[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Katherine Delgado

[Luna]

- no za dnia wracać nie będę ale zostanę tak długo jak mnie nie wywalisz tylko wyrzuć to z siebie w końcu....chyba, że często wpada do ciebie stuknięta Tremere i zawraca ci głowę - uśmiechnęła się.

[Claudie]

- To by było, gdybyś wróciła za dnia - powiedziała Claudia, powoli się rozweselając - wiesz, działasz na mnie pozytywnie. Nie wiem jak to wytłumaczyć, po prostu w twoim towarzystwie mi lepiej.

[Luna]

- przynajmniej to mi wychodzi, nie smutaj się tylko odpuść sobie ten plecak klanowy i od czasu do czasu postaw go w kącie. Olivia jeszcze nie wie w co się wpakowała wybierając mnie na córkę i pewnie nie raz będzie tego żałować za moje wybryki, mam tylko nadzieję, że nic jej się z tego powodu nie stanie z księciem mam już zadrę bo mu się wpakowałam na chate jak Setha sądzili - powiedziała.

[Claudie]

- Zadrę? Nie zapominaj kto Cię tam przywiózł - odpowiedziała Claudia - Nie wiem, czy powinnam się zwierzać. W sumie nigdy tego nie robiłam, tak jak wspominałam nigdy nie miałam przyjaciółki, może nawet kogoś bliższego...

[Luna]

- w braku przyjaciół i znajomych to wybacz siostro ale klan Tremere nie ma sobie równych, więc nie siłuj się przynajmniej w tej sprawie proszę, bo z góry leżysz na łopatkach i po tobie - zaśmiała się, przeczesała włosy i rozsiadła się wygodniej,
- mam wieczność by i rozgryźć ciebie tylko zamiast zaklęć i ostrzy, wole zapytać, co ci w duszy gra - spytała.

[Claudie]

- Rozgryźć mnie? - spytała, po czym spojrzała Ci się w oczy. Zauważyłaś, że są krwawe, ale nie uroniła jeszcze łzy - I co mi w duszy gra? Sama chciałabym wiedzieć, nigdy nie byłam w takiej sytuacji. Jest to dla mnie nowość, nie wiem czy to ty mi tak zawróciłaś, czy po prostu wydarzenia, rozmowy, to wszystko...

[Luna]

Kate uniosła brew i wyprostowała się w fotelu,
- jeżeli poruszyłam coś czego nie powinnam to jestem tu ostatnią osobą jaka powinna tu być, wybacz - wstała zbierając się do wyjścia.

[Claudie]

Gdy już wychodziłaś, poczułaś jak ktoś Claudia Cię delikatnie łapie za dłoń. Gdy odwróciłaś się w jej stronę, usłyszałaś - To chyba ty mi tak zawróciłaś w głowie, Katherine...

[Luna]

Spojrzała w jej oczy, nastąpiła migawka, zmrużyła oczy bo obraz wkradł się w jej głowę tak nagle, gdy nastąpiła kolejna przypomniała sobie siebie stojącą przed oknem w holu, wtedy jeszcze była zagubiona, teraz poczuła strach. Nawet w rozmowach z Sethem zawsze utrzymywała odstęp na długość ramienia, w jej przypadku stała na wyciągnięcie ostrza lub wbicie kłów,

- ccco ? - spytała zbita z tropu cofając się energicznie w tył.

[Claudie]

- Przepraszam, nie powinnam tak się zachować - powiedziała, po czym puściła Cię i zjechała po ścianie na podłogę...

[Luna]

Kate po raz pierwszy poczuła się źle, obserwowała ją chwilę a wydawało się jej, że trwa to kilkadziesiąt minut, każdy szelest ubrania każdy ruch głowy, zupełnie jak podczas,
- willi - szepnęła, po czym podeszła do niej i na siłę ją podciągnęła w górę,
- ubieraj się, czekam na dole - pobiegła do pokoju i wyjrzała za samochodem. Stał tam gdzie go zostawiła więc wróciła w stronę wyjścia,
- na dole za chwilę...czekam - powiedziała czochrając jej włosy i próbując rozweselić, lecz gdy znalazła się za drzwiami poczuła duszenie w piersi które już znała. Nie rozumiała czemu ten widok tak bardzo przypomniał jej Jane ale otrzymała wiele ważnych wskazówek od Claudii i nie chciała jej tak zostawiać. Zastanawiała się co się z nią dzieje, z tą sytuacją i czy dobrze robi ale musiała coś zrobić.
Czekała na dole na odpowiedź.

[Claudie]

Po chwili z domu wyszła Claudia, ubrana w takie ciuchy. Nie zauważyłaś, czy wzięła coś ze sobą z uzbrojenia, ale może miała tak to dobrze schowane? Dalej była przygnębiona, trochę się bała twojej reakcji. Podeszła do Ciebie wolnym krokiem, uciekała spojrzeniem przed tobą i spytała - Co planujesz dalej?

[Luna]

Kate złapała ją pod rękę i podeszły do samochodu gdzie już za pewne czekał Klaudiusz,

- pojedziemy tam gdzie nikt ci nie będzie przeszkadzał w myśleniu, musisz zbastować z tym wszystkim siostro albo wylądujesz w... - puściła ją i spojrzała się na Klaudiusza,
- znasz ten adres ? - spytała przekazując mu informację, po czym wsiadła po tym jak Claudia zajęła swoje miejsce. Liczyła, że być może w Afterlife Claudia trochę się rozchmurzy, ucisk jej wciąż nie opuszczał ale jeszcze jako mała dziewczyna poprzysięgła sobie by nie odpuszczać jak już się czegoś uczepi, może nie kosztem wszystkiego ale przeczucia zawsze były ważne w jej życiu, tylko nie zawsze kończyły się oczekiwaniami....zwykle nadchodziła rzeczywistość.

[Claudie]

- Znam - odpowiedział Klaudiusz, po czym wpuścił was do samochodu i pojechałyście pod wskazany adres. Przez całą drogę Claudia nie odzywała się, patrzała się tępo przez szybę na miasto. Widziałaś że się zmieniła, i to mocno. Straciła poczucie ochrony, być może samokontroli? Wydawało Ci się że cała jej "skorupa" gdzieś przepadła, zostało tylko to, co starała się schować. Po ok. dwudziestu minutach dojechałyście na miejsce. Ghul wyszedł pierwszy i otworzył wam drzwi, po czym zamknął je gdy wyszłyście. Zapewnił Cię, że będzie czekał na Was. Poprowadziłaś Claudię do środka, bez problemu przeszłyście przez bramkę. W klubie brzmiała taka muzyka. Widać było tańczących na parkiecie kainitów i ludzi, widocznie dobrze się bawili.

Gdzie prowadzisz Claudię? A może zostawiasz ją samą w miejscu gdzie stoicie i sama idziesz załatwić swoje sprawy?

[Luna]

Nie umiała wyczuć w jakim stanie głodu jest Claudia ale zadbała o swój, gdy jechali to raz po raz w dłoniach tworzyła świetlik a że miała dłonie pod płaszczem to nikt tego nie widział,
- chodź - ciągnęła ją za sobą, w szatni rzuciła tylko płaszcz pozwalając by ona też coś zostawiła,
- my razem - krzyknęła do szatniarza a ten wybałuszył oczy,
- tak razem w taki czy inny sposób zresztą co cie to interere dawaj numerek - zaśmiała się i biorąc go mrugnęła do niego okiem.
Wkroczyły na sale a tam tłum i stroboskopy, zapachy wymieszały się i trzeba by kogoś chwile poobserwować, by zorientować się kto jest kim, Kate to nie przeszkadzało, trochę się rozpychając trochę tanecznym krokiem ściskając Claudie za rękę i raz po raz odwracając się do niej, w końcu przebiły się pod bar,

- Matt ! - krzyknęła,
- cooo ? - nachylił się barman widząc jak Kate sadza Claudie przy barze,
- naćpana ?
- pierdol się, nic jej nie jest wołaj Matta ale już ! - wolną ręką złapała go za koszulę na znak wzburzenia ale po chwili go puściła, gdy ten odszedł zwróciła się do Claudii puszczając już ja i opierając się o blat łokciem, gdzie dłonią podtrzymywała głowę,
- wrzuć na luz, kiedyś ty mi pomogłaś teraz ja chce to zrobić a to jeden z dwóch powodów - powiedziała.