[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - David Jackson

[Claudie]

Starałeś się zapamiętać większość ważniejszych miejsc, które może będziesz musiał w przyszłości wykorzystać. Póki co schowałeś mapę do wewnętrznej kieszeni ramoneski i wyszedłeś z mieszkania. Przed nim poza motocyklem twoja ojca stał jeszcze inny.
- Ten dla Ciebie - powiedział Sandor, rzucając Ci kluczyki. Po chwili odpalił silnik swojego i rzucił - Tylko się nie zgub - po czym pojechał przed siebie tunelem...

[Bruce Campbell]

David wskoczył na motocykl i ruszył za Ojcem, starając się nie zgubić.

[Claudie]

[https://www.youtube.com/watch?v=2Z3X-X-cuaI]Muzyka[/url] na czas jazdy ;)

Starałeś się trzymać motocykla twojego ojca, ale pierwej musiałeś wyczuć własny środek transportu. Po jakichś paruset metrach miałeś wyczucie, jak nim szarpie, kiedy odpowiednio przyspieszyć, a kiedy zacząć hamować. Po jakimś czasie zjechaliście na tory metra, starałeś się wsłuchać czy czasem nic was nie będzie goniło. Twój ojciec prowadził z wyczuciem, zauważał gdy zaczynałeś odstawać i przyspieszał, gdy byłeś niebezpiecznie blisko niego. Małe skoki, jazda po podkładach, przemykanie wąskimi ścieżkami... Po kilkunastu minutach szaleńczej jazdy, dojechaliście do pewnego rozdroża. Twój ojciec zatrzymał się i zaczekał na Ciebie. Gdy zrównałeś się z nim powiedział:
- Na prawo mamy wylot do jednego z tuneli na plaży, bardzo łatwo stamtąd się dostać na powierzchnię. Na lewo z kolei będziemy mieć jeszcze kilkaset metrów jazdy i wylecimy w pobliżu szpitala dla skośnookich w Chinatown. Gdzie chcesz się udać? Chyba, że chcesz poszukać tego gościa, co widziałeś go w tym schronisku, wtedy albo pojedziemy do Księcia, niech będzie chociaż raz przydatny, albo do naszego Protegowanego, może sam będzie co-nieco wiedział.

[Bruce Campbell]

- Skupmy się na tym typie ze schroniska. Wiesz gdzie może być Protegowany? Myślę, że warto najpierw do niego się udać.

[Claudie]

- Cóż, jeżeli go nie będzie u siebie, to może u Primogena - powiedział Sandor - W sumie jesteśmy bliżej jego "domostwa", a może nam się poszczęści? Tylko się nie zgub. W pewnym momencie będzie niebezpieczna kładka, trzeba przejechać po niej pewnie i bez zatrzymania się. Jeżeli stwierdzisz, że jest zbyt niebezpieczna dla Ciebie, zostaw po prostu motocykl po swojej stronie brzegu i przejdź po niej... - po czym zaśmiał się i ruszył swoją drogą. Ruszyłeś za nim, starając się nie zgubić go z pola widzenia. Po jakimś czasie dojechaliście do wylotu z podziemi, a twoim oczom ukazała się wspomniana wcześniej kładka, pod którą nie było widać, co się dokładnie znajduje. Kładka ciągnęła się kilkadziesiąt metrów nad przepaścią... Za nią rozciągał się dom, o ile można nazwać domem tę budowlę, która tam się znajdowała. W jednym z okien świeciło się światło, widocznie Primogen był w domu. Twój ojciec spojrzał się na Ciebie i powiedział:
- Kilku kainitów już zwiedzało dno. Niestety, nikt jeszcze nie przeżył, by powiedzieć co tam się dokładnie znajduje. Więc do zobaczenia po drugiej stronie - po czym cofnął się trochę motocyklem, po czym z werwą wjechał na kładkę. Widziałeś, jak ona pod wpływem ciężaru lekko się przechylała na prawo i lewo, niczym niestabilna dźwignia... Po chwili twój ojciec zatrzymał się po drugiej, zaparkował pojazdem i zszedł z niego, po czym zamachał do Ciebie zachęcając Cię do tego samego.

Co robisz? Wybierasz ostrzejszą opcję czyli przejazd motocyklem, czy bezpieczniejsze przejście po nim własnymi nogami?

[Bruce Campbell]

David zatrzymał się i przyjrzał kładce. Ojciec przejechał niemalże bezproblemowo, kładka jednakże się chwiała. Z drugiej strony, David nie pierwszy raz przecież jedzie motocyklem. Gestykulacja Sandora tylko zachęcała do podjęcia ryzyka. Ostatecznie, nikt raczej mi stąd motocyklu nie ukradnie. Chyba - stwierdził w myślach. Ostatecznie, doszedł do wniosku, że ryzyko nie jest warte tej jednej próby i ruszył na piechotę w stronę kładki.

[Claudie]

Zostawiłeś motocykl pod ścianą. Ostatni raz rozejrzałeś się, czy czasem nikt Cię nie obserwuje. Zaufałeś temu, że w sumie jesteś na terenie Primogena klanowego, chyba nikt przy zdrowych zmysłach nie będzie kradł z jego domeny... Powoli podszedłeś do kładki, od niechcenia spojrzałeś się w dół. Tak jak powiedział Sandor - niczego nie dało się tam dojrzeć. Najpierw postawiłeś jedną nogę, potem drugą i tak powoli zacząłeś przesuwać się po kładce. Czułeś, że jest lekko niestabilna, ale jeżeli ojciec przejechał po niej bez problemu, to przejście na piechotę powinno być łatwiejsze... Powinno, bo w pewnym momencie zachwiałeś się niebezpiecznie. Na szczęście opanowałeś ruchy i ponownie zacząłeś się przesuwać. Gdy byłeś kilka metrów przed końcem znowu się zachwiałeś, lecz postanowiłeś wykorzystać to i jednym sprawnym skokiem wylądowałeś po drugiej stronie kładki. Twój ojciec podszedł do Ciebie, położył Ci rękę na twoim ramieniu i powiedział:
- Aleś mi napędził stracha, gdy Cię zachwiało pierwszy raz. Nie wiem, czy zdążyłbym Cię uratować przed "nicością". Ale nic, jesteś cały i zdrowy, nie rób mi takich numerów następnym razem, ok?

[Bruce Campbell]

- Skoro Primogen ceni prywatność, nie mógł mostu zwodzonego tutaj zrobić? - zapytał z głupia frant David, nadal trochę zestresowany przejściem przez belkę.
- Nie mam ochoty na więcej takich numerów póki co, więc mogę ci to nawet obiecać - dodał.

[Claudie]

- A jak wrócisz na drugą stronę? Zejdziesz na dół? - zaśmiał się Sandor i poprowadził Cię do drzwi głównych. Zapukał, po czym po chwili otworzył wam nosferatu. Był dużo potężniejszy od Ciebie. Zauważyłeś, że twój ojciec ukłonił się głęboko i powiedział:
- Dobry wieczór, baronie. Czy ma baron chwilę czasu dla mnie i dla mojego syna?
- Tak, tak... Wejdźcie - powiedział głębokim głosem, po czym wpuścił was do środka. Weszliście do salonu, który umeblowany był na styl późnego baroku. Stanął przed Wami, i twój ojciec rozpoczął:
- Jak wiesz panie, nazywam się Sandor Ragadvany. To jest mój syn neonata, David Jackson. Przychodzimy do Ciebie z prośbą. A tak naprawdę to mój syn.
- Rozumiem. No, powiedz nowicjuszu, co Cię sprowadza w moje progi? - spytał baron.

[Bruce Campbell]

- Chodzi o to - zaczął David trochę nerwowo - że parę dni temu, gdy doszło do walk z Sabatem, z pewnym Venture odkryliśmy coś podejrzanego. Wszystko zaczęło się od tego, że mój towarzysz zobaczył w Elizjum tajemniczą postać. Gdy wyszliśmy na zewnątrz, znowu go zobaczył, na dachu przeciwległego budynku. Udaliśmy się tam, żeby zbadać ślady. Ledwo tam weszliśmy, a rzuciły się na nas dwa ogar Sabatu. Ostatecznie nie zbadaliśmy śladów, bo Venture został ranny i musiałem pomóc mu wrócić do Elizjum. Następnego dnia... to znaczy nocy, udaliśmy się za radą mojego Ojca do schroniska dla zwierząt. Udało mi się dostać do środka i zauważyłem, że tamtejsze psy są faszerowane jakimiś środkami, po czym jakiś kainita, nawiasem mówiąc pasujący mniej więcej do tajemniczego osobnika z dachu wyglądem, daje im swoją krew. Mężczyzna miał długie czarne włosy i brodę, ubrany też był całkiem na czarno, a rękawice miał hmm... jakby z metalu, zakończone pazurami. Niestety, nic więcej nie zobaczyłem. Wydaje mi się, że to może być ktoś z Sabatu... ale nie mam jeszcze pewnych dowodów.

[Claudie]

- Metalowe szpony powiadasz - odezwał się baron, po czym się zamyślił. Po chwili spytał - Taką niczym Kruger z tych tanich horrorów?

[Bruce Campbell]

- Tak... tak. Bardzo podobną - odpowiedział David, zastanawiając się ile lat może mieć Primogen i czy inni wiekowi kainici są równie obeznani we współczesnej kinematografii.

[Claudie]

- Coś jeszcze miał charakterystycznego? - dopytywał baron - Chód, słowa, gesty? W dzisiejszych czasach każdy może mieć metalowe szpony...

[Bruce Campbell]

- Niestety, nie miałem okazji przyjrzeć mu się dokładnie. To wszystko co zauważyłem.

[Claudie]

- Rozumiem, że nie miałeś okazji zrobić zdjęcia? Nie wiele przekazujesz, wiele oczekujesz - stwierdził baron, po czym kontynuował - Oskarżenia mocne, nie każdy przeciwko Camarilli musi być sabatnikiem. Rozpoznałeś chociaż, z którego klanu pochodził?