[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Katherine Delgado

[Luna]

Kate nagle oprzytomniała chowając kły i rozglądając się dookoła, po wymianie słów zeskoczyła z pralki i zebrała swoje rzeczy, dopiero w tym momencie myśli do niej wróciły. Czemu nic nie słyszała w głowie i czuła tylko ten zwierzęcy zew ?,
- hm ? - spojrzała się na nią będąc wyrwaną z zamyślenia,
- tak dobrze - odpowiedziała urzędowo i jako pierwsza skierowała się do drzwi, kiedy chciała wyjść to jeszcze raz spojrzała się na assamitkę upewniając się, że jakoś się doprowadziła do ładu, nawet chciała coś powiedzieć ale jedynie zmarszczyła czoło bardziej wyrażając troskę niż smutek,
- uwaga wychodzimy - powiedziała i otworzyła drzwi.

[Claudie]

Claudia spojrzała się jeszcze raz na Ciebie, po czym podeszła do umywalki i puściła wodę tak, by zagłuszyć cokolwiek co będzie robić. Ty w międzyczasie wyszłaś i zauważyłaś, że Klaudiusz stoi w saloniku, obserwuje twoje zachowanie. Po chwili mówi do Ciebie:
- Czy możemy już jechać? Panienka widzę, że... odprężona. Czy wszystko na pewno w porządku? Wszystko czego byłem tutaj świadkiem zostaje między nami, Pani nic nie musi wiedzieć.

[Luna]

- prawie cię spaliłam i połowy ze swojego zachowania nie pamiętam Klaudiuszu a ty mówisz o odprężeniu się ? Ale masz rację dość na dziś eksperymentom i czas wracać - mówiła tak by tylko on słyszał, po czym oczekiwała na Claudie, by się pożegnać.

[Claudie]

- Przepraszam, nie tak to miało zabrzmieć. Proszę pożegnać ode mnie panienkę Claudię, zaczekam na dole - po czym zabrał się i wyszedł. Po chwili usłyszałaś, że woda jest zakręcana i wyszła z łazienki Claudia, ciągle w takim stanie jak ją... pozostawiłaś. Twarz miała mokrą, ale nie jesteś pewna czy od łez, czy od wody. Oparła się o ścianę i spytała:
- Rozumiem, że już jedziesz? I pewnie nie zobaczymy się przez jakiś czas, prawda?

[Luna]

Kate podeszła do niej i rękoma wytarła jej twarz z wody i przeczesała włosy,
- mam co układać w głowie a obiecać nie chcę, a to z łazienki to....to był impuls a może....nie wiem, nie umiem tego nazwać, ty pewnie lepiej się w tym odnajdujesz niż ja - opuściła głowę i skierowała swe kroku ku drzwiom,
- Klaudiusz cię pozdrawia - powiedziała otwierając je.

[Claudie]

- Pamiętaj, że jak będziesz chciała pogadać... zwierzyć się... czy niewiem, cokolwiek to zawsze jestem pod telefonem. Chyba że będę na zleceniu, wtedy będziesz miała przekierowanie - odpowiedziała assamitka, podążając wzrokiem za Tobą. Gdy wyszłaś, zamknęła drzwi...

Gdy zeszłaś na dół i byłaś przy samochodzie ostatni raz obejrzałaś się na balkon, z którego kiedyś ją widziałaś. Była tam, wpatrzona w Ciebie. Zauważyłaś, że uśmiecha się do Ciebie. Wsiadłaś do samochodu i ruszyliście przed siebie.

Co robisz podczas powrotu do domu? O czym myślisz? I jak reagujesz na słowa assamitki na pożegnanie?

[Luna]

Zatrzymała się na znak, że słyszy co do niej mówi ale nic nie odpowiedziała. Na zewnątrz chciała pomachać ale wtedy Klaudiusz wręczył jej torbę, ucieszyła się bo przynajmniej ona nie spłonęła, szybko wygrzebała ipod-a i odpaliła utwór ale jej już tam nie było, światło było wyłączone ale miała wrażenie, że wciąż ją obserwuje.
Nim wsiadła do auta to przytuliła się też do Klaudiusza dziękując mu za opiekę, po czym wsiadła i była gotowa do drogi.

[Claudie]

Po jakimś czasie nie niepokojeni przez nikogo dojechaliście do domu. Wysiadłaś z samochodu, Klaudiusz pozostał jeszcze w garażu. Po chwili znalazłaś się w przedpokoju.

Co robisz, gdzie się kierujesz?

[Luna]

Ściszyła zapętlony utwór tak by słyszeć co się dzieje dookoła, ruszyła do swego pokoju. Oczywiście zerkała w stronę gabinetu Olivii ale nie miała odwagi przed nią stanąć dlatego im dłużej jej tu nie ma, tym szybciej będzie mogła się pojawić w swoich czterech ścianach, gdzie odetnie się od tego wszystkiego i spokojnie pomyśli.

[Claudie]

Gdy weszłaś do swojego pokoju zauważyłaś, że jest w tym samym stanie, w jakim go opuściłaś. Zamknęłaś drzwi na klucz i....

I co robisz w pokoju? Przebierasz się w swoje ciuchy, czy zostajesz w ubraniu Claudii? Nad czym myślisz, od czego się odcinasz. Ile czasu spędzasz w pokoju?

[Luna]

Rozebrała się i przebrała w swoje ciuchy a z bluzki zrobiła sobie poduszkę na której trzymała głowę i wpatrywała się w krople na oknie leżąc na łóżku.
Starała się przywołać zapach jej ciała i wygląd, jest to dla niej coś nowego, nigdy przedtem nie próbowała realnie z nikim i nagle spotkało ją coś takiego. Lecz z drugiej strony bała się by nic jej się nie stało w przyszłości, nie chciała odwiedzać kolejnego grobu, to by ją zabiło doszczętnie,

- czy chcąc kawałek nieba dla siebie tak bardzo muszę ryzykować ? - wypowiedziała to sobie na głos mimo, że nie mogła dostać odpowiedzi i tu trochę żałowała, że nie została u niej na dłużej ale poza obawą o jej stan, przypomniała sobie jak skandowano związek Jane z Sethem, co by teraz powiedziano ? Idzie w ślady matki ! by krzyczeli, nie dość, że tak samo jak ona staje się słabą to jeszcze z kobietą by krzyczeli.
Zamknęła oczy i delektowała się zapachem jaki pozostał, do ostatniego ulatniającego się pyłku wyobrażała sobie, że leży za nią i ją delikatnie gładzi by ta się przestała bać,

- nie pozwolę by coś ci się stało - poczuła już trzecie pęknięcie w sobie i wiedziała co to oznacza, lecz z drugiej strony miała zadanie do wykonania i temu też winna poświęcić uwagę.

[Claudie]

Zadanie.... zadanie do wykonania. Po chwili dumania, zatraceniu się w wyobraźni wróciłaś myślami do tego, co powinnaś wyjaśnić na początku. Masz kilka tropów do różnych spraw. Sprawa słowa wykrzyczanego przez Ciebie mogłaby być priorytetowa, ale czy jest aż tak ważna w tej chwili? Również dziennik Jane mógł być dobrym źródłem informacji... Nie tylko na temat Ciebie i tego wszystkiego wokół Ciebie, ale może i na temat związku jej z Sethem? Dziennik to w końcu dziennik. Przypominając sobie jej słowa zaczęłaś się zastanawiać, jak on jeszcze mógł być zabezpieczony. Słowa i zatrzaski jedno.. ale co jeszcze mogło w nim być?  Przypomniałaś sobie również, że w twoich żyłach krąży vitae assamitki... Może przydałoby się uzupełnić jej stan? Możesz tak długo nie pociągnąć, zapewne.

Co robisz? Co postanawiasz?

Tymczasem...

Claudia odprowadziła Ciebie i samochód wzrokiem do momentu, aż nie zniknęłaś jej za rogiem. Stała jeszcze przez chwilę w oknie, po czym doprowadziła się do porządku. Spakowała wszystko potrzebne do toreb, wszystko co mogło zdradzić ją że była w tym mieszkaniu, wszystkie prywatne sprawy. Wzięła telefon, wybrała jakiś numer i po chwili powiedziała:
- Potrzebuję przysługi. Masz jakąś nową kwaterę? ... Coś się wydarzyło, to mieszkanie nie daje odpowiedniej ochrony ... Znasz mnie, potrzebuję czegoś z przestrzenią ... Wystarczy mieszkanie ze świetnym widokiem i kilkoma drogami ewakuacji... Ile kosztuje? ... Aha... Aha... Biorę na własność... Uregulujesz wszystko?... Tak, wiem gdzie to... Nie, jutro tam się przeprowadzę, dzisiaj jeszcze tutaj zostanę... Nie, to mieszkanie może pozostać, byle nikt go nie wynajął... Tak, awaryjne... Dziękuję, odwdzięczę się - po czym rozłączyła się, sprawdziła dokładnie czy zamki są zamknięte i inne zabezpieczenia są włączone, po czym wyciągnęła z jednej torby colta i zaczęła go czyścić, byle zabić czas...

[Luna]

Poszperała po domu vitae i chciała uzupełnić braki, później zabrała się za dziennik, wyciągnęła swój i przejrzała notatki, ale wciąż brakowało jej ostatniego słowa. W bibliotece odnalazła nawet kurs komputerowy i starała się skorzystać z komputera celem odnalezienia znaczenia trzeciego znaku bądź jakiegoś tropu który mógłby ją naprowadzić.

[Claudie]

Odpowiednią ilość vitae miałaś przygotowaną przez Klaudiusza w kuchni. Jego nigdzie nie było, ciekawe co robił... W każdym bądź razie wróciłaś do siebie i sącząc napój układałaś sobie wszystko w głowie i w notatkach co do tej pory ustaliłaś. Chwilę zatrzymałaś się przy kartce, którą podawałaś Claudii, lecz myśli szybko zgasły, wiedząc że masz aktualnie zadanie do skończenia. Wczytywałaś się w rytuał, nie był on jakiś ciężki...

Opis rytuału
Potrzebne przedmioty:
Gliniane naczynie.
oliwa z oliwek.
karteczki z zapisanymi słowami oraz kroplą własnej vitae (w tym wypadku trzy karteczki i trzy krople).
Przedmiot, który chciało się otworzyć (w tym wypadku dziennik).
Pudełko zapałek.

Przeprowadzenie rytuału:
Do glinianego naczynia wlewa się oliwy na trzy palce. Odczekuje chwilę, by oliwa się wyrównała. Po kolei wrzuca się karteczki ze słowami, za każdym razem wypowiadając odpowiednie słowo zapisane.
Po wszystkim zapala się pudełko zapałek i wszystkie się wrzuca do naczynia.
Jeżeli płomień będzie miał barwę zieloną, zabezpieczenia puszczą a przedmiot otworzy się. Jeżeli płomień będzie miał barwę niebieską, trzeba wszystko powtórzyć, lecz dopiero następnej nocy...

[Luna]

Rozpisała sobie na tabeli wszystkie znaki i znaczenia, matematycznie też rozpisała kolejność i różnorodność znaczenia jeżeli chodzi o język i próbuje wpierw po kolei będzie każdej nocy próbować aż do skutku, skreślając jednocześnie układ jaki już przetestowała poprzedniej nocy (sama GM zdecydujesz który układ i której nocy zadziała, za dużo by było babrania się z tym na forum).