[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Katherine Delgado

[Luna]

Kate po prostu włóczy się bez konkretnego celu obserwując to tą czy inna parę ludzi czy też kainitów, ghuli bądź podziwiając ściany i meble.

[Claudie]

Gdy stałaś tak pod pewnym obrazem i zastanawiałaś się, co autor miał na myśli malując go podszedł do Ciebie pewien mężczyzna. Rozpoznałaś go jako człowieka. Po chwili spytał:
- Co taka piękność robi tutaj sama i bez opieki?

[Luna]

- wpatruje się w obraz a czemu taki przystojny mężczyzna zaczepia ? - spytała.

[Claudie]

- A bo może liczy na jakąś nową znajomość? - odpowiedział pytaniem nieznajomy - Może ta znajomość będzie owocna? Nikt tego nie wie. A może ta piękna osoba go spławi? Pozostawi go tutaj, tak jak stoi?

[Luna]

- korzyść musi być też dla mnie....pomijając miejsce i czas i to, że jakimś magicznym cudem mówimy sobie na ty.....co ktoś taki jak ty tu robi ? - spytała dalej nie odwracając wzroku od płótna.

[Claudie]

- Ktoś taki jak ja? Przyjechał głównie w interesach - odpowiedział mężczyzna, podążając za twoim wzrokiem i spojrzał się na płótno po czym kontynuował - Ty zapewne też, obserwowałem Cię przez chwilę. Masz bardzo ciekawych znajomych, ta piękna kobieta która wyszła z tobą musi być kimś ważnym dla Ciebie. No i ten starszy jegomość również, ale w moim odczuciu to się nim.. wyręczacie. Tak jakby był lokajem albo kimś w tym stylu.

[Luna]

- owszem ciotka ma kamerdynera, nie powiesz mi chyba, że ty służby nigdy byś nie zatrudnił ? - spytała.

[Claudie]

- Zależy od tego, czy będziemy traktować służbę jako faktyczną służbę, czy jako przyjaciela rodziny - odpowiedział mężczyzna - Ten kamerdyner zachowuje się bardzie jak partner, ewentualnie bliższy przyjaciel rodziny niż typowa służba, mam rację?

[Luna]

- jest starym i zaufanym sługą domu, który wystarczająco udowodnił swą lojalność na przestrzeni lat, więc na swój sposób jest jak członek rodziny. Choć nie zapomina o tym kim jest i jaka jest jego rola - odpowiedziała.

[Claudie]

- Cóż, patrząc po jego wieku, musi być naprawdę zaufanym sługą - odpowiedział - Przepraszam, gdzie moje maniery... Widocznie za bardzo jestem oczarowany twoją urodą, która rozjaśniła ten bal, pomimo tego że jest tu wiele pięknych dam. Nazywam się Cesar de la Croix - po czym jeżeli mu pozwalasz, chwyta Cię delikatnie za dłoń i całuję Cię w nią. Jeżeli nie, tylko Ci się kłania.

[Luna]

Kate mu pozwala po czym sama się przedstawia,
- Katherine Delgado, miło mi pana poznać - powiedziała.

[Claudie]

- A więc jeżeli mamy formalności za sobą... Naprawdę przybyłaś tutaj tylko podziwiać obrazy? - spytał - To Ciebie powinien ktoś namalować, ewentualnie wykuć jako pomnik by ludzkość nie zapomniało, że miało kiedyś takie piękne przedstawicielki.

[Luna]

- dziękuje za komplement ale bardziej byłam tu w prywatno-biznesowych sprawach a całość jest raczej otoczką dla oczu, a ty ? - spytała kierując na niego wzrok.

[Claudie]

- Cóż, można też tak stwierdzić - odpowiedział Cesar - Bardziej w sferach prywatnych, biznesowe to tylko, gdy uda się coś komuś kupić bądź odebrać - po czym spojrzał Ci w oczy - Pewnie nie jestem pierwszy, który Ci to mówi, ale masz wspaniałe zielone oczy... By móc widzieć je codziennie, pewnie musiałbym nielicho się napracować by je zdobyć, prawda?

[Luna]

- typ zdobywcy ? Mnie się nie zdobywa drogi panie - po czym oparła się o jeden z łańcuchów jakie zagradzały bezpośrednie podejście do obrazu.