochę to miasto! Byłeś już u Księcia? Przedstawiłeś się? Jak nie, to leć szybko do niego, bo będzie zły! - po czym pokazała Ci taką groźną minę i zaczęła cichutko warczeć, co w jej wykonaniu bardziej wyglądało na śmieszne niż groźne.

[Bruce Campbell]

- Eee... no dzięki... tak, jestem nowy. Byłem już u Księcia... - zakończył, nie bardzo wiedząc co mówić.

[Claudie]

- Byłeś u Księcia? Jaki on jest? Zły? Straszny? Zabija spojrzeniem? Czy ja byłam u Księcia... Niewiem. A ty wiesz? A może pójdziesz ze mną? Znasz go, pewnie jesteście dobrymi kolegami - zadawała coraz szybciej pytania, niczym strzelający karabin maszynowy.

[Bruce Campbell]

- Eee... noo... właściwie... mmm... pewnie, mogę z tobą do niego pójść... nie jest taki straszny jak mogę się wydawać - David próbował odpowiedzieć w miarę logicznie na wszystkie pytania, ale szybko zapomniał połowę z nich i zaczął dukać odpowiedzi.