[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - David Jackson

[Bruce Campbell]

- Pomyślałem, że sobie poszłaś, więc zszedłem tutaj, żeby... zebrać myśli. Nie lubię hałasu, przeszkadza mi w skupieniu się - dodał.

[Claudie]

- Poszłam sobie, też coś - fuknęła Barbara, po czym odwróciła się do Ciebie plecami. Można stwierdzić, że... puściła focha. Z obrotem, bez przytupu.

[Bruce Campbell]

- Noo... bo... zniknęłaś tak nagle bez słowa.

[Claudie]

Z powrotem obróciła się w twoją stronę, po czym spojrzała Ci w oczy - Naprawdę martwiłeś się? Oooj... - po czym przejechała Ci paluszkiem po policzku...

[Bruce Campbell]

- Taaak... - odparł David, niezbyt chętnie, ale jednak, poddając się jej dotykowi.

[Claudie]

Przysunęła się bliżej do Ciebie. Chwyciła Cię delikatnie za dłoń i przysunęła ją do swojego policzka. Usłyszałeś pytanie - Miałeś kiedyś dziewczynę? Albo chłopaka?

[Bruce Campbell]

- Nieee...? - wymamrotał po chwili przerwy.

[Claudie]

- Ja też nie - odpowiedziała Barbara, ciągle trzymając Cię za dłoń - W sumie nie pamiętam. Miałam? Nie miałam? Może ty wiesz? A może to ty jesteś moim chłopakiem? Wiesz to? Jesteś? Nie jesteś?

[Bruce Campbell]

Tego pytania David się nie spodziewał, ale odpowiedział zgodnie z - jak sądził - oczekiwaniami:
- Jeestem?

[Claudie]

- Nie odpowiada się pytaniem na pytanie, bo to nie ładnie! - powiedziała głośniej, po czym wzięła twoją dłoń i swoją pacnęła ją tak, jakby Ci dawała karę. Po czym delikatnie polizała wierzch twojej dłoni i znowu przyciągnęła ją do policzka. Zapytała - Czemu nie mówisz szczerze? A może mówisz szczerze, tylko nie znasz swoich uczuć? A może pogrywasz ze mną, gardzisz mną bo masz inną na oku? Powiedz prawdę...

[Bruce Campbell]

- Nie gardzę tobą ani nie mam żadnej innej na oku... po prostu... to wszystko stało się tak szybko... - zakończył kulawo David.

[Claudie]

- Za szybko? Naprawdę? Potrzebujesz czasu, przestrzeni? A może ja też potrzebuję? Powiedz tylko słowo, a rozejdziemy się! - usłyszałeś, po czym odłożyła twoją dłoń na blat i obserwowała twoją reakcję.

[Bruce Campbell]

- A może by się tak po prostu spotkać w bardziej spokojnym miejscu za parę nocy? Dziś tyle się wydarzyło, mogliśmy zginąć, muszę to wszystko uporządkować sobie w głowie... - zaproponował David, lecz jeszcze nim zobaczył reakcję Barbary, doszedł do wniosku, że to straszna głupota.

[Claudie]

- Nie ma sprawy, jak będziesz chciał pogadać to tutaj masz numer [podaje Ci go na takiej ręcznie zdobionej wizytówce], a tymczasem do zobaczenia! - po czym chwyciła Cię delikatnie i pocałowała Cię... Namiętnie. Po chwili oderwała się od twoich ust, zaśmiała się jak mała dziewczynka i odeszła. Ciągle będąc w szoku odprowadziłeś ją wzrokiem, aż Ci nie zniknęła z widoku...

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David wpatrywał się chwilę tępo w miejsce, w którym zniknęła Barbara. "Ehh... po co ja to w ogóle proponowałem... no, ale ważne że sobie poszła" - pomyślał i poprosił barmana o kolejnego drinka. Wypił i postanowił szybko opuścić klub.