[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - David Jackson

[Bruce Campbell]

- Niestety, tego też nie rozpoznałem - przyznał David.

[Claudie]

- Podsumowując. Oceniasz swoją obserwację tym, że to musiał być sabatnik, ponieważ jakieś ogary was zaatakowały - powiedział baron, po czym kontynuował - Do tego opisujesz mi kainitę, który pewnie ma coś na sumieniu, ale z tego co pamiętam to nie było zakazu ghulować psy. Mylę się? A może chcesz powiedzieć, że młody nowicjusz jest przekonany na pewno, że to był sabatnik, nie rozpoznając do jakiego klanu należy? Takie oskarżenia wiele przynoszą zła. Chcesz jeszcze coś dodać, młodzieńcze? A może masz jakiś dowód, który potwierdzałby twoje słowa?

[Bruce Campbell]

- Wiem, jak to musi brzmieć - zaczął - ale poprosiliśmy o ekspertyzę pewną Tremere i również stwierdziła, że to były ogar Sabatu. Z jakiegoś powodu znalazły się w całkowicie innym miejscu, niż toczyły się walki i raczej nie bez powodu.

[Claudie]

- Tremere! Wszędzie Ci Tremere! - odparł podniesionym głosem baron - A skąd ona może być tego pewna, była z Tobą wtedy? Jeżeli to by były prawdziwe ogary Sabatu, nie stał byś tutaj teraz! Niesłychane, po prostu niesłychane... Wysuwasz ciężkie działa, nie mając do nich prochu i kul, nowicjuszu. Poszedłeś dalej za tym kainitą? Obserwowałeś go dłużej? A może to był po prostu parias, który tworzy sobie watahę dla własnych celów? I do tego jeszcze sprawa tych zajść na dworcu... Po czym stwierdzasz, że obydwa ataki były ze sobą związane?

[Bruce Campbell]

- No cóż, nie mogę zaprzeczyć, że duża część tego co powiedziałem, to tylko domysły, a jeszcze nie dowody. A co do związków między tymi dwiema sytuacjami... nie wierzę, że tej samej nocy, kiedy doszło do walk z Sabatnikami, ich dwa ogary znajdowały się zupełnie przypadkowo naprzeciw siedziby Księcia. Może miały po prostu obserwować Elizjum? Oczywiście,  to tylko hipoteza, niestety.

[Claudie]

- Będę miał na uwadze twoje przemyślenia nowicjuszu - odpowiedział baron - Poinformuję również Protegowanego, nie musicie się do niego wybierać. Czy to wszystko, co macie do mnie?
- Nie panie - odpowiedział Sandor - Dziękujemy Ci, że poświęciłeś dla nas swój cenny czas - po czym ukłonił się baronowi i wyszliście na zewnątrz. Podeszliście do motocykla Sandora w milczeniu. Gdy wsiadł na niego, spytał się Ciebie:
- Spodziewałeś się jego reakcji, czy myślałeś że we wszystko uwierzy, ot tak? I czy idziesz na piechotę po kładce, czy jedziesz ze mną na drugą stronę?

[Bruce Campbell]

- Hmm... cała historia brzmiała logicznie... tak przynajmniej mi się wcześniej zdawało - stwierdził David i również wsiadł na motocykl.

[Claudie]

Gdy odpalał silnik, powiedział - Widzisz, starej daty kainitów nie tak łatwo przekonać. Ale sprawdzi to, każde podejrzenie sprawdza, nawet najsłabsze - po czym odpalił go, zawrócił pojazdem i powiedział "Trzymaj się mocno!" Po czym z werwą ruszył przez kładkę. Starałeś się nie patrzeć w dół, ale było to silniejsze od Ciebie. Czułeś, jak motocykl przechyla się razem z kładką, lecz po kilku chwilach (które dłużyły się dla Ciebie jak godziny) przejechaliście bezpiecznie przez nią. Zatrzymał się przed twoim motocyklem i powiedział:
- Noo, nie było tak strasznie. Planujesz coś jeszcze na dzisiaj?

[Bruce Campbell]

- Nieee... nic na dzisiaj nie planowałem - odparł.

[Claudie]

- To tak jak ja. Ale Primogen został poinformowany, może chciałbyś porozmawiać z Protegowanym? Może będzie "łaskawszy" dla Ciebie - powiedział Sandor.

[Bruce Campbell]

- Hmm... no nie wiem, jakoś po tym spotkaniu nie widzę specjalnych szans. W sumie... ostatecznie nie ma i tak co robić, a zawsze to trochę więcej praktyki w jeździe po kanałach. Dobrze, jedźmy do Protegowanego - powiedział David i przesiadł się na swój motocykl.

[Claudie]

- Powinien być w Elizjum, zawsze tam jest by słuchać plotek. No i blisko centrum wydarzeń - po czym ruszył przed siebie. Jechałeś za nim, cały czas zachowując bezpieczną odległość. Po jakimś czasie dojechaliście do Elizjum, po drodze ścigając się z wagonami metra, innymi amatorami podziemnych przygód czy po prostu jeżdżąc i klucząc między wyrwami i i dziurami. Zaparkowaliście, po czym weszliście do baru. Twój wzrok od razu powędrował na lampkę, niestety ta dalej była czerwona. Z głośników leciała melodia. W jednym z kątów zauważyliście Protegowanego, rozmawiał z innym nosferatu. Po chwili ten inny odszedł, a wy mieliście wolną chwilę.
- Idź do niego - powiedział Sandor - Spróbuj załatwić to bez przyzwoitki, poczekam przy barze - po czym podszedł do niego i coś zamówił. Zauważyłeś, że Mike jest zadowolony...

[Bruce Campbell]

David podszedł do stolika Protegowanego i przywitał się:
- Dobry wieczór! Jestem David, syn Sandora, pamięta mnie pan? - po chwili zaczął mówić dalej:
- Mam pewną... delikatną sprawę. Powiedzmy, że przypuszczenia na temat Sabatu... ale to przypuszczenia. Nie mam jeszcze dowodów - zaznaczył.

[Claudie]

- Oczywiście, że pamiętam. Siadaj - po czym wskazał Ci miejsce. Gdy usiadłeś na przeciwko niego, usłyszałeś pytanie - Co Cię do mnie sprowadza? W każdym przypuszczeniu jest ziarno prawdy. A jeżeli chodzi o Sabat, to pewnie są dwa ziarna.

[Bruce Campbell]

- Cóż, więc zacznę od tego, że parę dni temu, dokładniej rzecz biorąc to w noc gdy doszło do walk z Sabatem, wspólnie z jednym Venture weszliśmy na dach budynku naprzeciw Elizjum. Twierdził, że zobaczył tam jakąś tajemniczą postać, która obserwowała go już w Elizjum. Gdy już się tam znaleźliśmy, rozdzieliliśmy się by poszukać śladów. Zaatakowały nas dwa psy, ogary Sabatu, jak później stwierdziła pewna Tremere. Śladów nie mogliśmy ostatecznie poszukać, bo Venture został poważnie ranny i musiałem pomóc mu z powrotem dostać się do klubu. Następnej nocy wspólnie ruszyliśmy do schroniska. I odkryliśmy, że ktoś faszeruje psy jakimiś środkami, a następnie daje im swoją krew. Z tego co wiem, psy można ghoulować, ale jedna rzecz zwróciła mój uwagę: kainita podobny był do opisu Ventrue. Miał długie, czarne włosy, nawiasem mówiąc nosił się również na czarno. Miał dosyć długą czarną brodę i metalowe rękawice z pazurami. No, to były fakty opisane w telegraficznym skrócie, na razie jest ich mało i nie tworzą logicznej całości - podsumował David, po czym kontynuował:
- Ale myślę, że coś te wydarzenia łączy. Nawet, jeśli na dachu budynku naprzeciw Elizjum nikogo nie było, nie wierzę że dwa ogary w noc walk na King's Cross znalazły się przez przypadek. I, jak mniemam, były to psy z tamtego schroniska. Tamtego kainity. Niestety, jak wspomniałem na początku, to tylko luźna myśl, bez twardych dowodów.