Kryształy Czasu / sesja

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- A więc, pozwólcie waszmościowie, ja się zaopiekuję tymi siedliskami zła, mam doświadczenie w tych sprawach nie mniejsze, niż w zabijaniu smoków i innych przebrzydłych poczwar - rzekł rycerz, sięgając po klejnoty.

[firentis]

Argjolf
Może jednak lepiej będzie, jeśli... (do siebie)
Śmiało więc rycerzu!
Rozumiem jednak, że pozwolisz nam obejrzeć ta kamienie, gdy już je weźmiesz, tak?

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Och nie! Jeszcze jakie demony zaklęte w tych kamieniach opętają was... mam eksperiencję w tych materiach, zaufajcie mi waszmościowie, najlepiej będzie te kamienie zniszczyć i ja sam to wykonam wkrótce!

[firentis]

Arjolf
I w związku z tym chcesz wziąć to na siebie? Nie mogę Cię narażać na takie niebezpieczeństwo! Jeszcze wiele smoków dane Ci ubić, wielu niewiastom serca złamać... Po mnie nikt nie będzie płakał, zresztą chroni mnie, hm... taaa... e... Magiczna bariera!  Zajmę się tym sam!

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
Rycerz bierze pierwszy z klejnotów, po czym mówi:
 - Dość. Ja mam doświadczenie, ty nie. Daj mi zająć się tym, w czym jestem dobry, a sam wracaj do zabaw z rybami, magicznym światłem i ksiąg.

[firentis]

Argjolf
Chciałem być dla ciebie miły, chłopcze... Ale tym razem przesadziłeś. Taki z ciebie rycerz, że nawet własnych spodni i miecza nie umiesz upilnować! Odłóż to na miejsce, albo sprawię, że porazi cię ognisty piorun! - wykrzyknął, gwałtownie porywając drugi z kamieni.

[huth]

Randalfian

Oszołomiony monumentalno-groteskową stylistyką wnętrza, która przypomina mu najgorsze koszmary z czasów nowicjatu w podziemnych celach klasztoru, wpatruje się w kamienie i rośnie w nim strach.. i gniew.
- To, to.. siedzlisko zła należy zniszczyć! Nie gadać - rozrąbać!
Wyskakuje do przodu i z rozbiegu stara się kopnąć jeden z kamieni w pełnym komizmu gnomim tak-jakby półobrocie, jego szata i włosy wzdymają się i odkształcają w locie w zniekształconą helikoidę przewiercając się przez czasoprzestrzeń przechodząc w wielowymiarową nieokreśloną płaszczyznę niczym pociągnięcie pędzla ręką parkinsonową.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Oczywiście, zero honoru, jedyne do czego jesteś zdolny to napaść człowieka bez broni... no ale czego spodziewać się po jakimś pomiocie zapomnianym przez Bogów...

[firentis]

Argjolf
Wybacz, może zbyt się uniosłem... co nie zmienia faktu, że nie cenię honoru. On cechuje ludzi słabych. Jestem gotów darować Ci te zniewagę, jeśli mnie w tej chwili przeprosisz.

[Lwie Serce]

Julia z Allier

Zaraz zaraz, coś ty powiedział? Ludzi słabych? Zwróciła się do Argjolfa, z miną jakoby wkurzonej mamusi, która właśnie ma zamiar ochrzanić swoje dziecko.

[Octavian]

hałas, coraz głośniejszy wypełnia przestrzeń, rośnie, staje się HUKIEM.
Podłoga się trzęsie, z sufitu spadają na was jakieś paprochy.
Indianin Jan szybko łapie pozostałe kamienie, każe wam wybiegać. Kierując się instynktem wybiegacie razem z nim.
Na dworze oślepia was światło.....
Gdy wasze oczy przyzwyczają się do normalnego oświetlenia, huk powoli milknie.
Widzicie wystające z ziemi gigantyczne wiertło, Ubika i przemiłą osobę.
                 
- Panowie, Pani pozwólcie, że się przedstawię, nazywam się Ubik...

 - Nie słuchajcie go! To szarlatan, czy nie widzicie, że chciał nas zabić? Dalej na niego, zaatakujmy go, póki możemy!- zachęca Indianin Jan.

Co zrobi nasza drużyna, czy będzie ich interesować opowieść Ubika?

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Hmm...  czyśmy się przypadkiem nie spotkali kiedyś? Ach... w karczmie, to był Waszmość, oferował jakąś zapłatę godną najemnika, z której pewien heretyk chciał skorzystać... cóż. Co Waszmość tu sprowadza i cóż ten hałas oznaczał?

[Octavian]

Tan Ubik zaczyna więc swoją opowieść.
- Wy spotkaliście mnie, ale ja jeszcze nie spotkałem was. Bowiem jestem podróżnikiem w czasie. Obecnie rozmawiacie z moją osobą będącą "wstecz" do tej osoby, którą z mojej perspektywy poznacie. Moje umiejętności poruszania się w zagięciach czasopsrzestrzeni sią niezwykle cenione w podziemnym królestwie C'arh Garhul, więc królowa owego królestwa, przepraszam, czy nadążacie za mną? Widzę, iż kierujecie wzrok ku mojej przyjaciółce -  Dia jest mieszkanką C'arh Garhul i moim ochroniarzem. W największym skrócie więc, by nie przynudzać, kamienie które wynieśliście z tej świątyni są nam niezwykle potrzebne, właśnie do podróży w czasie, możecie się z nami tam udać, zostaniecie sowicie opłaceni.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Hmm... cóż... jednakowoż... nasza... misja... powinniśmy... kamienie... emanują... jednakowoż... koniec końców... hmm... w podziemnym królestwie jest więcej takich dam zajmujących się... eee... ochroną?

[firentis]

Argjolf
Cóż rozumiesz szlachetny panie przez powiedzenie zapłata?
Ciszej do towarzyszy - ile warte są te kamienie?