[Novus Mundus: MM] Fabuła

[Ąrie]

Zacząłeś poruszać się bocznymi uliczkami, unikając licznych patroli żołnierzy najeźdźców. Doszedłeś do koszar i dostrzegłeś, że są pilnie strzeżone przez licznych żołnierzy agresorów, a wszelkie wejścia, które poznałeś były obstawione i bacznie obserwowane... nie było wejścia żadnego.

[Movart]

Marco stawał się coraz bardziej zdenerwowany i zrezygnowany. Lepiej będzie jak wrócę do kryjówki, bo jeszcze mnie sprzątną stąd Ruszył w kierunku wyłomu, którym wszedł i skierował się do kryjówki.

[Ąrie]

Szedłeś już w stronę wyłomu, gdy nagle...
- Nē, soko! - usłyszałeś gdzieś za swoimi plecami. Odwracając się, dojrzałeś patrol, który groźnie kroczył w Twoją stronę. - Jikan ga arimashita! Kono toki,-ka ni kaerimasu!

[Movart]

Marco zaśmiał się drwiąco pod nosem - Naprawdę jesteście tacy głupi? Czy udajecie? Nikt tutaj Was nie rozumie - mówił, wkładając w słowa cały swój gniew. Myśl racjonalnie. Uciekaj! Zabrzmiała ta myśl w jego głowie i rzucił się do ucieczki. W głowie przypominał sobie układ miasta i wykorzystał go, aby uciekać jak najbardziej krętymi uliczkami.

[Ąrie]

- Rokudenashi! - wykrzyknął żołnierz z mieczem, a dwaj pozostali uklęknęli i wymierzyli broń palną w Ciebie. Oddali strzały, a Ty w tym samym momencie skręciłeś, przez co pociski ominęły Cię. Nieco to trwało, jednak udało Ci się w końcu zgubić pościg... byłeś jednak ponownie w centrum miasta.

[Movart]

Marco udał się do jedynego miejsca, w którym jeszcze nie był... do kościoła. Rozglądając się po drodze po domach, szukając może okazji, albo czegoś podejrzanego

[Ąrie]

Konspiracyjnie wkradłeś się powoli do Świątyni i natychmiast poczułeś swąd... truchła. Zauważyłeś, że w środku stoi jakiś mężczyzna, rozmawiający z kapłanem. Okna w kaplicy były pootwierane na oścież...

[Movart]

Marco podszedł bliżej w kierunku mężczyzn - Niech światłość Was błogosławi w tych niespokojnych czasach.  - odrzekł spokojnie, jedną rękę trzymając za "pazuchą" na pistolecie. Przyjrzał się mężczyznom, gdy się zbliżał. - Można tu otrzymać schronienie?

[Ąrie]

Kapłan i męzczyzna zbliżyli się do końca kościoła, do ołtarza.
- Tak z czystej ciekawości... czemu panuje tu taki fetor? - zapytał mężczyzna.
Kapłan mu nie odpowiedział, tylko zwrócił się do Ciebie.
- Zależy przed czym szukasz schronienia.
- Ojcze? Czemu milczysz? To dosyć dziwne, że w takim dostojnym budynku panuje taki za przeproszeniem smród. Może trzeba wezwać grupę sprzątaczek? - uparcie dąży do uzyskania odpowiedzi. - naciskał mężczyzna...

[Movart]

- Ja nic nie czuję - Marco widocznie wąchał - Kompletnie nic. Przepraszam, że ośmielę się zasugerować, ale może Pan zapadł na tą chorobę, co ostatnio szaleje tutaj. Podobno własnie atakuje drogi oddechowe powodując uczucie smrodu i niesmaku w ustach. - zwrócił się Marco do mężczyzny.

[Ąrie]

Mężczyzna znieruchomiał i spojrzał kapłanowi głęboko w oczy.
- Być może... tak, to pewnie choroba. Eh... nie dość, że całe miasto stoi w ogniu to jeszcze to. - przeciera sobie czoło ręką, po czym kontynuuje - Swoją drogą... to czemu potrzebujesz azylu w tej świątyni, jeśli można spytać? - zwrócił się z pytaniem do Ciebie.

[Movart]

- Mój dom stał nieopodal miejsca, w którym spadły te dziwne pociski i musi zostać odbudowany. - powiedział ze smutkiem Marco - Do tego czasu muszę gdzieś żyć. A teraz przepraszam, chciałbym porozmawiać z kapłanem i przy okazji wyspowiadać się. A nie chciałbym żeby moje grzeszki znało za dużo osób - uśmiechnął się serdecznie.

[Ąrie]

- Jasne, zostawię was w spokoju, gdy już pójdziecie do konfesjonału... - rzekł mężczyzna, gdy kapłan podał mu fiolkę napełnioną wodą. Następnie usunął się i wyszedł ze świątyni, Ty zaś zostałeś z kapłanem sam na sam.
- Tak, dziecko? W czym mogę Ci pomóc?

[Movart]

- Faktycznie szukam schronienia, ale też poszukuje rady - odrzekł Marco - Nie mogę się pogodzić z tym, że Ci.... bluźniercy zajęli naszą kolonię. Co według kapłana powinienem zrobić? - zapytał dyplomatycznie.

[Ąrie]

Kapłan otworzył szeroko oczy, a następnie zastanowił się i odpowiedział.
- Cóż, dziecko... Światło nakazuje, aby napastników przyjąć włócznią, niewiernych ogniem palić. Zostaliśmy przeto przez niewiernych napadnięci, tako włócznia i ogień to wyjście, mój uczniu.