Kryształy Czasu / sesja

[firentis]

Argjolf
Myślę, że powinniśmy naprawić ten... jak go tam zwał? Wehikuł? Zna się ktoś na tym?

[Agis]

Ghan
Echch... Gdybym miał młotek...

[Lwie Serce]

Julia z Allier

Taaaak, już widzę jak naprawiacie to młotkiem, już to widzę... Skomentowała poirytowana.

[huth]

Randalfian

- Nie potrzeba młotka, ale rozumu natchnionego duchem! Tylko na taki rozum spływa łaska mądrości i oto co mi mówi: szukajmy przeciągów, to znajdziemy otwarte okno, znaczy się wyjście z jaskini

[Octavian]

- Ach, miałam przecież zabrać jego resztki do flakoniku, omal nie zapomniałam! - Dia wyciąga maleńki flakonik, który miała przemyślnie ukryty, zbiera do niego kilka kropel krwi, które zostały po Ubiku.
 - Musimy teraz dostarczyć to do maszyny, ukrytej w naszym królestwie, zaprowadzę was, chodźcie znam drogę.

Dia znika wśród skał sterczących z ziemi - stalagmitów, stalaktytów, i innych tytów też.
Czy drużyna zaufa amazonce i opuści bezpieczny pojazd?

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Ha, a więc ruszajmy, skoro i tak czeka nas śmierć... - rzekł rycerz, obawiając się cóż może kryć się za każdą skała.

[Octavian]

Dia prowadzi naszą drużynę, przez jaskinię. Wydaje się być bezpiecznie. Skały wolno ustępują miejsca, efemerycznym, gargantuicznym, grzybom.
Po dłuższym spacerze, dochodzicie do długich, wykutych w skale schodów. Dziwaczne refleksy światła, grają na ścianie w hipnotyzującym rytmie.
Szybko przyzwyczajacie się do panujących tu warunków, zaczynacie traktować wiszące nad wami sklepienie, tak jak traktuje się pochmurne niebo.
Przed wami zaczyna pojawiać się dziwaczna architektura małych domków, zbudowanych w gigantycznych grzybach, które tu rosną. 
Dia zachęca was do wejścia właśnie do tej wioski.
Czy drużyna zaufa amazonce. po raz kolejny?

[firentis]

Argjolf
Chodźmy więc tam, ja nie mam zamiaru błąkać się po tych jaskiniach!

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Ruszajmy, mamy szlachetną misję od bogów by nawrócić wszystkie mieszkanki tej krainy, nie zwlekajmy więc!

[Octavian]

Zbliżacie się więc do ukrytej wśród grzybów wioski. WTEM!
Z osady w panice uciekają mieszkańcy, cóż za straszliwy chaos, każdy biegnie w inną stronę!
Wioskę pustoszą obrzydliwi napastnicy, to plugawe stworzenia nieco przypominające orków.
Wydaje się, że jednak ktoś podjął z okrutnymi potworami walkę
Dia nie czeka, rzuca się w wir wydarzeń, słychać już szczęk oręża.
Co zrobi nasza drużyna?

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Ha! Naprzód! Gromić wroga! - krzyczy sir Gawain, licząc że poderwie kogoś za sobą do ataku. Sam nie ma zamiaru walczyć, bo po pierwsze stracił swój przesławny miecz Khyncetner i nie ma broni, a po drugie: co to za przyjemność ubrudzić się czyjąś krwią?

[firentis]

Argjolf
Pokaż więc swe męstwo, Sir Gawainie. W końcu możesz zrobić coś, w czym jesteś dobry. Ha, ha! Wszak masz doświadczenie w tych sprawach, czyż nie? Ja zostanę tutaj i będę patrzył, jak dzielnie walczysz. Ha, ha, ha!

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Wiedziałem, że nie ma w was miłości bogów, jeno ludzka zawiść i popędy! Korzystacie z okazji by kpić ze mnie - nieszczęśnika pozbawionego broni! Ale ja zapamiętam tę zniewagę i kiedyś się zrewanżuję !

[firentis]

Argjolf
Czyż wasi bogowie nie każą być miłosiernym i wybaczać swoim oprawcom?

[Agis]

Ghan

Dalej, do boju! Wstydu nie macie?! Panienka delikatna się nie boi, a wy Magi, rycerze?

Rusza wywijając pałą, jednak wrogowie są zbyt szybcy... Już po chwili ma nadgryzione ucho, oberwany warkoczyk i okrutnie rozdarte spodnie... Nie poddaje się jednak i dociera do Dii, staje plecami do niej (by osłonić kompromitujące rozdarcie spodni) i przez ramię sapie:

Inaczej wyobrażałem sobie grzybobranie...