[Novus Mundus: JB] Fabuła

[adriankowaty]

Jean podziękował za zeznania, po czym zgłosił się do pułkownika z meldunkiem informującym o tym, że musi przebadać jeszcze dokładnie zgliszcza, ale prosiłby o możliwość kontynuowania przesłuchań w przyszłości, jak była ku temu konieczność.
Po uzyskaniu na to zgody udał się na teren zdarzenia celem sprawdzenia uważnie samemu resztek magazynu i strażnicy, celem znalezienia czegokolwiek, co mogłoby spowodować pożar.

[Ąrie]

Pułkownik udzielił Wam autoryzacji i udaliście się z powrotem do starego posterunku, aby obejrzeć zgliszcza. I cóż... nic ciekawego. Dopalone drewna, zgliszcza, pozostałości, nic o czym wcześniej nie słyszałeś, a co mogłoby zwrócić Twoją uwagę.

[adriankowaty]

Sprawdziwszy uważnie ruiny obozu, Jean udał się do miasta celem zasięgnięcia języka (poprzez podsłuchiwanie rozmów z ukrycia, pytanie o plotki itd.) wśród ludności elyskiej i innej, która przejawiałaby tendencje separatystyczne.

[Ąrie]

Chodząc po mieście i podsłuchując rozmowy wielu rzeczy nie ustaliłeś, a przynajmniej ważnych z punktu widzenia śledztwa. Kątem ucha jednak zasłyszałeś, jak dwie stare baby, siedzące na ławce, rozmawiały.
- Głupie to się czasy porobiły... słyszałaś kochana, co mówią o tych Elynach? Podobno tak to się rozpanoszyło, że już nie można być bezpiecznym nigdzie...
- Słyszałam! - wykrzyknęła ta druga, gruba babuszka. - A te ostatnie zniszczenie posterunku na północy? Mój zięć w wojsku robi i mówił nam, że to posterunek jest kluczowy dla utrzymania całego północnego lasu, gdzie się podobno kryją te gnidy... to pewnie oni go wysadzili!

[adriankowaty]

Jean zaczął podsłuchiwać rozmowę, schowawszy się ostrożnie przed wzrokiem babć.

[Ąrie]

- Co Ty mówisz, jak to? Wysadzili, łoni?
- Ano tak. Zięciu mi mówił, ostatnio to się panoszą bardzo. Podobno kontakty to majo takie... takie mają kontakty, że się nam w głowach nie mieści! Siedzą, grzmot wie gdzie, może i między nami, słuchają i likwidują tych, co to im tam nie podpasują, widzisz... to jest dopiero układ. Ale - podobno Dyrektor ściąga już wojsko, pierwsze brygady przypłynęły, widziałam, wczoraj w nocy jak maszerowali. A i słuchy chodzą, że ma ich cały legion być!
- Co Ty powiesz...

Potem babunie zmieniły temat na nieco bardziej trywialne podłoże, o rodzinie, o religii, o tym co ich boli, a co nie...

[adriankowaty]

Jean zaczął po cichu i ostrożnie śledzić babinkę, która wspominała o swoim zięciu, celem wywiedzenia się, któż on jest.

[Ąrie]

Babeczki siedziały... gadały... plotkowały... i tak już minęła godzina, a babki dalej siedziały. Agnes zwróciła się do Ciebie.
- Cóż... może ja tu postoję, poczatuję i spróbuję ją pośledzić, a gdy dotrę - przywołam Cię, a Ty będziesz kontynuować śledztwo?

[adriankowaty]

Jean odpowiedział jej szeptem:
-Dobrze, jak się wywiesz, co to za zięć, daj mi znać. Ja spróbuję sprawdzić północny las.

[Ąrie]

- Dobrze, poszukam Cię. - odpowiedziała i nieco się oddaliła od Ciebie, aby mieć babeczki na oku.

[adriankowaty]

Jean udał się do północnego lasu, by znaleźć jakieś ślady obecności Elynian w nim. Stąpał ostrożnie, niepewny dzikich zwierząt, tubylców i buntowników.

[Ąrie]

Północna część lasu, ogromna i nieprzenikniona to była Twoja destynacja. Zboczyłeś z głównej drogi, przeszukując las w poszukiwaniu... Elynów. Cóż, zapewne ciężkie to zadanie, jednak nie poddawałeś się o chodziłeś wszędzie, gdzie tylko dróżki i trakty Cię prowadziły. Las to jednak ogromne miejsce i dnia i nocy może nie starczyć, na dostateczne go przeszukanie...
Wtem, w krzakach usłyszałeś jakieś poruszenie i zanim zdążyłeś cokolwiek zrobić, wyrosła z nich długa lufa muszkietu.
- Nie polecam się ruszać. - powiedział głos gdzieś zza tych krzaków. - Czego tu szukasz?

[adriankowaty]

Nie ruszywszy się zgodnie z zaleceniem strzelca, Jean odparł:
- Krajan.

[Ąrie]

- Nie bardzo kojarzę Twój kaprawy ryj. Po coś tu przylazł? - pytał dalej mężczyzna, wciąż nie wyściubiając nosa zza krzaków, jeno tylko lufę muszkietu.

[adriankowaty]

Ten mu odparł po elyńsku:
- Ja też jestem ciekaw, z kim mam przyjemność. Krajan szukam. Tylko i aż tyle.