[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Katherine Delgado

[Luna]

Kate rozglądała się po okolicy i analizowała w głowie kilka scenariuszy,
- spotkałam ostatnio dwójkę kainitów będących napadniętymi przez sabackie ogary i podejrzewam, że to nas może czekać zaraz po przekroczeniu głównej bramy. Jeżeli mnie podsadzisz na tamten słup to spróbuje zajrzeć za mur nie wchodząc za niego. Może coś dostrzegę a może wypatrzę alternatywę wejścia, dzięki której nie będziemy się tak narażać próbując sforsować wejście do budynku, co ty na to ? - spytała.

[Claudie]

- I przeżyli to spotkanie? Ciekawe - odpowiedział Klaudiusz, po czym poszedł za tobą do wskazanego słupa i Cię podsadził. Rozejrzałaś się i zobaczyłaś, że przed fabryką jest kilka zniszczonych samochodów oraz po placyku krążą dwa psy. Z tej odległości nie byłaś pewna, czy są to Ogary, czy zwykłe psy. Zauważyłaś również, że od tyłu jest lekko zawalony mur, który mógłby Wam dać możliwość bezpiecznego wejścia do środka. Niestety, więcej nie udało Ci się dojrzeć. Dałaś znak Klaudiuszowi by Cię opuścił. Gdy to zrobił zapytał:
- Coś panienka wypatrzyła?

[Luna]

- nie wyczułam Klaudiuszu, czy te dwa psy to ghule ale bezpieczniej będzie jeżeli tak założymy, od tyłu jest wejście, trochę się pobrudzimy ale na tej pozycji wieje wiatr w ich stronę więc od tyłu nie powinny nas wyczuć...ruszajmy - rzuciła i skradając się zmierzała ku tylnemu wejściu.

[Claudie]

Klaudiusz nic nie odpowiedział i tak samo jak ty zaczął się skradać. Po chwili dotarliście do zauważonej przez Ciebie dziury. Klaudiusz wyciągnął pistolet, szybko wyjrzał zza mur czy nikt tutaj nie obserwuje tej części. Widocznie stwierdził, że nie, po czym przeskoczył szybko i przykleił się do ściany fabryki. Dał Ci znak, po czym ty również przeskoczyłaś i przykleiłaś się obok niego. Klaudiusz nie odwracając się do Ciebie powiedział szeptem:
- Nie rozdzielajmy się. Pójdziemy wzdłuż ściany aż do rogu i tam się wychylę. Zobaczymy, czy mamy jakieś inne wejście - po czym ruszył ciągle uważnie stawiając kroki. Ty również skradałaś się i po chwili doszliście do rogu. Klaudiusz wychylił się szybko, rozejrzał się i wrócił z powrotem.
- Nie ma tam wejścia - kontynuował szeptem - mogę panienkę podsadzić tutaj i panienka spróbuje wejść tą klatką schodową. Ja znajdę inne wejście.

[Luna]

- no to plan by się nie rozdzielać właśnie spłonął - szepnęła. Widziała, że czas ich goni,
- niech tak będzie tylko zachowaj ostrożność, ja spróbuje się rozejrzeć i poczekam na ciebie....tylko wiecznie tego robić nie będę - dodała z przekąsem ostatnią część, wiedziała że jest wiekowy ale to jak się teraz ruszał stawiało pod wyraźnym znakiem zapytania jakie atuty jeszcze może posiadać.

[Claudie]

- Jeżeli mnie kawaleria nie zatrzyma, to postaram się dotrzymać panience kroku - powiedział szeptem uśmiechając się, po czym podsadził Cię "lekko" i podciągnęłaś się do zewnętrznej klatki. Gdy to zrobiłaś spojrzałaś jeszcze za siebie, ale zauważyłaś, że Klaudiusz już zniknął. Starałaś się po cichu iść schodami, lecz co jakiś czas wybrzmiewał głośniejszy chrzęst. Miałaś nadzieję, że klatka nie zawali się z Tobą i bezpiecznie dotrzesz na górę. Nie mogłaś dostać się na dach, bo schody tutaj się kończyły. Podeszłaś do miejsca, gdzie kiedyś powinny być drzwi i rozejrzałaś się. Zauważyłaś korytarz, który kończył się wewnętrzną klatkę schodową prowadzącą na piętra wyższe i niższe. Po bokach korytarzu walały się jakieś śmieci, papiery, puste butelki. Po prawej stronie były zamknięte drzwi, prowadzące do jakiegoś pomieszczenia. Po lewej stronie korytarza były również drzwi, lecz te były wyłamane i leżały obok.

Co robisz?

[Luna]

Nie spieszyła się i uważnie stawiała kroki starając się wpierw zajrzeć do pokoju po lewej stronie a później podsłuchać prawe drzwi i ewentualnie zajrzeć i tam do środka.

[Claudie]

Ciągle skradając trzymałaś się lewej strony korytarza. Zatrzymałaś się przy zniszczonych drzwiach, kucnęłaś i wychyliłaś się. Zauważyłaś, że całego pomieszczenia nie było, a podłoga została zawalona do pomieszczenia piętro niżej. Zauważyłaś przyszpiloną nagą dziewczynkę do ściany w pozycji odwróconego krucyfiksu. Jej usta były zaszyte, a raczej zrośnięte. Z ran, w których wbite były gwoździe leciała krew, która zbierała się w dużej wannie. Wyczułaś, że dziewczynka jeszcze żyje, ale są to ostatnie jej chwile. Po chwili wyczułaś, że umarła... Gdy miałaś już odwrócić wzrok zauważyłaś pewnego ogromnego Kainitę(broni aktualnie nie posiada), który podszedł do wanny i ją wziął. Nie potrafiłaś stwierdzić, do którego klanu należy. Kainita odwrócił się z wanną i wyszedł z pomieszczenia, patrząc się tylko przed siebie.

Co robisz?

[Luna]

Wzdrygnęła się tym co widziała i choć miała przez chwilę tysiąc pytań do całej sytuacji, to wolała myśleć o tym później. Ostrożnie skierowała swe kroki pod następne drzwi postępując według wcześniej założonego planu.

[Claudie]

Przesunęłaś się tak, byś mogła cokolwiek podsłuchać. Niestety, nie byłaś w stanie usłyszeć cokolwiek więc postanowiłaś zajrzeć przez dziurkę od klucza. Niestety, tak jak w przypadku próby podsłuchania nic nie zauważyłaś, więc postanowiłaś otworzyć drzwi. Przekręciłaś gałkę i drzwi z lekkim oporem otworzyły się. Pomieszczenie było zagracone zniszczonymi meblami, zdezelowanym sprzętem komputerowym i jakimiś starymi gazetkami. W skrócie - nic ciekawego.

Co robisz? Będziesz schodziła klatką schodową, czy postanowisz zejść piętro niżej przez zapadniętą podłogę?

[Luna]

Kate postanowiła wybrać klatkę schodową i ponownie jak poprzednio....po woli i z rozmysłem stawiała kolejne kroki. W międzyczasie też rozglądała się za Ghulem, który miał do niej dołączyć, niepokoił ją fakt tego co widziała i miała tylko nadzieję, że tragarz wanny na niego nie wpadnie.

[Claudie]

Podchodząc do klatki schodowej miałaś przeczucie, że dobrze wybrałaś. Wychyliłaś się bezpiecznie i zauważyłaś, że schodami na dół schodzi wielki drab z wanną. Zaczęłaś powoli schodzić schodami...
Na drugim piętrze zauważyłaś, że korytarz prowadzi na pewnego w swoim rodzaju galerię, z której zapewne można było dojrzeć co jest na parterze.
Na pierwszym piętrze zauważyłaś zamurowane miejsce, gdzie powinny być drzwi.
Gdy byłaś na parterze wychyliłaś się i zobaczyłaś korytarz, który miał tylko jedne drzwi prowadzące do środka.

Co robisz?

[Luna]

Jeżeli tragarz oddaliła się wystarczająco, Kate podeszła ostrożnie do tych drzwi i ponownie, wpierw nasłuchiwała, później chciała zajrzeć.

[Claudie]

"Tragarza" nigdzie nie było, co nie znaczy, że gdzieś się nie szwenda. Skradając się podeszłaś do zamkniętych drzwi. Niestety, tak jak i na górze nie udało Ci się nic podsłuchać, otworzyłaś powoli drzwi... lecz nie do końca, ponieważ drzwi otworzyły się z hukiem, a "Tragarz" chwycił Cię i mocno pociągnął do siebie, wrzucając Cię do środka... Zdążyłaś obrócić się w powietrzu tak, że wylądowałaś na jednym kolanie. Nagle zapaliły się płomienie w rogach sali i zauważyłaś, że oprócz Ciebie i Pariasa (założyłaś, że to jest Parias bo Kainitą na pewno, tylko nie mogłaś określić do którego klanu należy) stoi Anna Tarvesen.
- Proszę proszę - powiedziała - Kogo ja tutaj widzę? Przecież to kochana córeczka Barnett. Przepraszam, teraz Waterson... I cóż takie słodkie dziewczę sprowadza do tej fabryki? Nieważne. Tutaj zdechniesz, tak jak twoja stara. Zajmij się nią - powiedziała do Pariasa, po czym szybkim krokiem skierowała się do klatki schodowej.

Melodia na walkę ;)

Parias wziął opartą "Halabardę Zagłady" o ścianę i zaczął do Ciebie podchodzić... A ognie zgasły, lecz było na tyle jasno, że spokojnie mogłaś go dojrzeć, a on Ciebie.

 

[Luna]

Kate w jednej sekundzie była gotowa, by kolejnej żałować każdej swej decyzji, tysiące igieł przeszyły ją, gdy spojrzała oponentce w oczy, stała jak wryta, gdyby wtedy podeszła wiedziała że nie miała by szans, zaskoczyło ją to tak mocno, że prawie czuła w nozdrzach zapach Olivii, ten uścisk i ta prośba....wysunęła kły,

- Tarvesen !!! - wrzasnęła i skoczyła na ścianę robiąc w niej niewielkie pękniecie i dalej odbijając się od niej i wirując jak śruba z wyprostowanymi pięściami poszybowała w stronę oponenta. Bogu ducha winna przeszkoda musiała teraz przyjąć jej gniew.