[Novus Mundus: MM] Fabuła

[Movart]

- Wydaje mi się, że ojciec wie, do kogo powinienem się zgłosić. - powiedział pokornie Marco - Proszę, niech ojciec da mi możliwość zemsty. Mój dom został zniszczony, duma stłamszona. Nie zostało mi nic oprócz zemsty. A bić się umiem, służyłem w armii imperialnej.

[Ąrie]

- Cóż, nie mogę Ci pomóc. Nie mam kontaktów, nie mam koneksji. Musisz znaleźć drogę sam, aby wroga krew przelać.

[Movart]

- Kapłan twierdzi, że nie ma nic do ukrycia, jednak to nie u mnie śmierdzi wyraźnie truchłem.

[Ąrie]

Kapłan zmarszczył brew i okazał kieł.
- Dziecko, nie śmiej podważać słów moich, bowiem pochodzą one do Światłości - gruchnął groźnie.

[Movart]

- Skąd mam wiedzieć, że kapłan nie współpracuje z najeźdźcą? Ja dla imperium zrobię wszystko! A czy kapłan jest w stanie?! - uniósł się gniewem Marco - Może to kyralianin został tu zamordowany! Pani inkwizytor się o tym dowie!

[Ąrie]

Kapłan powoli zbliżył się do Ciebie, a Ty, spoglądając głęboko w jego oczy dostrzegłeś dziwną... pustką. Oczy miał pokryte jakby mgłą, choć widać w nich było żar. Niezbyt wysoki staruszek chwycił Cię nagle potężnie za gardło i uniósł wysoko nad ziemię.
- Nie strasz mnie Inkwizycją. - wysyczał. - Nie Inkwizycja będzie nas sądzić. - po czym puścił Cię, odwrócił się i udał w stronę zakrystii...

[Movart]

- Coś mi tu nie gra... - wyszeptał Marco, po czym wyjął pistolet zza pazuchy, schował go za sobą i zaczął "zwiedzać" świątynie. Jeśli nie znalazł nic w głównej sali, udał się po cichu, powoli za kapłanem.

[Ąrie]

W świątyni, w nawach i konfesjonałach nic nie znalazłeś ciekawego... Dlatego udałeś się na zakrystię. Powoli otworzyłeś drzwi i wszedłeś do środka...
Dojrzałeś na ziemi ciągnący się ślad krwi, który szedł aż do kolejnych drzwi, kawałek dalej, naprzeciwko drzwi, którymi wszedłeś. W zakrystii znajdowało się kilka szafek, obrazy święte i różne relikwie, nic ciekawego...

[Movart]

Marco trzymał pistolet w gotowości, upewnił się, że jest naładowany. Po czym podszedł do drzwi naprzeciwko. Powolnym ruchem otwierał je, trzymając w drugiej ręce pistolet i celując przez coraz szerszą szparę.

[Ąrie]

Zbliżyłeś się do drzwi, powoli chwyciłeś klamkę, nacisnąłeś ją... zamknięte. Kilka razy mocniej szarpnąłeś, ale okazało się, że jest zamknięta. Wtedy, za plecami usłyszałeś głos kapłana.
- Widzę, że ciekawość Cię zżera, chłopcze... - stał w futrynie drzwi do zakrystii.

[Movart]

- Podobno to dobra cecha - powiedział Marco celując w kapłana - W końcu niecodziennie bywa się w kościołach, gdzie krew ciągnie się po podłodze. Po za tym ten gość, co przyszedł tutaj razem przede mną... kto potrzebuje wody, zapewne święconej, zaraz po podbiciu miasta? I to o takiej porze. I na końcu tego łańcuszka kapłan, który nie boi się inkwizycji i widać szał w jego oczach. Wyjaśni ksiądz to? - zapytał z lekkim, triumfalnym uśmieszkiem - Ostrzegam, jeden fałszywy ruch i strzelam. A z takiej odległości nie jestem w zwyczaju chybiać.

[Ąrie]

Kapłan gniewnie się na Ciebie spojrzał i zaczął kroczyć powoli w Twoją stronę.
- Świeckim co świeckie, duchownym co duchowe. Niech się Pan nauczy tych zasad dokładnie i wyjdzie ze Świątyni. Profanujesz ją, bluźniercze. Inkwizycja takich jak Ty morduje. Wynoś się! 

[Movart]

- Jak to kapłan stwierdził, to nie inkwizycja będzie nas sądzić. Uczę się od kapłana. - odpowiedział sarkastycznie - Daję kapłanowi ostatnią szansę, wytłumaczy mi kapłan o co tu chodzi i pokaże mi co jest w tym pokoju. Jeśli faktycznie nic kapłan nie ma do ukrycia to sobie grzecznie pójdę i nie będę o tym wspominał. Jest kapłan gotów poświęcić się? I tak jeśli ksiądz zginie wejdę tam i się dowiem. Może księdzu pomogę? Kto wie?

[Ąrie]

Kapłan zatrzymał się i odetchnął głęboko.
- Cóż... heretycy. Oni są naszym problemem. - stwierdził oschle. - Inkwizytorzy, którzy zostali tutaj przysłani to jakaś pomyłka. Skorumpowani, niewierni, heretyccy, miast walczyć z herezjami i złem, wspierają go. Musimy na własną rękę zdejmować heretyków, którzy zagrażają nam jeszcze bardziej, niżeli Ci dziwni najeźdźcy. Taką prawdę chciał Pan usłyszeć? - skrzyżował ręce na piersi. - Powiem więcej. Sytuacja się pogarsza. Jeżeli chce Pan pomóc... mógłby Pan dla nas zabijać niewiernych. A pozbycie się tych wykręconych, zdradzieckich inkwizytorów ułatwiłoby sprawę, znacznie.

[Movart]

- Tak, tego chciałem się dowiedzieć. To jest, hmm... dosyć poważne oskarżenie. Jeśli jednak mam się przysłużyć sprawie, to muszę wiedzieć, gdzie Ci inkwizytorzy są. Na pewno nie wyparowali podczas oblężenia razem z dyrektorem. A zakładam, że nie zginęli, bo pewnie już by wisieli na placu dla przykładu. - westchnął Marco - A co z tym trupem za drzwiami? Jeden z heretyków?