[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - David Jackson

[Claudie]

Gdzie się udajesz po opuszczeniu Elizjum? Wracasz do mieszkania Sandora, a może jeszcze gdzieś indziej? Sprawdzając godzinę (dochodzi czwarta) wiesz, że nie masz za wiele czasu na jakieś dłuższe eskapady.

[Bruce Campbell]

David udał się bezpośrednio do mieszkania Sandora, po czym ponowił poszukiwanie informacji na temat schroniska w internecie.

[Claudie]

Przeglądając internet pod kątem schroniska nic nowego bądź ciekawego nie znalazłeś. Istnieje od 1985 roku, właściciele co jakiś czas się zmieniali aż w 2006 schronisko przejęło miasto. Fundusze, wydatki i ogólnie sfera pieniężna pozostawała bez zarzutu... Jednym słowem - jest czysto. Może zbyt czysto? Któż to wie... Sprawdzasz godzinę na zegarku, wskazówki pokazały parę minut przed piątą. Co robisz przed pójściem spać? Bądź kładziesz się bezpośrednio na wyro i zasypiasz?

[Bruce Campbell]

David zmęczony rzucił się na łóżko.

[Claudie]

Zasnąłeś. Śniło Ci się, że jesteś w nieznanym Ci miejscu. Szedłeś korytarzem, nie wiedziałeś jak się tutaj znalazłeś. Korytarz był oświetlony nie jarzeniówkami, lecz pochodniami. Chciałeś się obrócić, iść w drugą stronę lecz dziwna siła ciągnęła Cię przed siebie. Ciekawość? Przez chwilę myślałeś, że zostałeś tutaj specjalnie wysłany. Przez kogo? Dlaczego? Nie mogłeś skojarzyć. Wiedziałeś, że jest z Tobą jeszcze dwoje innych kainitów, ale rozdzieliliście się... Po co? Dlaczego? Kolejne pytania bez odpowiedzi... Po chwili skręciłeś w kolejny korytarz... Po czym ukazały Ci się drzwi. Wydawało Ci się, że drzwi były ozdobione w wijące się węże. Podszedłeś do nich ostrożnie, zza drzwi dobrzmiewały dziwne odgłosy... Nienaturalne. Chwyciłeś za gałkę, przekręciłeś ją i otworzyłeś drzwi...Zalała Cię fala światła.. I się obudziłeś.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David wstał, przeciągnął się i rozejrzał. Cholerne sny... swoją drogą, niby jestem trupem, a śnię - pomyślał. Zabrał się za przygotowania do swojej dzisiejszej wyprawy. Następnie, o ile nie spotkał Ojca, opuścił mieszkanie, jeszcze raz przyjrzał się dokładnie planowi metra i kojarząc go z siatką ulic Vegas, wybrał najdogodniejszą trasę do schroniska dla motocykla.

[Claudie]

Twojego ojca nie było w mieszkaniu. Nie zostawił Ci kartki, gdzie się znajduje bądź co będzie robił. Również nie było jego motocykla, widocznie jest zajęty... Po jakimś czasie dojechałeś kanałami w okolicę wyjścia z kanałów prowadzących do schroniska.

Co robisz? Jaki jest twój plan? Jak zamierzasz wejść znowu do placówki. I co dokładnie chcesz zrobić, gdy będziesz w środku?

[Bruce Campbell]

David postanowił zaczaić się za rogiem, jak poprzednim razem, i dokładnie przyjrzeć się sytuacji. Jeśli nie dostrzeże nic podejrzanego, spróbuje dostać się do schroniska starą, dobrze znaną mu drogą, lecz tym razem, najpierw uda się na najwyższe piętro i dokładnie je przeszuka.

[Claudie]

Przez jakiś czas przyglądałeś się miejscu, które pamiętałeś z poprzedniej "wizyty". Nic ciekawego bądź wartego uwagi nie wydarzyło się, więc ponownie szybkim tempem znalazłeś się na dachu. Wychyliwszy się przez znajome Ci okno w suficie spostrzegłeś... że nie ma zwierząt. Wszystkie boksy były pootwierane i puste, niektóre z nich były zakrwawione. Zdziwiło Cię to, ponieważ poprzednim razem było pełno psów... Czyżby ktoś postanowił zlikwidować placówkę? A może coś innego, równie strasznego się wydarzyło? Z tymi myślami znalazłeś się na klatce schodowej. Zszedłeś na drugie piętro i twoim oczom ukazał się korytarz z drzwiami na wprost [tabliczka Dyrektor], drzwiami na prawo [biuro informatyków] oraz drzwiami na lewo [serwerownia].

Do których drzwi najpierw podchodzisz? Jak reagujesz na to, co zobaczyłeś w boksach?

[Bruce Campbell]

Zapewne przez zabicie strażnika tamten kainita kazał zabić wszystkie zghoulowane psy. Trochę ich szkoda... ale ostatecznie, czy to moja wina? Zabicie strażnika było błędem... ale nie trzeba było zabijać psów. Mógł je gdzieś wywieźć - usprawiedliwiał się przed sobą w duchu David - w sumie, tak mogło się stać. Krew nie jest przecież wszędzie, może nad częścią psów nie mogli zapanować - doszedł ostatecznie do wniosku i przyjrzał się dokładniej miejscu, w którym się znalazł. Dyrektor, biuro informatyków, serwerownia? Hmm... zacznijmy może od gabinetu dyrektora. Oby nie był zamknięty - powiedział cicho sam do siebie David i podszedł do drzwi na wprost, po czym spróbował delikatnie poruszyć klamką.

[Claudie]

Gdy poruszyłeś gałką, stwierdziłeś że drzwi są zamknięte.

Jak przedostajesz się przez nie? Siłą? A może szukasz innego sposobu na wejście? Jeżeli dobrze pamiętam, to nie zabrałeś ze sobą wytrychów...

[Bruce Campbell]

- No nie... - zirytowany David uderzył w czoło dłonią - jak mogłem o tym zapomnieć! Planowałem, planowałem i oczywiście - zapomniałem! Gdyby ta Barbara mnie nie zaczepiła...
Po chwili, David postanowił zbadać najpierw pozostałe pomieszczenia, o ile którekolwiek z nich jest otwarte.

[Claudie]

Podobnie jak drzwi do gabinetu dyrektora, biura informatyków i serwerownia były pozamykane.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David postanowił zejść na parter, w poszukiwaniu miejsca, w którym muszą być klucze. Pokój strażnika, portiernia, czegokolwiek w ten deseń. Równolegle, starał się pamiętać o tym, by zachowywać się tak cicho, jak to możliwe.

[Claudie]

Zszedłeś na pierwsze piętro. Zauważyłeś podobny korytarz jak piętro wyżej, tyle że po prawej stronie były drzwi do biur pracowniczych administracji, na wprost schowek a po lewej drzwi do magazynu. Sprawdziłeś drzwi i tak samo jak w przypadku piętra wyżej wszystko było pozamykane. Postanowiłeś zejść na parter i ostrożnym krokiem skierowałeś się do portierni. Po dłuższej chwili znalazłeś się w okolicy portierni. Za ladą siedział sobie strażnik i coś oglądał w telewizorku. Nie miałeś jak odpiąć kluczy od jego paska, musiałeś go zneutralizować.

Co robisz? Jak go neutralizujesz? Zabijasz go, czy starasz się go unieszkodliwić inaczej?