[Warhammer] Przygoda pierwsza

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
Cieszy się z pozyskania nowego przyjaciela w postaci magicznej księgi. Nie miał dotychczas okazji poznać żadnej mówiącej książki. Korzystając z takiej sposobności, postanawia zadać pytanie, które zawsze go nurtowało:
- Księgo, czy to prawda co opowiadała mi moja babka, że jeśli jaki śmiałek znalazłszy pewną legendarną magiczną księgę wypowie prawidłowe hasło, uzyska władzę nad czasem? Hasło to ma ponoć zaczynać się "Klaatu barada"... problem polega na tym, że nikt nie wie jakie jest trzecie słowo, poza tym, że zaczyna się na literę N. Zaś błędne wypowiedzenie hasła grozić ma obudzeniem nieumarłych, więc należy być bardzo ostrożnym.

[Octavian]

Księga wygląda jakby jej twarz miała się "rozlać", bulgocze coś niezrozumiale.
Twoja pochodnia, rozpala się gwałtownie i parzy ci rękę.

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
- Ej, to było niemiłe! - zwraca się do księgi po odrzuceniu parzącej go pochodni.

[Octavian]

Minęliście już gargulca, tą rozwaloną rzeźbę, wychodzicie z pokoju pełnego trupów.
Światło gwałtownie rozbłysło, ukazując makabryczne detale, gdy żagiew pada o ziemię.
Przez krótki moment robi się jasno, potem światło przygasa, zostaje wam jeszcze jedna tląca się pochodnia - nie  wytrzyma jednak zbyt długo.
Księga rozlewa się dziwacznej formie, nadal bełkocze.
Brzmi nienaturalnie, ten jej głos nie podoba się wam.

Co robicie?

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
Bierze Johanna pod rękę i rusza w stronę wyjścia.

[Octavian]

Czy fakt, że mijacie po drodze stertę desek może podsunąć wam jakiś pomysł?
Chciałbym zauważyć, że pozostało jeszcze jedno nie sprawdzone wejście w tunelu, to na prawo od gargulca.
Księga bełkocze, jak bełkotała.

Czy macie jakiś plan działania, czy po prostu pozwalacie płynąć wydarzeniom?
Jak mawiają w Nuln:
Die Nacht bringt den Rat

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
Spostrzegając stertę desek, próbuje rozpalić nową pochodnię.

[Octavian]

Jest nowa pochodnia.

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
Wraz z nowo jaśniejącym światłem nabrał świeżego zapału i z zainteresowaniem rzucił okiem w stronę niezbadanego przejścia. Po chwili deliberacji, postanowił ruszyć wraz ze swoim niezawodnym towarzyszem Johanem oraz nowym przyjacielem Panem Księgą w stronę tajemniczego tunelu.

Ku przygodzie!

[Octavian]

Wyłania się kolejny korytarz, podobny do tego którym podążacie.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann rusza korytarzem klnąc po cichu, co do niego nie podobne.
-No rzesz ja pierdut, Khorn w mordę strzelił niech to.. Ile można iść tymi korytarzami do jasnego murzyna z Cardwic!
Johann zawstydzony własnymi słowami umilkł i próbując zamaskować swe zmieszanie idzie dalej.

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
Niewzruszony bluzgami towarzysza, maszeruje dalej naprzód.

[Octavian]

Komnata.

Nie ma tu światła, więc wszystko widzicie w migotliwym blasku pochodni.
Pod ścianą na wprost znajdują się drewniane resztki, pozostałości po łóżkach.
Połamane dechy, na nich leżą brudne posłania.
W kacie stos....

To cztery ciała rzucone na siebie.

Na podłodze leży "wizytówka", podobna do tej, którą już widzieliście.

[Hrabia_Johann]

Johann Engel
Johann przygląda się ciałom i szuka czy nie ma jakiegoś znaku, który mógłby wskazywać, że miejsce jest w jakiś sposób spaczone. Jeżeli nic nie znajdzie ciekawego pójdzie poszukać wyjścia z tejże komnaty.

[Bruce Campbell]

Gustav Kohl
Postępuje podobnie do Johanna.