[Novus Mundus: MM] Fabuła

[Movart]

Nasza ekspedycja... nie słyszałem, żeby takie coś miało miejsce. Zresztą jeśli nawet, to imperium nie ma w zwyczaju przegrywać. Ale z drugiej strony... skąd zna nasz język? Marco obserwował dalsze zajścia na placu.

[Ąrie]

Mężczyzna stojący na podeście rzucił gniewne spojrzenie w tłum.
- A jeżeli spróbujecie podnieść bunt, powstanie, czy cokolwiek tego rodzaju - zrównamy tę kolonię z ziemią, a Was razem z nią. Rozejść się.
Po tej komendzie przerażeni ludzie, jak nigdy, w ciszy zaczęli wycofywać się do swoich domów, wszędzie zaś zaczęły kroczyć patrole uzbrojonych żołnierzy. W mieście zapanował terror...

[Movart]

Hmm, niedobrze. Ale może da się jeszcze coś tu ugrać... Poczekał, aż tłum się trochę rozejdzie, po czym ruszył śladem mężczyzny, który przemawiał.

[Ąrie]

Przemawiający mężczyzna zszedł w asyście gwardzistów z podestu i skierował się w stronę Pałacu Dyrektora. Dostrzegłeś wówczas, że przy jego boku maszeruje... Tutejszy! Bardziej rzekłszy dokładnie był to jakiś Elynin, który rozmawiał z potężnym mężczyzną, również chroniony przez gwardzistów. Weszli oni po schodkach w górę i wkroczyli do środka pałacu...

[Movart]

A to Ci ciekawostka, skąd się tam ten wziął rozmyślał spoglądając na nieznanego Elynina. Żeby się dowiedzieć co tu jest grane, muszę być blisko źródła. Ryzyko... nie dokończył zdania w myślach a już był tuż przed gwardzistami strzegącymi pałacu. Ukłonił się w pół gwardzistom i zapytał najgrzeczniej jak potrafił - Proszę uniżenie o audiencje u Waszego Pana. Elyński towarzysz Waszego mistrza prosił mnie o pewne informacje w sprawie byłych zarządców kolonii, chciałbym je dostarczyć, jeśli pozwolicie.

[Ąrie]

Gwardziści natychmiast broń skierowali na Ciebie i zaczęli coś krzyczeć, co brzmiało... ostrzegawczo.
- Atchi e ike! Kuru koto wa arimasen! Kinshi sa remashita!

[Movart]

Marco podniósł ręce i od razu się odsunął. Tak jak myślałem, ni w ząb nie gadają po naszemu. Odwrócił się na pięcie i wyruszył do jednej z uliczek w pobliżu pałacu. Kiedyś ten Elynin musi wyjść. Oparł się o mur i czekał, aż widziany wcześniej Elynin pojawi się.

[Ąrie]

Poszedłeś do uliczki i zacząłeś czekać. Czekać, czekać, czekać...

[Ąrie]

Zauważyłeś nagle, że z pałacu wychodzi ten sam mężczyzna w obstawie dwóch wojowników...

[Movart]

Oho, idzie... Marco wyprostował się i ruszył w ich kierunku, powoli i spokojnie. - Przepraszam, czy mogę Panu potowarzyszyć w drodze? Mam ważne wieści. - zapytał, gdy już był blisko. Nie ryzykował zbliżenia się do wojowników.

[Ąrie]

Podszedł nieco, a trójka się zatrzymała. Wojownicy wyprowadzili katany lekko z pochw, jednak Elynin wskazał im, aby się wstrzymali. Ci jednak wciąż bacznie Cię obserwowali.
- Z kim mam przyjemność i jakież to ważne wieści ma Pan do przekazania? - zapytał.

[Movart]

- Sergio Cutrera - Marco pokłonił się - Jeśli Pan pozwoli to ruszymy dalej, bo tutaj zwracamy na siebie zbyt dużo uwagi. Mam wieści, które krążą między tutejszymi, a które mogą się nie spodobać Pańskiemu pracodawcy. - Jeśli ruszyli w drogę, Marco kontynuował - Pan już tutaj trochę w kolonii zapewne jest, podobnie jak ja. Wie Pan jacy są kyralianie. Tutejsi, hmm... patrioci - można było wyczuć lekką pogardę - już chcą organizować podziemie. Wie Pan jak tragiczny skutek, będą miały ich poczynania, jeśli nikt ich nie przerwie? Cała kolonia pójdzie z dymem, w tym mój majątek i Pański. - czekał na reakcję elynina.

[Ąrie]

- W takim razie proszę podążać za mną. Idę do portu, tam się na moment rozdzielimy, a później zaprowadzę Pana do Daimyo bądź przekażę zeznania, w zależności od jego woli. - rzekł mężczyzna, a kroki swe kierował do portu. Wojownicy wciąż bacznie Cię obserwowali...

[Movart]

- Oczywiście, poczekam. Proszę zaznaczyć pańskiemu... Daimyo, że mam co najmniej dwie propozycje rozwiązania tego problemu. - powiedział spokojnie - Będę dozgonnie wdzięczny, jeśli okaże mi ten zaszczyt i mnie wysłucha.

[Ąrie]

-  Naturalnie poinformuję go. - rzekł mężczyzna, a następnie poszedł w stronę portu...