[Alternate Crusades] Sesja

[FińskiMenel]

Karl

Przechodząc obok dziobu statku zastanawiam się i mówię:
- Dziwne to morze. W ogóle niepodobne do pięknego, surowego Bałtyku. No cóż przynajmniej odkryje nowe miejsca do złupienia dla mojego narodu.
Następnie biorąc łyka świeżo nabranej wody z morza stwierdzam:
- I słona helvete. Nasze drakkary wystawałyby po dno na taflach tych wód.

Słysząc zaproszenie sługi Krzysztofa udaję się do jego kajuty. Wchodząc mówię:
- Mam nadzieję, że posiadasz w swoim składzie mocniejsze trunki niż te, które piliśmy w Messynie.

[Lwie Serce]

Barisan de Moulins
Po otrzymaniu wiadomości od Krzysztofa zmierzam do jego kajuty.

[Bruce Campbell]

Jan z Czarnkowa
Otrzymawszy wiadomość, również udaję się do kapitańskiej kajuty. Równocześnie, dumam nad morzem i jego istotą, dotychczas największym widzianym przeze mnie zbiornikiem wodnym były stawy i jeziora Lubelszczyzny, tak zgoła niepodobne do wód teraz przez nas przemierzanych.

[Xander]

Krzysztof Potocki
Gdy wszyscy są już w kajucie mówię pokazując ruchem ręki:
- Witajcie Panowie siadajcie do stołu i raczcie się rumem. Jak wiecie płyniemy do oblężonej twierdzy i chciałem się dowiedzieć czy mamy jakiś plan na to co będziemy robić po wylądowaniu na brzegu ?  -Pytam się po łacinie, pijąc trunek z kielicha i czekając na strawę. ( W kielichach znajduje się najmocniejszy rum jaki mam na składzie ).

[Bruce Campbell]

Jan z Czarnkowa
-Moim zdaniem, szacowni towarzysze, powinniśmy podzielić armię na trzy kolumny. Nie byłyby zbyt daleko od siebie - ewentualna pomoc a razie ataku pozostałych kolumn powinna być szybka. Lecz tym sposobem, pohańcy być może nie zorientują się w naszej liczebności i chwycą przynętę, atakując którąś z kolumn, ufni, że to całe nasze siły. Wówczas jedna z kolumn mogłaby ruszyć bezpośrednio z odsieczą, zaś druga - oflankować lub nawet całkiem otoczyć przeciwnika, co umożliwi nam rozbicie całych zaangażowanych w walkę muzułmańskich sił - patrzę po twarzach wojowników i kapitana, po czym kontynuuję:
-Jeśli chodzi zaś o taktykę, to wówczas sugeruję umieścić strzelców i piechotę na jakimś wzniesieniu, Żyd, którego spotkałem w Konstancji, mówił mi, że w Ziemi Świętej dużo jest równin. Nie wiem, czy to prawda, ale jeśli tak, to piechotę łatwo będzie mogła otoczyć i rozbić wraża kawaleria, zwłaszcza, że nie są to twardzi mieszkańcy Północy, a ludzie nie zwykli do walki prawdziwą bronią. Co zaś się tyczy kawalerii, sądzę, że powinniśmy podzielić ją na lekką i ciężką. Lekką musiałby dowodzić ktoś, kto ma posłuch u rycerzy i zmysł taktyczny. Otóż lekka jazda ruszałaby na przeciw wrażych szyków, po pewnym czasie walki pozorowała odwrót - i tu w tym głowa tejże osoby - powinna ten moment wyczuć i zmusić jazdę do odwrotu, ale tylko pozornie chaotycznego. Wówczas niewierni puszczą swoje szyki i rzucą się za jeźdźcami, a na nich spadnie z boku nasza doborowa jazda rycerska, co złamie ich siłę. Dobije ich ogień strzelców oraz lekka jazda, która w międzyczasie zawróci. Zapewniam was, że ta metoda działa - wielokrotnie pokonywałem tak siły margrabiów braniborskich - kończę mój wywód, sięgając po antałek z rumem i pociągając spory łyk.

[Lwie Serce]

Barisan de Moulins
Zatem Janie, widzę żeś ufny tej taktyce, a skoroś cesarskich tym pokonywał to i pies niewierny tym bardziej się przed tym ukorzy. Mogę objąć wodze nad tą lekką jazdą, większośc swoich starć rozstrzygałem konnymi to i dowodzenie nimi problemów mi nie sprawi. Swych piechurów zaś mogę zostawić pod wodzą wszelakich niższych dowódców, kompetentni z nich ludzie w większości. Zwłaszcza, że oni mają przyjąć na siebie tylko szarże wroga. Czyńmy więc co do nas należy, a Bóg dopełni resztę.

Po wypowiedzeniu tych słów wznoszę kielich:
- Wasze zdrowie szlachetni panowie, nasze drogi się ze sobą splotły i niechaj więź braterstwa między nami będzie nierozerwalna!

[FińskiMenel]

Karl

-Niezły plan. Dobrze opracowany taktycznie i widać, iż głowiłeś się nad nim przez dłuższy czas. Nie wiem, jednak czy wiesz iż oni najprawdopodobniej będą mieli nad nami przewagę co najmniej kilkunastokrotną. Do tego będą zmobilizowani, gdyż chcą odzyskać swe ziemie i także walczą za swoją wiarę. Tutaj potrzebny jest fortel i to nie byle jaki. Proponuję, więc taktykę, która sprawdziła się na Północy nie jeden raz przeciwko nawet bardzo podobnej przewadze liczebnej.
Mówię, po czym wskazuję na mapę.
-Mój plan polegał by, więc na tym że oddziały Barisana i Jana pod osłoną nocą wyjdą na brzeg na południu od zamku i podejdą jak najbliżej pod obóz wroga, jednak zachowując najwyższą czujność i będą czekały sygnału od mojego oddziału, który także w nocy wyładuje się na północy. My będziemy mieli, jednak zdecydowanie inny cel niż wasze wojska. Odwrócimy uwagę saracenów napadając na ich obóz od zupełnie niespodziewanej strony. Zrobimy im skandynawskie helvete, które długo zapamiętają, lecz gdy już się zmobilizują wycofamy się. Wy w tym czasie, gdy zobaczycie łuny nad obozem wroga postaracie się jak najszybciej przedrzeć w stronę zamku. W ten sposób jesteśmy w stanie wzmocnić obronę zamku na tyle, że generalny szturm stałby się dla saracenów samobójstwem, długotrwałe oblężenie nie wchodziłoby w grę, gdyż w czasie kiedy wy będziecie bronić zamku, ja postaram się odciąć wroga od wszelkich dostaw pozbawiając go zapasów i paraliżując strachem jego ludzi. W tym wypadku mieli by tylko 2 wyjścia: generalny szturm, który jak już mówiłem nie miałby żadnych szans powodzenia, lub wycofanie się na czym zależy zarówno dowódcy twierdzy jak i księciu, który nas wysłał.
Wypowiadając te słowa, raz po raz piję z otwartej butelki rumu, chociaż i tak nie jest on tak mocny jak chociażby znana mi słowiańska wódka.

[Lwie Serce]

Barisan de Moulins
Jest jeszcze trzecie wyjście panowie... Mamy szanse zaatakować saracenów z kilku stron. Oni zapewne stoją obozem pod murami, a kiedy załoga miasta ujrzy naszą armię i niewiernych wychodzących nam naprzeciw, z pewnością wyruszy z odsieczą. Siły tych bydlaków zostaną rozdzielone i zmieszane. Dodatkowo, realizując fortele przez was zaproponowane, możemy tym łatwiej zwyciężyć w bitwie. A sugeruję to, gdyż jeśli się wycofają, to mogą na nas uderzyć gdy będziemy oblegali Jerozolimę, zaś jeśli zniszczymy ich armię na tym polu, święte miasto łatwiej otworzy przed nami swe bramy.

[FińskiMenel]

Karl

No cóż jeśli moja taktyka się powiedzie możemy doścignąć armię saracenów na pustyni kiedy będą wycieńczeni i zaniepokojeni odwrotem wtedy nawet tak niedoświadczona armia jak nasza powinna dać radę z takim wrogiem. Jeśli natomiast zdecydują się na desperacki szturm na zamek z jeszcze większą łatwością ich wybijemy, a gdy będą się wycofywać wy z zamku wyruszycie w pościg a ja już z drugiej strony będę wyrzynał ich jak psy.

[Xander]

Krzysztof Potocki
- Panowie, ja tak dobrze na dowodzeniu się nie znam. Ufam iż znacie się na tego typu sprawach, pierwej jednak powinniśmy się zorientować  w sytuacji która panuje w okolicy obleganej twierdzy. Sądzę iż gdy zbliżymy się do brzegu wtedy ocenimy sytuację i wybierzemy najlepszą opcję. Poza tym ja bym zrobił tak: Jeśli niewierni będą w trakcie szturmu, wylądujemy przy fortecy i uderzymy im na flankę i rozbijemy. Lecz jeśli będą czekać, bo zapewne w swym obozie mają spore zapasy, to wtedy byśmy mogli wylądować na ich tyłach i zaatakować z całą siłą ich pozycje od tyłu. - Mówiąc to biorę kilka łyków rumu.

[Bruce Campbell]

Jan z Czarnkowa
-Mądrze prawisz, Krzysztofie, sądzę, iż decyzję powinniśmy podjąć dopiero po zapoznaniu się z sytuacją. Chciałbym jednak powiedzieć jedno jeszcze słowo: nie wydaje mi się, aby walka na pustyni była dobrym pomysłem. Opisy żydowskiego lichwiarza były aż nadto malownicze i zdaje mi się, że lepiej jednak otoczyć ich i rozbić przy zamku, miast uganiać się po pustyni, na której ponoć Arabów wspiera sam Lucyfer magcznymi sztuczkami. Jak wiemy, na niego dobra jeno woda święcona, a o nią może być trudno. Mamy jakiegoś księdza na statku?

[FińskiMenel]

Karl

Uderzenie na tyły zazwyczaj powinno dawać dobre rezultaty, ale uwierzcie mi jeśli otoczymy ich i uderzymy na nich a nie uda nam się ich rozbić przez ich ogromną przewagę liczebną będą zmotywowani do walki na śmierć i życie. Wtedy przebiją się przez naszą linię i to my zostaniemy otoczeni. Także jestem za tym, aby poczekać na ukazanie sytuacji, nawet sam zgłaszam się na ochotnika do przekradnięcia się do obozu wroga i sprawdzenia jak wyglądają nastroje. Jednak jeszcze raz powtarzam przed tak potężną przewagą liczebną możesz uchronić się tylko będąc na murach i zasypując ich gradem strzał, kamieni, bełtów i oszczepów.

[Lwie Serce]

Barisan de Moulins
Nie widziałeś jeszcze Karlu, szarż europejskiego rycerstwa. Zaręczam, że gdy kilkuset ciężkozbrojnych jeźdźców się zbierze pod chorągwią, rozpali się wśród nich żar walki w imię Boże, to jedynie sam diabeł nas powstrzymać może. O saracenach słyszałem wiele opowieści, mój ojciec, a przed nim moi dziadowie i pradziadowie częstokroć wyruszali z nimi walczyć w Iberii. I mogę rzec, rumaki mają rącze i szybkie, jednakoż nawet wielka przewaga ich liczby nie dorówna naszym silnym i wielkim ogierom. Poza tym...Bóg jest z nami, walczymy o Ziemię Świętą i dopomoże nam w bitwie.

[FińskiMenel]

Karl

Cóż mam, więc nadzieję iż w końcu ją zobaczę musi to być naprawdę spektakularne widowisko skoro twierdzisz, iż taka szarża jest w stanie za jednym zamachem rozbić tłumy wojsk saracenów. W Szwecji faktycznie preferujemy walkę zwartych szykach piechoty i bardzo rzadko lekką kawalerią, rycerstwa jako takiego nie ma w Skandynawii.

[Aiolos]

WYBRZEŻE EGIPTU

Barisan, Karl, Jan, Krzysztof

(click to show/hide)

Gdy wy obradujecie nad swymi planami, nagle drzwi kajuty ,w której się znajdujecie otwierają się z hukiem i wpada do środka zadyszany i lekko wystraszony marynarz po czym wykrzykuje "PANIE U BRZEGU COŚ WIDAĆ, NIECH SAM PAN ZOBACZY" po czym równie szybko opuszcza kajutę i biegiem udaje się na pokład. Wy zaś ruszacie w ślad za nim. Po wejściu na pokład podchodzicie do prawej burty okrętu i spoglądacie na brzeg od którego oddaleni jesteście o jakieś 500m. Widzicie plażę idealną wręcz do zejścia na ląd oraz wielkie puste obszary pustynne, kilkaset metrów w głąb tej pustyni znajduje się jednak długa piaszczysta wydma, wysoka na około 50m i szeroka na jakiś kilometr, jednak nie wygląda na to aby była usypana przez wiatr, gdyż jest stanowczo zbyt stroma, zza niej zaś waszych oczu dochodzi widok kilku słupów dymu czarnego jak noc, ewidentnie coś się tam pali jednak cóż to jest ?

Jusuf ibn Ajjub Al-Kurdi

(click to show/hide)

Czekam na odpis