[Warhammer] Przygoda pierwsza

[Octavian]

- Tu koło Ciebie, mój drogi, tutaj jestem!
Możecie mnie podnieść, leżę okładką do dołu, to mi przeszkadza.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann chce pomóc mówcy wydostać się i woła swojego towarzysza...
- Szybko, pomóż mi podnieść go!

[Octavian]

 - Nie ma takiej potrzeby, jestem tutaj, to koło Ciebie, mój drogi. Twój głos, bardzo ładny i śmiały, dobiega z bliska, jesteśmy w tym pokoju, to nie duży, mały pokoik. Może nawet dotykam twój but.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann wielce zdziwiony tym zdarzeniem patrzy pod nogi. Jeżeli nikogo nie zobaczy powie do rozmówcy.
-Pokaż się proszę jeżeli nie masz złych zamiarów.

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
- Kto tam? - pyta się Gustav, po czym nachyla się nad podłogą z płonącą deską. Wypatruje otwartej książki na tyle, na ile słabe światło na to pozwala.

[Octavian]

Jedna z książek podskakuje, albo porusza się, albo może drga...

- No już, ciepło, ciepło...

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
- Czymżeś jest? - pyta się Gustav, ostrożnie się do książki zbliżając.

[Octavian]

 - Skromnym doradcą, czy możesz mnie podnieść. Chętnie opowiem swoją historię, a wy dzielni śmiałkowie, co tu robicie?

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
-Mamy do wykonania pewne zadanie.. Jednak zanim ci powiemy ukaż się i mów czymże jesteś istoto.

[Octavian]

 - Tu, jak już mówiłam nie mogę się podnieść, leżę okładką do dołu, tutaj, ciepło, ciepło.

Cały czas jedna z książek lekko podskakuje.

- Chyba nie jesteście w awangardzie intelektualnej, może to i lepiej, ludzie czynu, TUTAJ! Jestem koło twojej nogi, nie mogę się ruszać.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann uśmiecha się ironicznie i ostrożnie podnosi książkę.

[Octavian]

- Dzień dobry, myli panowie, dzień dobry!
Pewnie słyszeliście okropne rzeczy o magicznych księgach, nie dawajcie wiary, tym pogłoskom rozsiewanym przez zazdrosnych magów. W czym mogę wam pomóc?


Księga gada i robi dziwne miny, mają coś wyrażać, ale nie jesteście pewni co.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann spoważniał jeszcze bardziej, przygląda się księdze po czym zwraca się do niej.
Księgo kto jest twoim panem? Jaką moc masz by nam pomóc i dlaczego jest to w twoim interesie. Wiec, że magicznym
przedmiotom ufny nie jestem więc proszę powiedz nam prawdę.

[Octavian]

- Och, jak miło że pytasz, od razu widać że  jesteś takim miłym, milusim poszukiwaczem przygód....

Księga gada jak najęta, zaczyna zapewniać o swoich dobrych inwencjach, przepełnia ją duch przyjaźni. Opowiada też o jakimś magu, który żył 230 lat temu i który doskonale wyszedł na współpracy z tą właśnie księgą.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann trochę ochłoną jednak nadal nie ufny wobec księgi powiada zniecierpliwiony.
-Chodźmy stąd zanim utkniemy tu na zawsze! Jeżeli znasz księgo jakieś ciekawe skrytki to powiedz nam a zmienię do ciebie nastawienie i może ci pomożemy.