[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Katherine Delgado

[Claudie]

- Cóż, Pani karze korzystać ze wskazówek - powiedziała Sylvia, po czym przysunęła się do Ciebie tak, by twoje dłonie dotykały jej ciała. Spojrzała się na Ciebie i kontynuowała:
- I tak poniosę konsekwencje, niezależnie od tego co zrobię. Więc zrobię to - po czym nadnaturalnie szybko jej i twoje usta złączyły się w pocałunku. Przytuliła się do Ciebie i czułaś, jak jej gorąc przechodzi na Ciebie...

[Luna]

Musiało to komicznie wyglądać, gdy Kate wciął miała wyprostowane dłonie przed sobą, lecz szybko skręciła ręce tak by ją objąć, a po chwili namiętnego pocałunku oderwała twarz i na nią spojrzała,
- drugi raz robisz coś czego ci nie wolno - opuściła jej ręce i strzeliła w jej twarz z otwartej dłoni,
- nie jesteś mym ghulem bym miała decydować ale czyniąc pierwszą myśl - czynem....długo nie pożyjesz a teraz ubierz się i dołącz do Olivii - czekała aż ta wypełni polecenie by móc ponownie zostać samą w pokoju.

[Claudie]

- Tak Pani - odpowiedziała Sylvia, po czym szybko ubrała się i wyszła z pokoju, zamykając za sobą drzwi. Pozostałaś sama... Czułaś jeszcze na ustach jej pocałunek...

[Luna]

Kate wytarła usta i ponownie usiadła po turecku przed rozłożonymi ubraniami, odpaliła ipod-a ale dla odmiany włączyła w nim radio ustawiając pasmo na szumy i wpatrywała się w ubrania oraz utrzymując pustkę w głowie.

[Claudie]

Po jakimś czasie zadumy i rozterek z tego trybu wyrwało Cię ponowne pukanie do drzwi.
- Przepraszam panienko, czy panienka jest gotowa? - usłyszałaś głos Klaudiusza przez drzwi - Czy można wejść? Jeżeli nie, Pani prosi, by panienka pośpieszyła się. Za dwadzieścia minut mamy samochód.

[Luna]

- będę na czas Klaudiuszu - nie wpuszczając go wstała i się przebrała się w strój po czym opuściła pokój i kierowała się na dół.
(oczko w naszyjniku to zielony szmaragd)

[Claudie]

W salonie czekała na Ciebie Olivia i Klaudiusz. Sylvia gdzieś się zmyła, nie widziałaś jej bądź nie chciałaś jej widzieć.  Gdy Klaudiusz zobaczył Ciebie, jak stajesz obok Olivii powiedział:
- Obie panie pięknie wyglądacie. I jak ja sobie dam radę z odganianiem adoratorów...
- Wierzę w Ciebie Klaudiuszu, dasz sobie radę - powiedziała Olivia, po czym zaśmiała się. Klaudiusz otworzył Wam drzwi, po czym gdy wyszłyście z domu ghul pozamykał go. Przed domem stała limuzyna, podobna do tej co jechałyście w San Francisco. Klaudiusz otworzył wam drzwi i wpuścił was do tyłu, a sam po chwili wsiadł od strony pasażera. Kierowcy nie byłaś w stanie dojrzeć. Po chwili limuzyna ruszyła i zaczęłyście jechać po Wiedniu w nocy.
- Chcesz o coś spytać Katherine? - spytała Ciebie Olivia.

[Luna]

- nie wiedziałam, że masz drugiego ghula, w niczym nie przypomina Klaudiusza i na twoim miejscu pozbawiłabym ją życia nim narobi ci kłopotu, jeżeli jeszcze raz ją kiedykolwiek zobaczę, potraktuje gorzej niż ostatnio, jak ośmieli się odezwać, to straci język a jeżeli zbliży się na mniej niż metr to wyrwę jej serce....poza tym ciesze się że jestem tu z tobą matko, ważą się me losy którym będę się przyglądać i co by nie postanowiono to dziękuje za opiekę i szansę - choć powiedziała to jednym tchem to słowa były jak lód, tak bardzo mocno była przejęta wydarzeniami przyszłymi i przeszłymi, że nawet nie zdała sobie sprawy jak protekcjonalnie mówi.

[Claudie]

- Nigdy nie pytałaś, czy mam więcej ghuli - odpowiedziała Olivia - Cóż. Sylvia jest młoda, dopiero uczy się swojego fachu. Może faktycznie było błędem dawanie jej nadziei. Zobaczymy jak sprawa się rozwinie. Ale postaram się mieć na uwadze to, by Ci nie wchodziła w drogę. Tylko zastanów się nad jednym. Potraktowała Cię źle, przyznaję. Również powinnaś ukarać Klaudiusza za to, że przekazał takie informacje. Czy i jego też powinnam zabić? Zastanawiałaś się nad ukaraniem Sylvii. A może to zamiast Ciebie to ja stracę głowę za to, że nie przybyłam z Tobą tej samej nocy, co wzięłam Cię pod opiekę? Może będą Ci kazać patrzeć na to, a może sama będziesz musiała wykonać polecenie Rady? Zabić jest prosto. Nie przejmować się stratą już gorzej. Ale nic, spotkanie z Radą mamy zaplanowaną na później. Teraz naszym jedynym obowiązkiem będzie się dobrze bawić... Mam przynajmniej taką nadzieję - po czym zamilkła, spojrzała się jeszcze na Ciebie i skierowała swoje spojrzenie na miasto, którego tak dawno nie widziała. Mijałyście domy, kamienice, inne samochody... Po ok. dwudziestu minutach limuzyna się zatrzymała i Klaudiusz wyszedł pierwszy z samochodu. Otworzył Wam drzwi i wyszłyście z samochodu. Stanęłyście na czerwonym dywanie, który był odgrodzony barierkami od sporej ilości ludzi i paparazzi. Gdy tylko was przyuważyli, od razu zaczęli "strzelać" w Waszą stronę. W milczeniu szłyście dywanem aż do drzwi. Dwóch boyów otworzyło je Wam i weszłyście do ogromnego przedpokoju, który był bardzo bogato zdobiony. Rozpoznawałaś celebrytów, przedstawicieli pierwszych stron gazet, być może polityków. Część było kainitami, część ghulami, ale pośród nich też byli zwykli ludzie. Po chwili otworzyły się ogromne drzwi prowadzące do sali głównej. Olivia poprowadziła Cię w stronę schodów, przy których stała ochrona. Gdy podeszłyście do nich, bez pytania przepuścili Was i poszłyście schodami w stronę lóż VIP-owskich. Dotarłyście na pierwsze piętro i weszłyście na balkon. Klaudiusz był cały czas za Wami i gdy byłyście na balkonie, zasunął zasłonę za Wami, tworząc lekką część prywatności. Podszedł do barku, który był wcześniej i przygotował Wam drinki, z których składało się vitae oraz szampan. Podał je Wam i stanął obok was, opierając się o balustradę. Olivia również delikatnie oparła się i powiedziała:
- Za chwilę się zacznie początek balu. Wyjdzie czterdzieści par ubranych w identyczne suknie i garnitury i zatańczą walc pod specjalną muzykę. Gdy pierwszy raz to widziałam, chciałam być na miejscu jednej z tych par. Szkoda, że nigdy strzała Amora nie trafiła w moje martwe serce... Zaczynają. - po czym umilkła. Orkiestra zaczęła grać melodię a pary zaczęły tańczyć walca synchronicznie. Był to widok, który na pewno był warty zapamiętania...

Co robisz podczas trwania walca? Jaka jest twoja reakcja na słowa Olivii?

[Luna]

Kate tylko zaprzeczyła głową gdy ta wspomniała o śmierci Klaudiusza, w swoim przekonaniu nie widziała jego winy, wg niej jest inną rzeczą słyszeć, inną interpretować a z goła inną czynić na podstawie zasłyszanej wiedzy.
Gdy były na balkonie obserwowała taniec podpierając ścianę i dopiero teraz Olivia mogła to dobrze dostrzec - jej nastrój nie zmienił się od wyjścia z pokoju, mogła nawet przypominać Jane, spojrzenie podejrzliwego obywatela ją nie opuszczał, to zerkała na tańczących to na tych co przebywali pd nimi i też byli świadkami przedstawienia.
Jednak nie odezwała się ani słowem, dalej stała utrzymując ścianę by ta nie zawaliła się a jako że nikt nie uniósł wyżej kielich powiedziała,
- w waszą i moją noc tego samego ranka - po czym upiła łyk i dalej robiła to co wcześniej.

[Claudie]

Gdy tańczący na dole przestali usłyszałaś, jak cała sala zaczęła bić brawo. Po chwili przestali, orkiestra zaczęła przygrywać kolejną melodię. Część obserwatorów zaczęła zajmować się swoimi sprawami, część dalej oglądała tańczących. Olivia odwróciła się i spojrzała na Ciebie. Zauważyła wyraźną zmianę w Tobie i powiedziała:
- Katherine, coś Ci wyraźnie leży na sercu. Podzielisz się ze mną? - po czym zauważyłaś, że Klaudiusz odsunął się od Was tak, by nie przeszkadzał Wam swoją obecnością i nie komplikował sytuacji.

[Luna]

- jestem po prostu skupiona na przyszłych wydarzeniach a zabaw i bali unikam tak samo jak ongiś w ogólniaku - powiedziała.

[Claudie]

- Trzeba było powiedzieć, że nie chcesz brać udziału w balu. Zrozumiałabym to, naprawdę - odpowiedziała Olivia, po czym zaczęła uważniej Ci się przyglądać. Po chwili kontynuowała - Nie tylko to Cię męczy. Podzielisz się? Ja naprawdę chcę Ci pomóc. Wiem, że nie znamy się na tej samej stopie co powinno być naturalne między córką a matką, ale staram się jak najlepiej, byle tylko... byle tylko nie zawieść Cię.

[Luna]

- gryzie mnie werdykt i tego co powiedzą więc to nic takiego prawda ? - spytała spoglądając w jej stronę.

[Claudie]

- Zadecydują o tym, czy nadajesz się na Tremere bądź nie. Ale w sumie nie przypominam sobie sytuacji, by kiedyś stracili neonatę bądź stwórcę... Także bądźmy dobrej myśli - powiedziała, po czym odstawiła swój kieliszek i podeszła do Ciebie. Jeżeli się zgadzasz, to chwyciła Cię delikatnie za dłoń i przysunęła ją do swojego policzka. Jeżeli nie, stoi po prostu przed Tobą i uśmiecha się do Ciebie, po czym tak czy siak mówi:
- Katherine, jesteś moim największym skarbem. Nawet nie wiesz, jak ciężko byłoby mi teraz gdyby... gdyby się okazało, że jest to nasza ostatnia noc.