[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Katherine Delgado

[Claudie]

Po jakimś czasie wydawało Ci się, że stworzyłaś taką mapę. Wyglądała ona tak, jakby litery, znaki były spisane wspak. Ciekawe, na co jeszcze Jane wpadła, by zabezpieczyć dziennik przed obcymi oczami.

Co robisz dalej?

[Luna]

Najpierw chodziła dookoła próbując złapać kąt lecz nic jej to nie dało,
jak zobaczyć coś czego nie widać, w dodatku pisane wpa... - po czym pobiegła po lustro i ustawiła je tak by móc w nim widzieć zawartość dziennika, sprawdzając czy to w ogóle pomaga.

[Claudie]

Gdy to zrobiłaś, zauważyłaś... że ma to sens. Wreszcie wszystko układało się w całość. Znaki, litery, po jakimś czasie pojedyncze słowa, krótkie wersy... Ciężko Ci było, ale czułaś, że cały czas posuwasz się w odkryciu tajemnic dzienniczka...

[Luna]

Więc tak jak założyła na początku - czyta i notuje ważniejsze dla niej rzeczy w swoim.

[Claudie]

Notując sobie informacje o Jane odkryłaś, że pochodziła z Wiednia. Rodziny nie chciała znać, ojciec żołnierz wystarczająco uprzykrzył jej życie. Uciekła od nich mając szesnaście lat. Jej życiorys był podobny do twojego - zero znajomych, ciągły pościg za wiedzą i zrozumieniem...  Odsunęła wszystko, cały dzień spędzała w bibliotekach. Tak poznała swojego przyszłego Ojca, George Barnetta. Najpierw rozmówki, pytania, zagadnięcia. Pierwsze wypady na miasto, spotkania w kawiarni, rozmowy o wszystkim i o niczym. Zaiskrzyło między nimi. Zastanawiało ją, dlaczego spotykają się tylko w nocy, tak jakby w dzień nie mogła. W dniu swoich dwudziestych drugich urodzin Barnett wyznał jej wszystko. Kim jest, dlaczego jest przy niej, czego oczekuje, co może się stać. Zgodziła się. Niestety, podczas swojego spokrewnienia zabiła własnego Ojca. Błąkała się przez kilka dni, nie rozumiejąc swoich umiejętności. Wtedy to lokalny Książę, za zgodą Rady wydał polecenie odnalezienia jej. Udało się to, została przedstawiona Radzie i jedna członkini wzięła ją pod własne skrzydła. Jane rosła w siłę, zaczęła rozumieć kim jest, co może zrobić dla klanu... i może dla siebie? Przez lata pracowała na to, kim miała pozostać. Przez kilkadziesiąt stron informacje powtarzały się - nauka, służenie, misje. Poznanie Olivii, wspólne przygody, nie tylko te właściwe, ale i również "zakazane"....

Czego jeszcze szukasz?

[Luna]

Momentami czuła się jak na podglądaniu rodziców, ominęła kilka stron na których mogło być opisane szersze "poznanie" i zaczęła szukać informacji na swój temat, czy może zostawiła jakąś minimalną wzmiankę.

[Claudie]

Na "siebie" dopiero natrafiłaś pod koniec. Zauważyła Cię pewnej nocy w bibliotece, zaczęła badać Cię. Nie tylko twoje zainteresowania, ale również historię, przeszłość. Natrafiała na ogromne problemy, większość ludzi bardzo szybko można "zbadać". Ciebie odkrywała po trochu. Zainteresowania, kim byłaś, skąd pochodzisz... Pewnego razu wysłała Ci swoje notatki, jakieś wskazówki. Dziennik kończy się na informacji, że macie się spotkać w tej feralnej willi...

Co dalej?

[Luna]

Poderwała głowę,
- jakie problemy, musi to tu gdzieś być - zaczęła energiczniej szukać po dzienniku,
- ojciec ? matka ?, pochodzenie ? Nooooo  na pewno to zbadałaś inaczej byś mnie nie brała na potomka.....noooo.....gdzie to jest - szukała.

[Claudie]

W pewnym momencie wydawało Ci się, że są informacje o rodzicach... Tych prawdziwych? Zero. Nic. Nie zdążyła ustalić. Za to ustaliła pochodzenie. Węgry. Pochodziłaś z Węgier. Tyle ustaliła. Brak adresu zamieszkania, brak danych pobytowych, brak jakichkolwiek danych. Jane zaczęła podejrzewać, że ktoś skrupulatnie usuwał wszelkie informacje na twój temat. Tak jakby Cię chronił. Przed kim? Przed czym? Nie zdążyła ustalić...

Co dalej?

[Luna]

- czyli wie tyle samo..... - szepnęła do siebie i upiła kilka głębszych łyków bardziej alkoholowego niż krwistego płynu, po czym oparła się wygodniej i zaczęła przygryzać ołówek,
- jak znaleźć coś co ktoś chowa nie wiedząc czego szuk....może ten lekarz ?! - pomyślała i przysunęła kartkę papieru,
- noooo dalej zakuty łbie, jak on się nazywał.....yyyyy...yyyyyyyyyyhhhhh.... .no pusto ale nawet jakbym wiedziała to co, mógł używać fałszywego imienia czy nazwiska albo zmienił je jak ja, ehhh - ponownie oparła się o fotel i pogrążyła w myślach.

[Claudie]

Zaczęłaś ponownie wertować dziennik w poszukiwaniu informacji. Może było coś zapisane między wierszami? Ukryta wiadomość, kolejny raz zabezpieczona? Powoli, czytając znak po znaku, "s-á-r-k-á-n-y". Cóż to znaczy? Cóż on oznacza? Przypominasz sobie, że Claudia usłyszała podobny wyraz, gdy wybuchałaś płomieniem. Przypadek? Zbieg okoliczności? A może coś w tym było..

[Luna]

- nie możliwe, że wiedziała albo przewidywała swoje odejście i chciała, yhhh rebusy - nowa kartka i akapit z dziennika o jej informacjach, spisywanie wierszy zaczynających się na te litery, analiza liczbowa i zapis liter, szukała w ten sposób wiadomości.
Jednocześnie poczuła strach, bo nagle do niej dotarło, że mogła wiedzieć o niej więcej niż ona sama.

[Claudie]

Powoli, pisząc litera za literą w każdym rozpoczynającym zdaniu, zapisałaś po kolei A-M-O-R  O-M-N-I-A  V-I-N-C-I-T oraz datę.... datę waszego spotkania! Wszystko układałoby się w jedną całość? A może naprawdę była mądrzejsza, niż wszyscy myśleli? Może w tym chaosie był plan?

[Luna]

Kate miała mętlik w głowie, tłumaczenie nie było trudne ale co właściwie miał znaczyć ten przekaz ? Wertowała dalej szukając kolejnych wyrwanych być może z kontekstu tak by móc później to połączyć w całość, jeżeli nic nie znajduje, zerka w końcu na zegar ile czasu jej to pochłonęło i która jest właściwie godzina.

[Claudie]

Nic więcej nie znalazłaś. Sprawdziłaś godzinę, dochodziło w pół do piątej. Przydałoby się szykować iść spać...