[Warhammer] Przygoda pierwsza

[Octavian]

Ingolf Milchmann przedstawił siebie jako osobę wiarygodną, dla której nie liczą się pieniądze. Po swojej przemowie, by oddać powagę sytuacji rzucił swoją sakiewką o ziemię.
Następnie sakiewkę podniósł, ten gest przyciągnął jednak uwagę, zaczęły się zbiorowe pertraktacje. Na przód wysunął się nijaki Martin Lippa, który dobitnymi zwrotami podkreślił, jak ważna jest właściwa motywacja w tym niebezpiecznym zadaniu.
Po długotrwałych negocjacjach ustalono, że osoby biorące udział w obławie na szalonego bandytę, który ośmielił się podnieść łapsko na władzę, mogą liczyć na opłacenie noclegu i wyżywienia podczas trwania obławy, jak również w miesiąc po jej zakończeniu, jak również zostaną pokryte z miejskiej kasy koszty ewentualnego leczenia. W dodatku dobra zdobyte na Ogrze, jako łup zostaną podzielone wśród zwycięzców nagonki.
Osoby szczególnie zasłużone mogą liczyć na premię w wysokości 1złotej korony.
Umowę przybito splunięciem na ziemię.

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
- A niech mnie! I na mnie możesz pan liczyć! - krzyknął w zapale, po czym rusza w stronę przekupek na Reiksplatzu. Ogr to w końcu spore bydlę, na pewno ktoś go widział. Jeśli wypyta właściwych ludzi, na pewno znajdzie się ktoś, kto wskaże mu drogę do monstra.

[Octavian]

Pomimo tego, że romawialiście z mieszkańcami zgromadzonymi na Reiksplatzu do wieczora, nie dowiedzieliście się niczego.
Ogr zaatakował kilku strażników, a potem tajemniczo znikał.

https://www.youtube.com/watch?v=uePm-FCQGo8&list=PL85FC7C5C6039EA32&index=5

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
W takim obrocie spraw, Gustav postanawia udać się na poszukiwania Klausa Arshloha, strażnika o którym wspominał Ingolf.

[Octavian]

Klaus Arshloh odnajduję się bez trudu, twierdzi że miastowi są dziwni, bo żyją ściśnięci pomiędzy budynkami, i że sok z kapusty to najlepszy sposób na kaca.
Klaus to pomocnik Ingolfa Milchmanna, w gruncie rzeczy powtarza słowa swojego przełożonego, po prostu pomagał mu rozwieszać ulotki, nic specjalnego.

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
W takiej sytuacji, Gustav postanawia wrócić się do miejsca, gdzie strażnicy ostatni raz widzieli ogra. Gdy dowie się od nich, gdzie dokładnie stracili go z oczu, rozejrzy się w tamtej lokacji. Być może ogr upuścił coś, co wskazywałoby, gdzie można go znaleźć, bądź jakiś potencjalnie cenny dla niego przedmiot, na którego odzyskaniu mogłoby mu zależeć.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel

Johann wcześniej patrząc z boku na wydarzenia postanawia ruszyć z Gustavem.
- Hej! Gustav nie znamy się dobrze, pozwól, że się przedstawię. Jestem Johann Engel, Gajowy szukający zatrudnienia. A ty Gustavie czym się zajmujesz?

     Powiedział Johann dość przyjaznym tonem choć trochę obojętnie jakby nie miało dla nie go to większego znaczenia.

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
Gustav taksuje młodego mężczyznę w skórzanej kurtce obok wzrokiem. Zdają się być w podobnym wieku, choć Johann jest nieznacznie wyższy i Gustav, żeby spojrzeć mu w oczy, musi nieznacznie unieść głowę. Po chwili odpowiada:
- Witaj Johannie. Jak żeś słyszał, na imię mam Gustav, a zwą mnie po ojcu Kohl. Odziedziczyłem też po nim fach, a jestem przewoźnikiem. Takim co ludzi wodą wozi, w łodzi - po czym wysuwa rękę w jego stronę, oferując mu uścisk dłoni.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel

 Johann widząc pozytywną odpowiedź uściska dłoń Gustava Kohl i uśmiechając się tak powiada.
To zapewne ciężka praca nieprawdaż? Dlaczego postanowiłeś wyruszyć z elfem, krasnoludem na tak ryzykowną wyprawę? Już nasze sakiewki się lekkie i jeżeli nie uda nam się wytropić tego drania to będzie słabo. Nie wiem jak ty, ale ja po tym zleceniu wyjeżdżam od razu z tego miasta. Nie wiem jak można tutaj żyć....
  I tak Johann zaczął mówić o lasach, zwierzynie czyli na jedno z ulubionych tematów do rozmowy.

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
Słucha z uprzejmości idąc w stronę miejsca ostatniego widzenia ogra. Nie zna się specjalnie na lasach, ale może usłyszy coś ciekawego, co przyda mu się w przyszłych podróżach.

[Octavian]

Nuln obiega sensacyjna wiadomość, łowca nagród Matthias Aufdringlicher został dotkliwie pobity przez ogra.
Ta nowinka dociera do was gdy przechadzacie się po mieście w poszukiwaniu informacji w dwóch wersjach.
Strażnicy, kupcy, urzędnicy i inne osoby działające oficjalnie mówią o straszliwym poświęceniu Matthiasa, jego ofiarnej postawie i tragicznym incydencie.

Ta cześć mieszkańców Nuln, która nie działa tak do końca oficjalni mówi, że na całe szczęście ten fanatyk, który w dodatku jest wyznawcą Solkana został w końcu sam sprawiedliwe potraktowany. Według tej wersji Matthiasa miał zostać zaskoczony przez ogra, który rzucił się na niego z dachu w wąskiej uliczce i stłukł na kwaśne jabłko, w dodatku przewieszając go sobie przez kolana i dając mu klapsy, zaśmiewając się przy tym.
Potem kliku świadków widziało jak bestia wskakuje z powrotem na dach i ucieka, pokrzykując przy tym:
- Ninja, ninja... aaa adzia!




Mieszkańcy są wstrząśnięci!
Wystarczy że zadeklerujecie chęć pomocy w obławie i zostajecie zwolnieni z opłat w gospodzie, to kryzysowa sytuacja, wymaga radykalnych działań.
Radca Oldenhaller wyznaczył dodatkową nagrodę za schwytanie bestii - o szczegóły można zapytać w jego rezydencji.
Natruralnie możecie opuśić miasto, ale każda osoba która przybywa do Nuln wypytuje o ogra, nikt nie widział go poza miastem.

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
Naturalnie informuje w gospodzie, w której dotychczas nocował, że pomaga przy obławie. Następnie rusza w stronę posiadłości radcy Oldenhallera, w celu poznania szczegółów tejże dodatkowej nagrody.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel

Postępuje w zasadzie identycznie do Gustava jednak przed wyjściem  z gospody prosi karczmarza o kufel piwa mówiąc..
- Wypijmy gospodarzu za powodzenie w złapaniu tego ogra i za twoją piękną gospodę!
 Powiedział spoglądając na karczmarza pogodnym wzrokiem.

[Octavian]

     Dwór odnaleźliście z łatwością, widać też że odźwierny spodziewał się wizyty ludzi, włażących w ciężkich buciorach do hallu dworu jego pana. Do radcy zostaje wysłany posłaniec i po półgodzinnym oczekiwaniu jesteście prowadzeni krętymi, bogato zdobionymi korytarzami do dużego gabinetu.
Podłogę pokrywają orientalne dywany, ściany zostały obwieszone portretami przodków, myśliwskimi trofeami, oprawionymi kontraktami oraz umowami.

    Albrecht Oldenhaller siedzi za szerokim, mahoniowym biurkiem bawi się nożykiem do papieru.
Dokładnie was ogląda po czym mówi:
- Jak może wiecie dom Oldenhallerów prowadzi zakrojoną na szeroką skalę działalność handlową oraz różne skomplikowane interesy. Sprawa ogra jest dla nas prosta - to tyle co wściekły pies, zatłuczecie go to dostaniecie nagrodę, w zależności od waszych starań, nie martwcie się zawczasu, opłaci się to wam. Mogę wam w tym trochę pomóc, udzielając kilku informacji. Tym niemniej bardzo niepomyślną dla nas rzeczą byłoby ujawnianie kontaktów z niektórymi z naszych agentów. Dlatego muszę was prosić o dyskrecję.
Mam dla was zadanie, ale wymaga ono najgłębszej tajemnicy.

Milczy i znacząco patrzy na was, dając wam czas na to by w pełni dotarła do was powaga jego słów.




https://www.youtube.com/watch?v=XdtwPOnE5HU

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
Gustav z - jak mu się zdaje - roztropnym uśmiechem na twarzy odpowiada:
- Naturalnie jaśnie panie! Dyskrecja to nasza specjalność!