[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Katherine Delgado

[Luna]

Odwróciła ponownie głowę w stronę okna i zamknęła oczy wsłuchując się w dźwięk deszczu za oknem.

[Claudie]

Po kilku minutach wróciła do Ciebie Claudia. Oparła się o framugę i spytała - Potrzebujesz czegoś? Jeżeli nie chcesz, bym była przy tobie to powiedz, przyślę tutaj ghula i posiedzi z tobą. Chyba, że tego też nie chcesz...

[Luna]

- możesz posiedzieć - odparła patrząc się w szybę,
- co się wydarzyło ? - spytała.

[Claudie]

Claudia podeszła i usiadła na łóżku obok Ciebie, podążając za twoim wzrokiem na szybę. Usłyszałaś - Do końca nie wiem. Dla mnie to było dziwne. Straciłaś panowanie chyba nad sobą po... po tym... po tym co się wydarzyło w klubie. Widziałam to jak chyba panikujesz i wyprowadziłam Cię stamtąd. Nie mogłam odnaleźć ghula, więc zaprowadziłam Cię do uliczki. Wtedy... wtedy to było dziwne. Czułam twój gorąc jak przechodzi na mnie, myślałam że spłoniesz więc postanowiłam Cię obronić swoimi umiejętnościami. Ale nie byłam przygotowana na to, co odczułam. Nie tylko ty, ale i cała okolica zaczęła się palić, a ty byłaś tego źródłem. W ostatniej chwili uciekłam, ale usłyszałam jeszcze okrzyk.. bólu? Słowo które padło to szakrań, cokolwiek znaczy. No i wtedy wybuchłaś... Potężnym ogniem, niczym burza ogniowa. Wszystko w promieniu kilkudziesięciu metrów zostało stopione. Twoje ubranie też. Wydostałam się z kryjówki, musiałam użyć siły by zniszczyć ścianę budynku... Szybko oceniłam sytuację, schowałam Ciebie i poleciałam szukać ghula. Był niedaleko, też to widział. Podjechał samochodem parę przecznic dalej, ja Cię przeniosłam kanałami. Potem zapakowałam Cię do samochodu i spanikowałam, nie wiedziałam gdzie Cię zawieźć. Stwierdziłam, że jedynym bezpiecznym miejscem jest moje mieszkanie i tak się tu znalazłaś. Podałam Ci swoją vitae i tak, resztę już wiesz - po czym spojrzała się na Ciebie, gdy podchwycisz jej spojrzenie zobaczysz w nim wyrzuty sumienia i troskę o Ciebie.

[Luna]

Kate wtula się w Claudie, mocno ją przyciskając,
- przepraszam- usłyszała szept ale bardziej był on wyduszony bo Kate miała zaciśnięte i wysunięte kły. Dotarło do niej to czego się domyślała.....o mały włos nie doprowadziła by do śmierci znanej jej osoby,
- nie chciałam - dodała.

[Claudie]

Claudia najpierw doznała lekkiego szoku, lecz gdy usłyszała twoje słowa odwzajemniła uścisk. Trzymając Cię usłyszałaś po cichu - Ciii, spokojnie. Nigdzie się nie wybieram. Rozumiem to, co mi przekazałaś wtedy i akceptuję to. Po... po prostu tak musi być. - po czym poczułaś jej ciepło ciała, wcześniej było ono chłodne...

[Luna]

- zrozum ja krzywdzę - szepnęła,
- ja nie dość, że nie znam to teraz ogniem mogę cię unicestwić, ja....ja jestem zła, ja powinnam być trzymana z dala - Kate nadal utrzymywała uścisk.

[Claudie]

- Nic sobie nie robię z tego, że krzywdzisz - powiedziała szeptem Claudia - Nie jesteś zła. Po prostu nie odkryłaś jeszcze siebie. Jeżeli tylko mnie dopuścisz, postaram się pomóc Ci na swój sposób. To ty znasz wszystkie tajne magie i przepisy, ja jestem tylko prostą assamitką, co nie znaczy że nie będę się starała. A czy możesz mnie unicestwić? Trudno, ale jeżeli będę wiedziała, że na coś się przydałam to przynajmniej nie będzie to bezsensowna śmierć, prawda? - Cały czas Cię trzymała, po czym jeżeli pozwalasz, to podnosi delikatnie twoją głowę i patrzy Ci w oczy. Jeżeli nie, trudno - i tak Cię cały czas trzyma.

[Luna]

Spogląda w jej oczy,
- jestem siewcą śmierci i mówię ci bardzo poważnie, nie znasz mojego ludzkiego życia a ma to z nim wiele wspólnego, chcesz być blisko, doceniam ale nie bądź zbyt blisko - powiedziała.

[Claudie]

- Będę tak blisko, jak tylko będziesz chciała - odpowiedziała - nie bliżej, nie dalej. I... i dziękuję za zaufanie.

[Luna]

- po prostu nie umiem inaczej - szepnęła.

[Claudie]

- Z czasem nauczysz się wszystkiego - odpowiedziała assamitka i puściła Cię. Podeszła do szafy, otworzyła ją i zaczęła przeglądać swoje ubrania w celu znalezienia takich, by pasowały na Ciebie. Chwilę przerzucała ciuchami, mówiąc do siebie po cichu, ale tak byś mogła ją usłyszeć - Hmh, to nie.. to też nie... O, a co tutaj to robi? - po czym rzuciła za siebie biustonosz dodając - Nieważne, to też się nie nadaje, to za ciężkie, to też nie dla Ciebie... - po czym odwróciła się w twoją stronę, szybko Cię obejrzała na tyle, ile Cię było widać i wróciła do poszukiwań...

[Luna]

- wiesz ostatecznie może być worek na kartofle, u Olivii pewnie coś znajdę, mam tylko nadzieję, że Klaudiusz nadal wozi moją torbę - powiedziała, zaglądając pod koc,
- no i przyrznic by się też przydał - dodała.

[Claudie]

- Worek na kartofle? - odpowiedziała Claudia, ciągle z głową w szafie - Po co ci worek? Jakbym miała takie ciało jak ty, to bym go nie kryła - po czym usłyszałaś cichy figlarny śmiech. Po chwili kontynuowała - Łazienka jest przy drzwiach wejściowych, po prawej stronie. Musiałabyś tak przeparadować przed ghulem. Ale możesz wziąć kocyk, dopóki Ci czegoś nie znajdę. Obym coś znalazła - dodała po cichu do siebie...

[Luna]

-"nie mogę śnić jak do tej pory, Śniłem wsłuchany w nieb Klangory"...jak to mawiał E.A.Poe.....raczej współczuję widoku takiego cielska niż czegoś radosnego no i Klaudiusz chyba by zawału nie dostał jakbym skoczyła bez kocyka...ale po jego minie widziałam na odległość, że też się przejął...w sumie mu się nie dziwię - powiedziała zbierając się z kocykiem z łóżka.