Parę nurtujących pytań

[Arcylisz]

Nie sumują się. Najlepiej jednego npca w konkretnej dziedzinie uczyć. Np. Lezalita w szkoleniu jednostek, Jeremusa w leczeniu itd.

[Degren]

Przy czym umiejętności inteligencji u jednego NPC-a można rozwijać po 6. Wiecie, na kolejny poziom umiejętności trzeba +3 współczynnika, a rozwijając inteligencję dostajemy dwa punkty umiejętności. Tak więc Lezalit może szkolić, leczyć, być inżynierem, trenować taktykę, ćwiczyć pierwszą pomoc i chirurgię. A więc Jeremus może dublować umiejętności Lezalita. No, ale będą słabi w walce...


PS. Jest jakiś limit poziomów postaci?

[Klakson]

O ile mi wiadomo, to nie.

[Degren]

Szkoda... z czasem można stworzyć postać wyuczoną we wszystkim... :/ No, i nie pokonaną w walce.

[Klakson]

Pomyśl ile to czasu trzeba by dziergać ; D Poza tym lordowie i reszta też awansują, więc tak czy siak nie będzie twój npc jakimś ownerem xd

[Orzech]

Więc problem zwyczajnie leży w pazernym stylu gry i braku dowódczego drygu połączonego z odpowiednią logistyką i planowaniem.

A jeżeli zostaniemy okrążeni przez 3x większe armie wroga i będziemy zmuszeni do ucieczki w głąb jego terytorium? Wtedy nawet ekwipunek wypchany żarciem nie pomoże. Pomyśl trzy razy, zanim napiszesz taki, niczym nie poparty, agresywny post.

Sandero ma zupełną rację. A jeśli dasz się okrążyć przez 3x większe armie wroga, co zmusi Cię do ucieczki wgłąb jego terytorium to znaczy żeś dupa, nie generał. A to już jest oczywiste, że morale spaść musi.

[Degren]

Mi tam nie wydaje się że te tłuki się rozwijają.:D Wiem że mają tylko (+) jak go wrzucimy do niewoli, ale nie zauważyłem żeby byli silniejsi... bo jedni padają od jednego kopnięcia, a drugich (Jarl Gerlad, czy jakoś tak) to zabić ciężko.

[xyp]

Właśnie - jest ktoś przekonany, że się rozwijają? I jak...? Ja teraz trzymam Firentisa i Alayena (czy jak się zwie) przy sobie tylko po to, żeby jak najwyżej się podszkolili, bo boję się, że jak im dam ziemię, to chłopaki sobie w życiu nie poradzą beze mnie...

[Hofiko]

Więc problem zwyczajnie leży w pazernym stylu gry i braku dowódczego drygu połączonego z odpowiednią logistyką i planowaniem.

A jeżeli zostaniemy okrążeni przez 3x większe armie wroga i będziemy zmuszeni do ucieczki w głąb jego terytorium? Wtedy nawet ekwipunek wypchany żarciem nie pomoże. Pomyśl trzy razy, zanim napiszesz taki, niczym nie poparty, agresywny post.

Sandero ma zupełną rację. A jeśli dasz się okrążyć przez 3x większe armie wroga, co zmusi Cię do ucieczki wgłąb jego terytorium to znaczy żeś dupa, nie generał. A to już jest oczywiste, że morale spaść musi.

Ta, już to widzę jak ty, dzięki swoim nadprzyrodzonym umiejętnościom, spieprzasz przed Khergicką hordą która dyma z prędkością 7.5 nawet jeżeli ma 130 ludzi w oddziale.

[Orzech]

Sęk w tym, żeby do takiej sytuacji nie doprowadzić, mój drogi padawanie. Jeśli doszło do sytuacji, że musisz spieprzać, to jest to spory problem. Ostatecznie zawsze możesz porzucić całą piechotę, co nada Ci nieco szybkości;)

[Hofiko]

O_O teraz mnie przeraziłeś. Gadasz jak Stalin. :D Ale cóż, pewnie i tak nie ucieknę, a piechota może się jeszcze przydać ;)

[Sandero]

Więc problem zwyczajnie leży w pazernym stylu gry i braku dowódczego drygu połączonego z odpowiednią logistyką i planowaniem.

A jeżeli zostaniemy okrążeni przez 3x większe armie wroga i będziemy zmuszeni do ucieczki w głąb jego terytorium? Wtedy nawet ekwipunek wypchany żarciem nie pomoże. Pomyśl trzy razy, zanim napiszesz taki, niczym nie poparty, agresywny post.

Mój post nie miał być agresywny. Tylko krytyczny, nie uważam siebie za pro mistrza M&B, ale taka sytuacja mi się jeszcze nigdy nie zdarzyła by morale mi tak drastycznie spadło. Więc to pewnie zależy od stylu gry, ja preferuje tryb spokojny i z umiarem. Plus zawsze jestem przygotowany w którą stronę się ewakuować, no i jak idzie kampania to zazwyczaj podążam za resztą lordów jako wierny najemnik/wasal.

[Hofiko]

No to wiedz, że ja jestem marszałkiem, i nie mogę chować się za plecami lordów.

Mój post nie miał być agresywny. Tylko krytyczny, nie uważam siebie za pro mistrza M&B, ale taka sytuacja mi się jeszcze nigdy nie zdarzyła by morale mi tak drastycznie spadło. Więc to pewnie zależy od stylu gry, ja preferuje tryb spokojny i z umiarem. Plus zawsze jestem przygotowany w którą stronę się ewakuować, no i jak idzie kampania to zazwyczaj podążam za resztą lordów jako wierny najemnik/wasal.

Czyli: boisz się konfrontacji, nazywaj rzeczy po imieniu. Ja też mogę się schować w Odasan, najbardziej odludnym miejscu na mapie, siedzieć tam przez dwa lata łowiąc ryby, a potem powiedzieć że jestem hardkorem, bo nigdy nie przegrałem bitwy. Trzeba ryzykować człowieku, nie zakładaj z miejsca, że przegrasz.

[Orzech]

E tam od razu Stalin. W średniowieczu nikt się piechotą nie przejmował - swoją czy wrażą, każda była g. warta (przynajmniej do pojawienia się piechoty zaciężnej). Jazda szarżowała przez swoich piechurów, bo tak było wygodnie, więc większość rycerzy w sytuacjach kryzysowych zapewne rzuciłaby się pędem w stronę najbliższej warowni porzucając to, co nie jest istotne (czyli piechotę). No, ale wtedy trzeba liczyć się z tym, że sporą część wojska trza zebrać od nowa.

Inna sprawa, trzeba ogarniać okolicę. Jeśli operujesz na swoim terytorium to wioski, miasta i zamki dostarczają Ci informacji na temat wrażych oddziałów. To daje rozeznanie w siłach przeciwnika na tyle wystarczające, by nie dać się okrążyć i zajść od tylca. Inaczej jest gdy bawimy się na terytorium wroga. Tylko po co wjeżdżać wgłąb wrogiego państwa?;)

Więc proszę mnie tu do "Słońca narodu sowieckiego" nie porównywać.

Edit: jeśli jesteś marszałkiem to już w ogóle nie widzę problemu z byciem w okrążeniu.

[Hofiko]

Ale ja jestem swadiańskim marszałkiem, a swadianie to tchórze. W trakcie oblężenia nagle 200 ludzi mi se pojechało. Na żniwa, czy co...... Zostałem bez wsparcia :( Nie można polegać na lordach, mówię wam.