[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Katherine Delgado

[Claudie]

Przeglądając różnej tematyki księgi, listy, podania i tego typu rzeczy odnalazłaś pewien rytuał, który pasowałby do tego, co odkryłaś. Gdy wczytałaś się w niego dowiedziałaś się, że jeżeli chce się otworzyć daną zaklętą rzecz, trzeba znać odpowiednie klucze-słowa, które wypowiedziane w odpowiedniej kolejności sprawią, że dane zabezpieczenia puszczą. Rytuał nie jest trudny i czasochłonny - problemem mogą być te słowa... Być może jest ktoś, kto zna chociażby część odpowiedzi? A może jest coś w notatkach Jane, które Ci przysłała przed swoją śmiercią?

Co robisz?

[Luna]

Udaje się do pokoju z dziennikiem i tam szuka odpowiedzi w notatkach. Zabrała również książki taktujące o rytuałach.

[Claudie]

Będąc u siebie w pokoju usiadłaś przy stole i rozłożyłaś wszystko, co dostałaś od Jane. Wertowałaś kartkę za kartką, strona za stroną, czasem nawet czytając dwa razy jedną rzecz. Niestety, nic wartego uwagi poza ogólnymi informacjami, które już wcześniej przeczytałaś nie odnalazłaś. Mogłaś stwierdzić, że to tak naprawdę pierwsza twoja zagadka jako dla Tremere...

Co robisz w tej sytuacji?

[Luna]

Postanowiła więc przepytać pod tym kątem zarówno Olivię, Klaudiusza jak i Setha. Od tej chwili pamiętnik Jane będzie zawsze w jej torbie.

[Claudie]

Pamiętając, gdzie była Olivia zeszłaś na dół do piwnicy. Wrota były zamknięte, ale nie były dla Ciebie już problematyczne, gdy zna się odpowiedzi. Po chwili, gdy się otworzyły weszłaś do środka i zauważyłaś medytującą Olivię, wokół której krążyły niebieskie płomienie. Płomienie co chwilę zmieniały prędkość z jaką krążyły wokół niej, raz szybciej, raz wolniej. Gdy otworzyła oczy spostrzegłaś, że jej tęczówka zmieniła się na bladoniebieską. Po chwili uwolniła całą swoją potęgę i już miałaś odskoczyć, gdy ogień w kontrolowany sposób ominął Ciebie. Gdy zauważyła Cię, szybko się opanowała i jej tęczówka wróciła do normalnej barwy. Otrzepała się i spytała:
- Przepraszam, długo tutaj stoisz?

[Luna]

- chwilę - odpowiedziała pokazując jej dziennik z którym tu przyszła,
- to należy do Jane, próbuję go otworzysz, potrzeba kilka znaczących słów, wiesz może jakie to mogą być ? - spytała.

[Claudie]

- Dziennik Jane? Ciekawe, nigdy o tym nie wspominała - powiedziała Olivia, podchodząc do Ciebie. Wzięła go od Ciebie, zaczęła go uważnie oglądać i po chwili również zauważyła te same grawery co ty. Uśmiechnęła się i powiedziała - Naprawdę ciekawe. Trzy zapięcia, każdy przedstawiający kogoś bądź coś innego, wszystko z jej historii. Gdzie go znalazłaś? - spytała, oddając Ci go.

[Luna]

- w twojej bibliotece, dlatego pomyślałam, że coś możesz wiedzieć na ten temat - powiedziała.

[Claudie]

- Hmh, w mojej bibliotece powiadasz - powiedziała, po czym przeciągła się tak, że usłyszałaś jak przynajmniej jej większość kości strzeliło. Zrobiła jeszcze jeden skłon, po czym powiedziała - W sumie to by się zgadzało. Była tutaj niedługo przed tamtą nocą, potrzebowała coś z biblioteki a ja jej nie broniłam, bo i dlaczego... Musiała go wtedy tam umieścić... Grawer górny przypomina mnie, więc chyba będę wiedzieć o jakie słowo chodzi. I gdzieś chyba czytałam o takim rytuale. Przypomnij swojej matce, czy czasem nie trzeba je wypowiedzieć w odpowiedniej kolejności?

[Luna]

- tak zgadza się, już czytałam na ten temat - powiedziała.

[Claudie]

- Widzę, że już zaczęłaś wgłębiać temat. To dobrze - odpowiedziała Olivia - Cóż, nie wiem kiedy Jane go spisywała ani kiedy dokonywała rytuału. I pytanie, czy otwierają się z góry do dołu, czy z dołu do góry. A może od środka? Jest kilka kombinacji. Pytanie, czy ten dziennik nie jest jeszcze jakoś zabezpieczony. Ale słowem kluczem, które tutaj powinno pasować będzie "siostra", tylko pytanie w jakim języku? Zastanawiałabym się nad tremerskim albo włoskim.

[Luna]

- może okoliczności jego powstania naprowadzą mnie na trop ? Wiesz ja nic o niej nie wiem i nie mam żadnegu punktu odniesienia i każdy krok moze doprowadzić do zniszczenia tego dziennika - przyznała.

[Claudie]

- Rozumiem Cię - odpowiedziała - W sumie faktycznie, nigdy dłużej o niej nie rozmawiałyśmy... Ale może to nie jest dobre miejsce? Chyba, że chcesz wykorzystać jak najdłużej różnicę tak, by jeszcze dzisiejszej nocy odkryć resztę. Klaudiusz Ci mówił, że możemy tutaj siedzieć całą noc a i tak najwyżej godzina zleci? Kiedyś zamknęłam się tutaj na cały tydzień gdy poznawałam pewien bardzo niebezpieczny rytuał. Oczywiście, miałam zapas vitae, a gdy wyszłam ze schronu, minęło raptem pół nocy. Dziwnie czasem to działa. Więc tutaj, u Ciebie w pokoju czy u mnie w gabinecie?

[Luna]

- wszędzie tam gdzie będzie ci się myśleć najlepiej, poproś też Klaudiusza, może i on pomoże - powiedziała.

[Claudie]

- Możemy tutaj. W sumie będzie najlepiej, nie stracisz reszty nocy na słuchaniu naszych opowieści - powiedziała, po czym podeszła do znanego Ci komunikatora i usłyszałaś:
- Klaudiuszu, zejdź proszę Cię do schronu. Katherine chce porozmawiać z nami.
- Oczywiście, już idę - odpowiedział, po czym rozłączyła się. Po kilku chwilach wrota ponownie się otworzyły i gdy wszedł, zamknęły się.
- Dom zabezpieczony, nikt nieuprawniony nie wejdzie nawet na trawnik - zameldował Klaudiusz, zakładając ręce do tyłu.
- Dobrze, cóż... nie ma gdzie usiąść, ale podłoga nie jest tak zimna - po czym sama usiadła po turecku. Klaudiusz i ty poszliście w jej ślady. Po chwili Olivia powiedziała:
- Katherine chciałaby poznać jaka była Jane.
- Dobry temat. W sumie rzekłbym, że najważniejszy - odpowiedział ghul.
- Pytaj Katherine. Co chcesz wiedzieć o swojej matce? - spytała Ciebie Olivia.