[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - David Jackson

[Claudie]

- Więc chodźmy! - powiedziała, po czym złapała Cię za rękę i siłą zaciągnęła przed strażników. Tamci dziwnie się na was spojrzeli, ale nic nie powiedzieli. Gdy stanęliście przed nimi, powiedziała:
- Protegowana klanu Malkavian Barbara Hale oraz Nosferatu David Jackson proszą o audiencję u Księcia! - po czym cały czas trzymając Cię puściła Ci oczko. Po chwili brujah przepuścili was i wjechaliście windą na górę. Przez całą rozmowę nic nie odzywała się do Ciebie, nuciła sobie tylko jakąś dziecięcą melodię. Gdy wjechaliście na górę, Książę akurat stał przy oknie, patrzył się na tańczących kainitów. Odwrócił się do was i zanim coś powiedział, Barbara ukłoniła się głęboko, również pociągając Ciebie do głębokiego ukłonu i powiedziała:
- Protegowana Barbara Hale oraz David Jackson stawiają się na audiencji u Księcia!
- Ale nie wzywałem Cię, Barbaro - odpowiedział lekko zmieszany Scott.
- Nie? A ten tutaj powiedział, że wzywałeś mnie, panie! - po czym wyciągnęła do góry wasze dłonie, splecione w uścisku. Scott spojrzał się na Ciebie i spytał:
- Naprawdę tak jej powiedziałeś?

[Bruce Campbell]

- Mmm... noo... nie do końca to miałem na myśli... musiałem się... niejasno wyrazić... w hałasie... chodziło mi o to, że... eee... to ja mam sprawę do Księcia... tak jakby - wymamrotał zakłopotany David, nie mając specjalnie pomysłu jak wybrnąć z całej sytuacji.

[Claudie]

- A ja też mam sprawę do Księcia! W sumie jestem dziewczyną, mam pierwszeństwo, ale ty jesteś facetem, pewnie twoja sprawa jest pilniejsza... - po czym zaczęła sobie kręcić drugą dłonią jakieś esy-floresy. Książę spojrzał się na Was, pokiwał głową i usiadł przy biurku. Wy też to zrobiliście (Barbara przysunęła krzesła tak, że ciągle mogliście się trzymać za ręce). Po chwili Książę powiedział do Was:
- Proszę, usiądźcie. Po kolei.... Najpierw ty Barbaro.
- Chciałam się upewnić, czy na pewno jestem zapisana w księdze! - powiedziała podniesionym głosem.
- Tak, jesteś - zapewnił ją Scott.
- Ale... Na pewno?
- Tak, mam fotograficzną pamięć. Do tej pory nie zgłaszałaś się, że gdzieś wyjeżdżasz. Więc cały czas jesteś zapisana - zapewnił ją ponownie Scott.
- To super! A mam gdzieś jechać? - spytała się siebie po cichu ale tak, byście mogli ją usłyszeć. Książę skierował swoje spojrzenie na Ciebie i spytał:
- A Ciebie Davidzie co sprowadza do mnie?

[Bruce Campbell]

- Noo... więc... jak by to ująć... - zaczął David, niepewny, co mówić. Jedna rzecz przychodziła mu do głowy, chciał zresztą naprawdę porozmawiać o tym z Księciem. Ale po reakcji Primogena na teorię na temat schroniska nie był już taki pewien, czy warto zaprzątać głowę Księcia tą sprawą. No i obecność tej... Barbary również nie nastrajała do zwierzeń. Zrobił więc pauzę, zastanawiając się nad tematem zastępczym. Po dłuższej chwili nie przyszło mu jednak nic do głowy i niechętnie, podjął rozmowę. Postanowił jednakże wycofać się ze swoich poprzednich słów:
- ... więc... prawdę mówiąc, to nic takiego... nie warto strzępić języka. Prawdę mówiąc, myślę że marnuję twój czas, Książę.

[Claudie]

- Czyli przyszedłeś tutaj jako osoba towarzysząca, tak mam to zrozumieć? - spytał Ciebie, lecz patrzył się na Barbarę. Ta podchwyciła wzrok, udała że gasi lampkę i powiedziała:
- Oczywiście Panie! Tak, David przyszedł jako osoba towarzysząca! Co ja sobie ubzdurałam! Proszę o wybaczenie! - po czym nie czekając na twoją reakcję, ponownie porwała Cię do góry, po czym sprowadziła do głębokiego ukłonu (silna, nieprawdaż? ;) ) i zaciągnęła do windy. Gdy byliście w środku powiedziała:
- Ale się nam upiekło! Jeszcze nie tak dawno temu byśmy zginęli, mój klan byłby bez Protegowanej, a twój.. bez Ciebie! - po czym wybuchła radosnym śmiechem. Zjechaliście, po czym szybko zaciągnęła Cię do tańczących kainitów. Melodia aktualnie była niesamowicie głośna.
- Baw się Davidzie! Baw się! Omal nie zginęliśmy, a teraz żyjemy! Wooo-oooh! - przekrzykiwała muzykę, prowadząc Cię do tańca.

Co robisz? Starasz się oderwać od niej, czy jednak zostajesz i się bawisz?

[Bruce Campbell]

David niechętnie podążył za Barbarą w stronę parkietu. Nigdy nie lubił tańczyć, ale po tym całym wydarzeniu doszedł do wniosku, że może jednak lepiej jej nie denerwować i dotrzymać towarzystwa do końca nocy... to nie może być aż tak długo. Chyba.

[Claudie]

Barbara zauważyła, jakim jesteś niesamowitym drewnem podczas tańczenia, więc postanowiła Ci trochę "pomóc". Przykleiła się do Ciebie, a będąc niższą od Ciebie praktycznie przytuliła się do Ciebie i dając się ponieść emocjom. Po kilku dziwnych ruchach i kilku głośniejszych strzyknięć kręgosłupa powoli, baaardzo powoli dostosowałeś się do muzyki. W końcu złapałeś dryg. Gdy ona to zauważyła, odkleiła się od Ciebie i obserwowała, jak tańczysz. Uśmiechnęła się, krzyknęła - Łiiiiiiii! - po czym pocałowała Cię w policzek i uciekła w tłum. Po chwili straciłeś ją z oczu...

Co robisz?

[Bruce Campbell]

"Boże... dobra, przynajmniej sobie poszła." - stwierdził David w myślach i opuścił szybko parkiet, po czym udał się do baru napić się czegoś. Następnie miał zamiar jak najszybciej opuścić lokal. No, a przynajmniej ten poziom.

[Claudie]

Stwierdziłeś, że lepiej nie kusić losu i szybko opuściłeś ten poziom Elizjum. Zszedłeś do lepiej Ci znanego, podziemnego. Był praktycznie opuszczony, wszyscy wynieśli się na górę. Jedynym bywalcem był barman, który widocznie musiał tutaj siedzieć do końca nocy. Podszedłeś do baru i spytał Cię:
- Ciężka noc? Co podać?

[Bruce Campbell]

- Można tak powiedzieć... to co zwykle - odparł David.

[Claudie]

Po chwili gdy barman podał Ci drink, zapytał - Jeśli można wiedzieć, Panie. Dlaczego Pan nie jest na górze, ze wszystkimi?

[Bruce Campbell]

Pytanie zdenerwowało go. Nie miał zwyczaju dawniej zwierzać się innym ludziom, w ogóle był zamknięty w sobie. Po Spokrewnieniu stał się trochę bardziej wylewny, ale nadal nie miał zamiaru rozgadywać się o swoich prywatnych sprawach. Spojrzał więc na barmana i odparł krótko:
- Nie można.

[Claudie]

- Oczywiście Panie - odpowiedział barman, po czym postawił Ci przed nosem taki dzwoneczek jak w hotelu i powiedział - gdyby Pan potrzebował mnie, proszę zadzwonić. Będę na zapleczu - po czym faktycznie udał się tam gdzie powiedział.

Co planujesz? Jak chcesz spędzić resztę wieczoru?

[Bruce Campbell]

David postanowił poszukać w internecie informacji na temat schroniska. Jakiegoś planu budynku, jeśli dziwnym trafem tam się znajdzie, zdjęć pomieszczeń w budynku czy różnych dziwnych historii z tym miejscem związanych.

[Claudie]

Gdy tak sobie siedziałeś i sprawdzałeś w smartfonie informacje Ci potrzebne ktoś bardzo, bardzo cicho do Ciebie podszedł. Poczułeś szybkie dotknięcia w żebra z obydwóch stron i usłyszałeś szybkie - Buu! - po czym usiadła obok Ciebie Barbara. Założyła nogę na nogę, spojrzała na Ciebie jednym okiem, potem drugim i zapytała:
- A gdzie to mój obrońca uciekł? Ładnie to tak zostawiać swoją księżniczkę? Mnie fala porwała, a mój ratownik stał jak kołek... Czyżbym nic dla Ciebie nie znaczyła? Dopiero co Ci życie uratowałam, a ty uciekasz?