[Novus Mundus: JB] Fabuła

[Ąrie]

Lufa karabinu powoli wycofała się z powrotem w krzaki, a z nich wyszedł wysoki, młody Elyńczyk o długich blond włosach, ubrany w niezbyt zadbany, wszak maskujący strój militarny.
- Po co? I dlaczego? Nie przypominam sobie, ażebyś należał do Ruchu Oporu.

[adriankowaty]

- Gdybym się o Was dowiedział wcześniej, wcześniej bym się zjawił - odparł mu wciąż w elyńskim Jean - nazywam się Jean. Przybyłem niedawno do kolonii. Ty zaś jak się zwiesz?

[Ąrie]

- Moje imię ważne nie jest. - również odrzekł w języku elyńskim. - Jestem wartownikiem, a Ty wkroczyłeś na ziemie należące do Ligi. Powinienem Cię zabić, bez względu na wszystko. Ale... jako, że jesteś jednym z nas, wycofaj się stąd i nigdy już nie wracaj.

[adriankowaty]

- Niech tak się stanie, Rodaku. - odparł mu w elyńskim Jean, cofając się ostrożnie w nadziei ujścia z terenu zdarzenia.
- Śmierć Imperatorowi. - dodał szeptem, słyszalnie dla wartownika.

[Ąrie]

Powoli wycofywałeś się w tamtą stronę, z której przyszedłeś, a Elynin przyglądał Ci się bacznie. Kiedy już zniknąłeś z jego wzroku, odwróciłeś się i postawiłeś kilka kroków. Tylko kilka, bo nic nie wydawało Ci się znajome - inaczej pada światło, drzewa jakieś nie te same... zgubiłeś się. Stoisz w środku ogromnego lasu, nie wiadomo gdzie i nie do końca pamiętasz gdzie masz się udać i dokąd zmierzać, aby wrócić...

[adriankowaty]

Jean rozejrzał się za najbliższym drzewem pokrytym mchem, w nadziei sprawdzenia kierunku.

[Ąrie]

Odnalazłeś takowe drzewo i sprawdziłeś kierunek - znasz już zatem położenie swoje, tak mniej więcej. Jednak las jest rozległy i czy na pewno idąc na południe dotrzesz do Nowego Vordon?...

[adriankowaty]

Jean starał się iść na południowy wschód, w nadziei znalezienia wyjścia z boru. Szukał też ewentualnie jakiejś leśnej drogi, która wyprowadziłaby go z lasu.

[Ąrie]

Szedłeś, szedłeś... szedłeś i szedłeś, a las powoli gęstniał. Wyszedłeś w końcu i ujrzałeś... wybrzeże! Fale spokojnie obijały się o piaszczystą plażę, a na horyzoncie ocean stykał się z niebem...

[adriankowaty]

Znalazłszy się w końcu w widocznym miejscu, Jean spróbował iść wzdłuż brzegu morza w kierunku zachodnim, w nadziei znalezienia się PRZED terytorium kompanii. Następnie idąc wzdłuż granicy parceli próbował udać się do miasta.

[Ąrie]

Szedłeś dość długo na zachód i udało Ci się dotrzeć do zabudowań portowych. Następnie, znaną sobie już drogą udałeś się wzdłuż rzeki i wróciłeś do miasta. Był już jednak wieczór, a słońce wkrótce uda się w stronę horyzontu...

[adriankowaty]

Jean udał się spotkać z Agnes, by poznać jej wyniki w poszukiwaniu "zięcia".

[Ąrie]

Udałeś się tam, gdzie podsłuchiwaliście babeczki, jednak ich, ani Agnes już tam nie było. Zapewne udała się do lasu północnego, jak rzekłeś jej, w poszukiwaniu Ciebie...

[adriankowaty]

Jean udał się zatem za nią do lasu północnego. Starał się znaleźć ślady stóp Agnes i zaprowadzić ją do miasta licząc, że nie trafiła na tereny Ligi.

[Ąrie]

Przy wejściu do bram miejskich na północy było bardzo wiele śladów stóp, a te, które odnajdywałeś nieco dalej mogły należeć równie dobrze do każdego. Błądziłeś zatem po północnych terenach lasu, krzycząc za swoją ukochaną i krzycząc, jednak słońce powoli zachodziło, a rozwiązanie... nie nadchodziło.