[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Katherine Delgado

[Claudie]

Chwilę Ci zajęło zebranie odpowiednich przedmiotów do wykonania rytuału. Wróciłaś do pokoju, zamknęłaś drzwi na klucz i przygotowałaś się. Powoli nalałaś oliwy do naczynia, odmierzając tyle ile było w opisie rytuału. Po chwili, gdy poziom oliwy się wyrównał. Po kolei wrzucałaś kartki z kroplą własnej vitae. Wrzuciłaś pierwszą, mówiąc w języku tremere - Siostra - Po chwili wrzuciłaś kolejną kartkę, mówiąc w tym samym języku - Płomień - po czym wrzuciłaś ostatnią, przypominając sobie, jak to powiedziała assamitka - Alttadhiat Alkubraa - po czym wzięłaś pudełko zapałek, zapaliłaś je i wrzuciłaś. Przez chwilę nic się nie działo, po czym płomień zaświecił się na... zielono. Zapalił się dużym ogniem i zgasł, po czym usłyszałaś, że zamki się otworzyły. Twój plan się powiódł! Co robisz?

[Luna]

Uprzątnęła po rytuale, wyciągnięcia z pudła świeczki i poroznosiła je po kątach. Zabezpieczyła by nic innego się nie zapaliło i po woli każdą zapalała wspominając Jane, dopiero po takim własnym rytuale usiadła na podłodze po turecku, oparła się o ścianę i z lekkim drżeniem rąk, otwiera dziennik.

[Claudie]

Po chwili, gdy wciągnęłaś i wypuściłaś powietrze kilka razy, otworzyłaś pierwszą stronę. Twoim oczom ukazał się napis:
 

Dziennik Jane Monici Barnett - Tremere. Spisywany za życia i nieżycia właścicielki.

Poniżej tego napisu był obrazek Jane, narysowany ołówkiem. Widocznie Jane miała duży talent do rysowania i nie tylko. Odwróciłaś kolejną stronę i zauważyłaś, że dziennik składa się z dwóch rozdziałów - tego jak była człowiekiem, i tego jak była kainitką.

Co robisz, czego szukasz w dzienniku?

[Luna]

Chciała ją poznać więc zaczyna od ludzkiej strony.

[Claudie]

Otworzyłaś zakładkę w miejscu, gdzie powinna zaczynać się informacja o niej... Tymczasem ukazały Ci się puste kartki. Szybko zaczęłaś kartkować dziennik i praktycznie był on niezapisany... Pusty. Kolejne zabezpieczenie? Coś Ci świta, że Jane mówiła o kilku stopniach zabezpieczenia. Czyżbyś trafiła na kolejny? I jak go zdjąć? Tysiące pytań wpadało Ci do głowy...

Co robisz?

[Luna]

- Jane tu twoja córka, czemu twe strony milczą ? - chyba liczyła na myk z drzwiami.

[Claudie]

Całkowicie nie spodziewając się odpowiedzi na twoje słowa, usłyszałaś pukanie do drzwi. Po chwili usłyszałaś głoś Olivii - Katherine, masz chwilę? Możemy porozmawiać?

[Luna]

Zamknęła dziennik i schowała go pod poduszką, po czym wstała i otworzyła jej drzwi wpuszczając do środka,
- jasnę...siadaj - wskazała jej miejsce, po czym sama po turecku usiadła na łóżku.

[Claudie]

Olivia rozejrzała się po pokoju, zauważyła zapalone świece ale nic nie skomentowała. Usiadła na wyznaczonym miejscu i zapytała:
- Masz odpowiedzi na dręczące Cię pytania odnośnie dziennika? Ta... Claudia pomogła? I jak Ci minęła reszta nocy?

[Luna]

- zamki nie były problemem, teraz muszę rozgryźć ukazywanie się treści, pewnie i na to coś znajdę i tak...pomogła z jednym z symboli a co do reszty nocy ? Hmmm dziwne, Klaudiusz się nie chwalił ? - spytała.

[Claudie]

- Milczy jak ściana - odpowiedziała Olivia - Cieszę się że pomogła. Przynajmniej poznasz jaka była naprawdę Jane, oczywiście gdy uda Ci się obejść kolejne zabezpieczenia. Jane była pomysłowa, pewnie nie jedno jeszcze tam odnajdziesz.

[Luna]

Kate spojrzała na zegarek i na Olivię, po czym westchnęła i ponieważ była równa godzina, odpaliła wierzę z nastawionym radiem lokalnym i długo czekać nie musiała na dziwną ale treściwą wzmiankę o prawdopodobnie uszkodzonym zaworze z gazem, który kilka godzin temu rozświetlił nocne niebo,
- też bym nie miała słów, gdyby mnie ktoś o mało co nie ugotował żywcem - po czym opuściła głowę,
- nie zdziwię się, jak się Książę wścieknie - powiedziała.

[Claudie]

- O co ma być Książę wściekły? - spytała zdziwiona Olivia, po czym przysłuchała się wiadomościom. Gdy minęły, wstała, usiadła obok Ciebie i powiedziała:
- Naprawdę co się stało? Muszę wiedzieć, jeżeli mam Cię chronić przed gniewem Blackburna.

[Luna]

- okłamałam radę, nie panuje nad płomieniem w sobie, prawie rozniosłam dzielnicę, do tego przeszłość miesza mi się z teraźniejszością, jestem potworem w ludzkiej skórze. Do mojego przeistoczenia nigdy nie powinno dojść. Nie dość, że nie panuję to o mało co bym ich nie spopieliła - wysunęła dziennik i spojrzała na niego,
- głupi dziennik, jest pusty - łup w ścianę,
- każ mnie zgładzić nim kogoś skrzywdzę bezpowrotnie ! - wrzasnęła.

[Claudie]

Widząc twój wybuch Olivia przytuliła Cię... mocno, tak jak matka swoją córkę. Usłyszałaś po cichu:
- Ciii, spokojnie... Już, spokojnie... Jestem tutaj, nic Ci się nie stanie. Nie przy mnie, nie pozwolę na to. Nikomu, niczemu. Już już.... spokojnie... - Olivia starała się Cię uspokoić, wiedziałaś że mogła to zrobić... Assamitka również, ale od niej czułaś matczyną miłość i troskę o swoje dziecko. Kontynuowała - Nie jesteś potworem... jesteś po prostu... wyjątkowa.. już, spokojnie... Pomyśl o czymś miłym.. Coś, co Ci przynosi radość... Na pewno do tej pory na coś bądź kogoś takiego trafiłaś... Ciii, córeczko, cii....