Kryształy Czasu / sesja

[Agis]

Ghan

Ja tam poszedłbym w zasadzkę... Przynajmniej wiadomo, że coś będzie się działo, oczy na wierzchu, zęby dookoła głowy... A tak to może być, że zamiast my smoka za korzeń, to on nas (oczywista prócz tej wyszczekanej dzieweczki) i to z tak zwanego nienacka...

[Octavian]

 - Dosyć tych nonsensów! Pójdziemy zatem pozornie bezpieczną drogą, RUSZAMY!
Dia, śmiało rusza do przodu.    Nie mając wielkiego wyboru, drużyna rusza za nią.
Złowieszczo wyglądające cienie, subtelna gra światła, demoniczne aluzje - zawarte w proporcjach skał, delikatne refleksy, które uwypuklają nieziemskie sugestie - wszystko to zupełnie umyka uwadze naszych śmiałków.
Przemierzając ten odcinek beztrosko dyskutują.

Jaki szyk przyjmuje drużyna w czasie marszu? Proszę opisać w jaki sposób idzie twoja postać, tak jakby miała tu nastapić jakaś straszna ZASADZKA, i żeby było wiadomo, kto i jak oberwał.

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Z pozoru bezpieczna droga, ale coś podpowiada Inariusowi, że tak łatwo nas nie przepuści. Zarzucając swój potargany kaptur na głowę, idzie w środku drużyny, ukradkiem rozglądając się na boki, w każdej chwili skoncentrowany do zdezintegrowania potencjalnego napastnika.

[Agis]

Ghan

Wlecze się na końcu, z bębnem na plecach, burcząc pod nosem o narwańcach.

[firentis]

Argjolf
Raczej z tyłu, przeklina po cichu tchórzliwego rycerzyka. Jest jednak czujny, bacznie obserwuje swoich kompanów, szczególnie Sir Gawaina.

[Lwie Serce]

Julia

Idzie obok Sir Gawaina, z dłonią spoczywającą na niewydobytym mieczu, lustrując uważnie to, co wokół.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
Rycerz kroczył pierwszy za Dią, dumnie wypinając pierś. Ha, pokazałem temu staremu szarlatanowi, gdzie jego miejsce - rzekł, zadowolony z siebie, w myślach. Jeszcze bardowie będą opiewać nie tylko me zdolności bojowe, ale i mądrość - kontynuował wewnętrzny monolog.
- Jak już mówiłem towarzysze, trzeba umieć odróżnić odwagę od brawury i głupoty... - Sir Gawain już miał zamiar rozpocząć wykład o istocie odwagi, gdy...

[Octavian]

Droga zagazowana wolna była od zagrożeń, z oczywistych względów, wystarczył by szybki bieg, przez krótki odcinek.
Zasadzka, była łatwa do przewidzenia.
Pozornie bezpieczna droga, okazała się....... pozornie bezpieczna.
Na szczycie jednego z wzniesień, złośliwe stworzenia przygotowały ZASADZKĘ! Wpierw obrzuciły drużynę kamieniami, a gdy powaliły idącego na przedzie sir Gawaina, celnymi ciosami, zbiegły z góry ruszając do śmiałego ataku.
Zaskoczenie było absolutne.
Nieprzytomny sir Gawain awansuje na 2 poziom paladyna odważnego umiarkowanie, dzięki zdobytym punktom doświadczenia. Zyskuje nową umiejętność - ODSKOK

Julia, Argjolf, Inarius Hermanenus Pallius przyjęli na siebie impet uderzenia. Pokaleczeni, obici i wykończeni zdołali odeprzeć szaleńczy, pierwszy atak.
Ghan, wyskoczył za ich pleców niesiony furią, powalił dwóch przeciwników, czym wywoła panikę w szeregach napastników. Rozpoczął się desperacki odwrót, nikt nie wszczął jednak pościgu.
Ghan awansuje na drugi poziom barbarzyńcy/barda - zyskując nową umiejętność - BITEWNY SKOWYT.
Obserwujący z bezpiecznej odległości, całe wydarzenie, jeden z mieszkańców, śmieje się z jego zdaniem nieudolnej obrony, naszej drużyny.
Cóż, za niesprawiedliwa opinia!

Sir Gawain powraca nieco otumaniony do zmysłów.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
Gdy rycerz tylko doszedł do siebie, jął krzyczeć w stronę uciekających wrogów:
- Ha, bieżajcie tchórze! Niehonorowym ciosem mię powaliliście! Cieszcie się, że wam się ten haniebny czyn udał! W innym wypadku, wszystkich bym was wyrżnął, co do sztuki! Czmychajcie w krzaki, tam wasze miejsce psie syny!

[Lwie Serce]

Julia

Spróbowała zakręcić młyńca mieczem, ale niezbyt jej to wyszło gdyż zakuło ją w ręce. Syknęła z bólu i schowała brzeszczot, przez chwilę przyglądając się uciekającym. W porządku, panie? Spytała sir Gawaina dysząc ze zmęczenia, oraz kładąc dłoń na jego ramieniu.

[firentis]

Argjolf
Ogląda obrażenia, po czym uśmiecha się pogardliwie do Sir Gawaina:
- Rycerzu! Dajże nauczkę tej bandzie łotrów! Mogą wszak napaść innych podróżnych, powinniśmy zapewnić pokój tej krainie.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Och, zranili mnie ci parszywcy znienacka... boli, ale tylko trochę - sir Gawain zrobił mężną, zaciętą minę i wstał z ziemi.
- Gdy tylko wyleczę tę ranę, bez wątpienia powrócę by wyrżnąć tych hultajów!

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

-Pff, będę musiał zszyć swoją szatę. - Stwierdza w myślach z oburzeniem Inarius. - Hej rycerzyku, podejdź no tu, zobaczę co da się zrobić z tymi obtłuczeniami, co by nam odciski w dalszej podróży nie wadziły

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
Rycerz podchodzi i mówi:
- Dzięki ci, medyku. I pamiętaj - każda zasługa na tym ziemskim padole będzie nam tam - tu zamierzając wskazać palec w stronę nieba, podnosi go... lecz efekt wyszedł mu mizerny, bo nad nimi skały i zwały ziemi - policzona!

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

-Ja Ci dam medyka, padalcu - Dopowiada sobie w myślach. -O taaaaaak... jestem medykiem, pozwól, że opatrzę twe rany. Pokwitowanie wypisać? - Odpowiada z kwaśnawą miną, irytując się tym, że taki rycerz nie rozpoznaje szat tak szanowanej instytucji jaką jest jego szkoła magii wtajemniczenia. Mimo wszystko stara się znaleźć w swojej księdze skrypt na zaklęcie leczenia.