Kryształy Czasu / sesja

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Emm... wybaczy wasza eee... hmm... było to całkiem niezamierzone, Pani. Twoja eee... odwaga i mmm... zbroja sprawiła, iż zapomniałem żeś nie jest mężem - wymamrotał Sir Gawain, robiąc się jednocześnie czerwony.

[Lwie Serce]

Julia

Zastanowię się, czy wybaczyć - odparła zadziornie chwilę jeszcze tak stojąc obrażona. Zaraz jednak znów się ozwała - ale prawdą jest, że też wielce umęczona jestem i chwila odpoczynku by pewno nie zaszkodziła.

[Octavian]

Drużyna zebrała już siły, odpoczynek trwał bowiem dłuższą chwilę, w zasadzie kilka dni.
Mieszkańcy wioski dobitnie dali do zrozumienia, że czas już najwyższy by grupa śmiałków ruszył ku dalszej przygodzie.
Jedną z trzech dróg:
- ZAGAZOWANĄ
 - z możliwą ZASADZKĄ
 - pozornie bezpieczną.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Ruszajmy bezpieczną drogą. Nie ma sensu nadmiernie ryzykować, mówię wam, mam w tym doświadczenie!

[Lwie Serce]

Julia

Ryzyko jest takie romantyczne! Wyrwało się jej, gdy patrzyła rozmarzonymi oczkami przed siebie, mając jednak przed nimi nie to, co rzeczywiście tam jest, tylko szarżę setek rycerzy na potężnych rumakach na... Setki ale tysięcy przeciwników. To jest ryzyko, takie... Cudowne, takie to piękne... Pomyślała, ale po chwili potrząsnęła głową energicznie wybudzając się z tych marzeń i przytaknęła sir Gawainowi.

[firentis]

Argjolf
Racja, powinniśmy unikać zbędnych przygód. W końcu mamy ważny cel do wykonania, czyż nie? Zaraz, a co jest naszym celem? Czyż nie są to właśnie przygody? Ruszajmy więc zagazowaną drogą. Osłonię nas magiczną barierą. Co prawda, jeszcze tego nie testowałem, ale czyż MNIE - wielkiemu magowi, mogłoby się coś nie udać.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Przecież to nonsens, nie słuchajcie tego szarlatana!

[Octavian]

W naradzie bierze udział Inarius Hermanenus Pallius, którego nasza drużyna poznała w osadzie.
Mieszkańcy zachęcają gorąco drużynę do ruszenia na wyprawę.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- A więc może ty, Hermanenusie, wykażesz się odrobiną zdrowego rozsądku jako człek nauki i przyznasz mi rację, że winniśmy wybrać bezpieczniejszą drogę?

[firentis]

Argjolf
Nie słuchaj tego tchórza! Poączmy siły! Razem będziemy mogli wszystko!

[Lwie Serce]

Julia

A może ktoś mnie posłucha...? Spytała robiąc słodkie oczka i niewinną minę, spoglądając na każdego z kompanów po kolei.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
Młody rycerz wciągnął powietrze z oburzenia i już miał zamiar odrzec magowi, co o nim myśli, gdy napotkał wzrok Julii.
- Hmm... cóż... no zapewne, każdy ma prawo głosu, nadobna pani... jednakowoż, trzeba umieć... odróżnić odwagę od głupoty i brawury, nieprawdaż? - po chwili wahania rzekł.

[Lwie Serce]

Julia

Też tak myślę, panie. Jak niepotrzebnie oddamy swe żywota, to nie będziemy mogli wykazywać się odwagą, wtedy kiedy to naszym obowiązkiem... Nie dosiądziemy rumaków, nie przemierzymy wielkich pól z uniesionymi głowami... Smutne, prawda?

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

-Hmm. Ciekawe, czy w tej okolicy rośnie smoczy korzeń. Brakuje mi też hilitarium mangarium... Ale nie, on rośnie tylko pod ziemią, głęboko pod ziemią, za głęboko, by mój umysł mógł to objąć myślą.- Rozmyśla, po czym podchodzi do rycerza i mówi:
-Prowadź

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
Rozpromieniony, rzekł do zebranego towarzystwa:
- Ha, widzicie? Znać mądrego człeka! Zdaje się na mnie, więc ja powtórzę słowa Julii, z których również bije mądrość: jeśli niepotrzebnie zginiemy, nie będziemy mogli okryć się chwałą w sposobnym momencie! A więc, Dio, prowadź nas bezpieczniejszą drogą!