[Novus Mundus: MM] Fabuła

[Movart]

- Dobrze, przyjemnie jest. I w końcu trochę luźniej na tych ulicach. Coś mnie ominęło w koszarach? - uśmiechnął się kierując się do swojego łózka i siadając na nie.

[Ąrie]

- Nie, tutaj jak zawsze nudno. - odpowiedział, wodząc za Tobą wzrokiem. Następnie zapanowała chwilowa cisza, którą przerwał dopiero Emar. - Opowiedz coś o sobie. Kim jesteś, skąd jesteś... z kim jesteś.

[Movart]

Marco uśmiechnął się lekko - Pochodzę jak wszyscy z kontynentu. Byłem żołnierzem w armii imperialnej na stanowisku kapitana. Trochę dzięki temu zwiedziłem...  A Ty? Masz jakąś przeszłość wojskową? - starał się mówić umiarkowanym, spokojnym tonem. Miał na twarzy uśmiech, jakby wspominał najlepsze czasy swego życia.

[Ąrie]

- Tak tak... też służyłem w Armii Imperialnej, ale... - zatrzymał się i odwrócił wzrok. - No ale przestałem w niej służyć. Masz jakąś kobietę? - zapytał z uśmiechem na twarzy.

[Movart]

- Niestety nie, byłem zajęty wojaczką - zaśmiał się - A co się stało, że porzuciłeś armię? Odszedłeś sam? - spytał z zaciekawieniem.

[Ąrie]

- Ja... no tak, odszedłem sam. - odpowiedział, jednak w jego głosie nie było pewności.

[Movart]

Marco spojrzał na niego ze zrozumieniem wypisanym na twarzy - Nie musisz się wstydzić jeśli Cię wyrzucili, kompania to jakby awans. Tu masz czyste konto, niezależnie od przeszłości - uśmiechnął się, aby dodać mu odwagi.

[Ąrie]

- Ach. To naprawdę nieistotne. - odkręcił się chłopak ze smutnym wyrazem twarzy na drugi bok i już przestał odzywać...

[Movart]

Marco poczuł smutek, przez chwilę się nie odzywał. Po chwili złapał Emara za ramię - Wybacz jeśli Cię uraziłem, chciałem Cię pocieszyć, albo wesprzeć. Udowodnić, że niezależnie od tego co zrobiłeś w przeszłości nadal będziesz moim druhem. - Marco uśmiechnął się - Wiem, że często nie łatwo rozliczyć się z przeszłością, ale może czasem warto się komuś wygadać, komuś kto Cię wesprze i nie zmieni o Tobie zdania, niezależnie co zrobiłeś. - Marco odetchnął - Wybacz, nie będę Cię naciskał - powiedział zrezygnowany i usiadł na swojej pryczy.

[Ąrie]

Chłopak odwrócił się w Twoją stronę i bez entuzjazmu odpowiedział.
- Dziękuję Marco i doceniam Twoją pomocniczość. Ale pewne rzeczy... powinny pozostać w tajemnicy. Dobrej nocy - odwrócił się ponownie i przywarł do ściany.

[Movart]

Cholera, co on ma za uszami...[/b] Marco również się położył i z tą myślą poszedł spać.

[Ąrie]

To już kolejny dzień służby. Oprócz Waszej brygady, sprowadzono tutaj wiele innych, dla których trzeba było wybudować dodatkowe baraki nieopodal koszarów. W sumie, jest tu już cały Legion żołnierzy - około trzy tysiące żołnierzy.
Obudziłeś się skoro świt, a gdy otworzyłeś oczy, Emar również właśnie się budził, a jego pierwsze spojrzenie padło na Ciebie. Uśmiechnął się, jednak nic nie mówił, jedynie patrzył Ci prosto w oczy.

[Movart]

Odwzajemnił lekko uśmiech. Jednak trwało to chwilę, Marco przeciągnął się, a następnie podniósł się i siadł na krawędzi łóżka. - Koniec tego dobrego. Trochę tłoczno się zrobiło w tych naszych koszarach - zaśmiał się, ubierając mundur.

[Ąrie]

Emar również przeciągnął się, a dopiero teraz dostrzegłeś jego umięśnione, omalże doskonale zbudowane ciało. Uśmiechnął się i również zaczął nakładać na siebie mundur. Tak samo czynili praktycznie wszyscy żołnierze w koszarach.
- Tak, to prawda. Szykuje się chyba w końcu jakaś... walka. Z tego co mi wiadomo, to od dzisiaj będziemy już zaczynać konkretne akcje, a nie te tandetne treningi. Będziemy się bić! - zakrzyknął entuzjastycznie.

[Movart]

- Cieszy mnie twój entuzjazm - uśmiechnął się Marco - Chodźmy w takim razie - i ruszyli na poranny meldunek.