[Warhammer] Przygoda pierwsza

[Octavian]

- Oj pewnie że znam - jedną nawet w tych podłych tunelach, wyjdźmy proszę, chętnie was zaprowadzę. Prawdziwe skarby pokaże wam jednak po wyjściu za zewnątrz.

Czujecie coś w rodzaju nieprzyjemnego łaskotania, gdy podchodzicie do księgi. Temu uczuciu towarzyszy niepokój.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann patrzy na swego towarzysza pytającym wzrokiem. Jeżeli się nie sprzeciwi będzie chciał wziąć księgę i słuchać jej rad jak stąd wyjść.

[Octavian]

- O to tym korytarzem musimy wyjść, tym, po skarby. Może ktoś mnie ponieść, niestety okładka mi strasznie zbutwiała, nie mogę iść sama. Tam, skarby, władza, że ho, ho!

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann podnosi książkę.

[Octavian]

Księga klei się ci do ręki, jakby była pokryta miodem.

- No świetna decyzja, kapitanie śmiałku! A teraz naprzód!

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann idzie słuchając książki. W tzw. międzyczasie przygląda się uważniej księdze, którą trzyma.

[Octavian]

Księga wydaje się wisieć wręcz w powietrzu, nie można jej łatwo odrzucić.
Odczuwasz niepokój.

- O, to tu, świetnie, dalej, teraz w ten korytarz. A był kiedyś taki jeden demon, który..... e nieważne. Skarby, tak mnóstwo skarbów, tylko jak to było. Tak to ten, o ten tu zakręt.

Okładka tej księgi zrobiona jest z skóry, zaczynasz domyślać się jakiej skóry. Z czego, a raczej z kogo.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann coraz bardziej zaniepokojony tym co trzyma, jednak ciekawy co się kryje za zakrętem skręca tam pytając jednocześnie księgę...
-O jakim demonie wspominałaś?

[Octavian]

- Do demona, powiedziałam do demona, tak sobie pokrzykuje. Będziecie mieli bogactwa i mnóstwo dorodnych samic, które będą zaspokajać wasze niehigieniczne zachcianki. Tędy!

Księga wydaje się prowadzić was do wyjścia, tam skąd przyszliście.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann popatrzył pogardliwie na księgę i spytał.
-A więc jesteś sługą Slaanesha, heh. Co oferujesz?

[Octavian]

- Jestem tylko waszym sługą.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann popatrzył z obrzydzeniem na księgę i powiedział do niej zniechęconym tonem.
-W takim razie zabierz nas do wyjścia.

[Octavian]

- No do wyjścia, właśnie do wyjścia. Najpierw trzeba wyjść z  tego miejsca, te wszystkie puste pozostałości po bogatym życiu metafizycznym, aż ciarki przechodzą... Prawda? Ha, po bogactwo!


Czy zamierzacie wyjść?
Czyli co chcecie zrobić, a co sugerujecie księdze?

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann rozkazującym tonem zwraca się do księgi.
-Wyprowadź nas z tych podziemi jak najszybciej, nie mamy czasu do stracenia!

[Octavian]

- No pewnie, właśnie tam idziemy, moi drodzy. Jak się cieszę, że mogę wam zapewnić w pełni zasłużoną pomyślność.

W głosie księgi czuję się zniecierpliwienie, zaczynacie słyszeć inną nutę.
Istotnie księga prowadzi was do wyjścia, dokładnie do miejsca z którego przyszliście.
Zostawiacie za sobą rozbitego gargulca, pokój z trupami. Co dalej?


https://www.youtube.com/watch?v=R9Jyoavf9NQ

Czujesz zmęczenie w doni, okładka księgi zaczyna się jakby rozlewać.