[Novus Mundus: MM] Fabuła

[Ąrie]

- Cóż... - rzekł kapitan. - Jestem zadziwiony pańskim entuzjazmem. Jednak jest to cecha, która pożądana jest wielce w naszych szeregach. Miałbym dla Pana pewne zadanie - otóż, niedawno jeden z anszych posterunków w północnej części kolonii został wysadzony przez nieznanych sprawców. Żołnierze pod dowództwem pułkownika Wassera podjęli się już budowania nowego posterunku. Wszyscy moi ludzie są już zajęci, a mi nieco brakuje ludzi. Dołączy pan do eskorty karawany z materiałami budowlanymi i zaopatrzeniem, która podąży do owego posterunku i będzie Pan jej chronił za wszelką cenę. Jest Pan zainteresowany?

[Movart]

- Oczywiście, do kogo powinienem się zgłosić? - zapytał spokojnie Marco.

[Ąrie]

- Proszę udać się do magazynu, do zbrojmistrza, on wysyła karawanę. Proszę rzec, iż przychodzi Pan ode mnie w ramach eskorty.

[Movart]

- Tak jest - Marco zasalutował, wykręcił się i wyruszył na poszukiwania magazynu. Jeśli mógł, to zapytał kogoś o drogę.

[Ąrie]

Pytając innych o drogę, udało Ci się dotrzeć do magazynu, gdzie czekał już podpięty pod konia transport, a także kilkoro żołnierzy. Zbliżyłeś się do zbrojmistrza, a ten pocieszny Norden z rudą brodą uśmiechnął się, pytając.
- Tak, o co chodzi?

[Movart]

Marco zasalutował zbrojmistrzowi - Kapitan Sprout wysłał mnie do wsparcia eskorty karawany. Tej, która zmierza do budowanego posterunku.

[Ąrie]

- Ach tak, tak. Proszę dołączyć, za chwilę wyruszamy - powiedział, a następnie skierował Cię do grupy sześciu żołnierzy, którzy oczekiwali w kręgu na rozpoczęcie podróży. Kiedy do nich dołączyłeś, powitali Cię, a po chwili ogłoszono rozpoczęcie karawany. Koń ruszył, zaś otoczyliście transport korowodem, krocząc przez miasto. Wyszliście w końcu przez główną bramę i skierowaliście się leśnym traktem. Jeden z żołnierzy powiedział głośno.
- Spokojny spacerek i jeszcze nam za to płacą! Haha! Co może nas spotkać, przy tak nieważnym ładunku...

[Movart]

- Nie chwal dnia, kto wie co wymyślą sobie dzikusy - powiedział Marco próbując ostudzić nastroje towarzyszy. Marco szedł spokojnie, nie zwracając zbytnio uwagi na towarzyszy. Próbował wypełniać swoje zadanie, uważnie obserwował okolicę w poszukiwaniu ruchu.

[Ąrie]

Maszerowaliście przez las wolno i miarowo, wypatrując zagrożenia wszędzie dookoła, a wtem w całym lesie rozległy się huki wystrzałów. Kilkanaście kul świstnęło między Wami, godząc jednego żołdaka w ramię i powalając go na ziemię. Niefortunnie, znajdowaliście się na trakcie, który jakoby w dolinie był - po prawej i po lewej znajdowały się niewielkie wzniesienia, na których wyrastały drzewa. Dostrzegliście kilku strzelców odzianych w niezbyt wyszukane stroje, którzy właśnie przeładowywali muszkiety. Żołnierze Twojej eskorty również podnieśli swoją broń i wymierzyli w napastników...

[Movart]

Od razu po usłyszeniu wystrzałów, Marco szybko schylił się próbując uniknąć trafienia i podbiegł do najbliższej, jakiejkolwiek osłony. - Wytrzymać! Kapral ze swoją drużyną musi dostać więcej czasu, aby ich okrążyć! - krzyknął Marco tak, aby również przeciwnicy usłyszeli. Następnie wychylił się i wycelował w najbliższego przeciwnika i strzelił.

[Ąrie]

Schroniłeś się za wozem, gdyż to była jedyna realna osłona w okolicy. Chroniła Cię przed czterema strzelcami, jednak trzech z nich wciąż znajdowało się przed Tobą i przeładowywali muszkiety. Ty wycelowałeś swoją broń i wraz z innymi żołnierzami swojej trupy wystrzeliliście. Udało Wam się zabić dwóch z trzech strzelców przed Tobą, jednak ten zdążył już przeładować broń i celuje ją w Twoim kierunku...

[Movart]

Gdy zauważył, że jest na celowniku, Marco szybko rzucił się pod wóz. Poczekał, aż usłyszy strzał.

[Ąrie]

Szybko wturlałeś się pod powóz, a strzelec prawdopodobnie próbował Cię trafić, gdyż strzelił, a tuż obok Twojej głowy (gdy już byłeś na ziemi) łupnęła kula, nie trafiając Cię jednak...

[Movart]

Marco przeturlał się na zewnątrz (na tą samą stronę), czym prędzej podniósł się i zaczął przeładowywać muszkiet. Czemu oni nie dodają pistoletu do wyposażenia, przeklęte cięcia budżetowe

[Ąrie]

Wyturlałeś się spod wozu i zaczął się morderczy wyścig -  spoglądaliście na siebie, prędko przegryzając patrony, wsypując proch, następnie pocisk, dociskając cały ładunek... i dosłownie w tym samym momencie załadowaliście broń. On skierował swój muszkiet na Ciebie...