[Novus Mundus: JB] Fabuła

[adriankowaty]

Słuchając słów kapłana, Jean spróbował dobiec do wyjścia i uciec z budynku.

[Ąrie]

Odwróciłeś się i prędko pobiegłeś w kierunku drzwi, uchylając je i wychodząc na zewnątrz. Dostrzegłeś gdzieś w oddali, na wschodzie, że tumany dymu unoszą się z jakiegoś punktu, a płomienie tam szaleją. W mieście dzwony ogłosiły alarm...

[adriankowaty]

- Pożar i wybuch. Jak nic jakiś zamach - pomyślał Jean i niezwłocznie udał się do siedziby Daimyo.

[Ąrie]

Szybkim krokiem udałeś się do siedziby Daimyo, lecz mężczyzna stał przed nią. Ze schodów obserwował to, co działo się we wschodniej części miasta. Nie kierując wzroku na Ciebie, zapytał.
- I? Jak rozmowy?

[adriankowaty]

Jean skłonił się i rzekł:
- Nie byli skłonni do złożenia hołdu, Panie.

[Ąrie]

Daimyo spuścił wzrok na Ciebie.
- To niedobrze. Są świadomi co grozi im za niesubordynację?

[adriankowaty]

- Tak, Panie.

[Ąrie]

- A więc... - zatrzymał się na chwilę. - Będzie trzeba ich zniszczyć. Ty poprowadzisz oddział moich żołnierzy. Wkroczysz tam i dopilnujesz, aby każdy, kto znajduje się w środku, został zabity. Tak jak najeźdźcy z tej ziemi zrobili na naszej ziemi. Nie pytaj o imiona, nie pytaj o rodziny. Zabijaj. Rozumiesz polecenie? Jeżeli tak... - skinął ręką na jednego z wojowników. Ten po chwili znikł, a gdy wrócił przyprowadził ze sobą dziesięciu samurajów i dwóch muszkieterów, którzy patrzyli na Ciebie w oczekiwaniu na rozkazy.

[adriankowaty]

Jean odparł spokojnie:
- był tam tylko jeden kapłan i wierny, który się modlił. Wszyscy opuścili budynek w momencie, gdy usłyszeliśmy dźwięk eksplozji.
Sama świątynia, cóż... niedługo sama się zawali pod wrażeniem pożaru i eksplozji we wschodniej części miasta.

[Ąrie]

Mężczyzna ściągnął brwi, wyglądał naprawdę przerażająco.
- Czy to odmowa wykonania rozkazu? - jego głos był niczym grom...

[adriankowaty]

Jean mu odparł, próbując zahamować smutek, który w nim narastał:
- Nie, Panie. Raport. Rozkaz wykonam, proszę tylko o możliwość wykonania go samotnie. - odparł, patrząc wzrokiem człowieka gotowego na śmierć.
Nigdy więcej nie zmienię strony. Nigdy więcej - pomyślał.

[Ąrie]

- Nie. - stanowczo odpowiedział Daimyo. - Dostajesz oddział. I ich nadzorujesz. Nie trać czasu.

[adriankowaty]

- Tak, Panie - rzekł, skuliwszy głowę, puszczając łzę z oczu i rozkazał oddziałowi podążać za nim.

[Ąrie]

Żołnierze uderzyli butami o ziemię, następnie zaczęli za Tobą podążać. Wszędzie dookoła panowała wrzawa, alarmy biły w całym mieście. Mieszkańcy zbierali się w małe grupki obserwując co dzieje się na wschodzie. Nad kolonią zaczeły zbierać się czarne, gęste chmury, spowijając całe Nowe Vordon w mrocznej atmosferze. Temperatura też zupełnie jakby... spadła. Rzeź nadchodzi...

[adriankowaty]

Jean zaprowadził żołnierzy przed budynek katedry i przy drzwiach wejściowych rzekł do żołnierzy:
- zaczekajcie tutaj chwilę. Zajrzę do środka się upewnić, czy nadal jest tam pusto jak ją opuszczałem i jeśli ktoś będzie, dam Wam znak.