[Alternate Crusades] Sesja

[Lwie Serce]

Barisan de Moulins
Gładząc brodę, z uwagą wysłuchałem wszystkiego co mówili moi towarzysze oraz podkomendny. Po chwili uśmiecham się i mówię:
Spójrzcie panowie! Oto ten człowiek przemówił mądrze, choć nie na jego barkach wodze naszej armii spoczywają! Ryzykujemy duże straty w lekkiej kawalerii za sprawą ostrzału, ale niechaj tak będzie, poprowadzę manewr osobiście. Dodatkowo uważam, że dobrym pomysłem byłoby przygotowanie twoich ciężkozbrojnych jeźdźców Janie. Gdy saraceni rzucą się za nami, ty możesz łatwo na nich uderzyć, a przewagi ich liczby się nie lękaj, albowiem ja uporządkuję wtedy szyki i uderzę z flanki lub tyłu. Padną jak zboże pod kosą!

[FińskiMenel]

Karl

Powiedz drogi panie.. Mówię do Clémenta ..Jak się nazywasz, stopień i pochodzenie? Sądzę, iż taki potencjał nie może się zmarnować i chcę cię zapamiętać. Gdy tylko skończy się oblężenie tej twierdzy, jeśli uda ci się przeżyć, zgłoś się jak najszybciej do mnie. Będę miał dla ciebie propozycję.

[Aiolos]

NPC Clément d' Cremoville

-Oczywiście mój panie- odpowiada i dodaje.
-Zwę się ,Clément d' Cremoville mój panie i jestem podkomendnym pana Barisana, do niedawna byłem rekrutem lecz szkoliłem się pod okiem wyżej wymienionego.

[FińskiMenel]

Karl

Oszczędźmy sobie grzeczności mów mi Karl po prostu. Nie jestem szlachcicem Clément. Pamiętaj, więc i po bitwie przybądź do mnie.

[Lwie Serce]

Barisan de Moulins
Jeśli chodzi o służbę, po bitwie możesz służyć u pana Karla, Clemencie. Jeśli taka twa i jego wola. Ale póki co, bądź przy mnie gdy będę wywabiał saracenów z ich pozycji, potrzebny mi każdy dostępny, dobry wojownik. Poza tym... chcę ujrzeć jak się będziesz sprawował w swej pierwszej bitwie, ufam swym umiejętnościom jakie ci przekazałem, dobrze je dziś wykorzystaj! I mile mnie wspominaj.

Uśmiecham się, po czym kładę rękę na ramieniu podkomendnego.

[Aiolos]

NPC Clément d' Cremoville

-Dziękuję wam panowie, Karlu z chęcią przyłączyłbym się do twego oddziału lecz wydaje mi się iż moje miejsce jest pod dowództwem szanownego Barisana, gdyż to on nauczył mnie walczyć i pomógł mi podnieść się z tego nędznego życia jakie prowadziłem kiedyś ,dzięki jego nauce wiele się nauczyłem i nie chcę go opuszczać, lecz dziękuję za twe propozycje.

[FińskiMenel]

Karl

No cóż trudno. Chciałbym mieć podobnego ci żołnierza w mojej jednostce. Ale trudno. Życzę ci powodzenia w wojaczce. Masz uppriktigte hjärte. Mówię do Clémenta.
Ciesz się rycerzyku, że masz takich ludzi. Tacy nie dadzą ci łatwo zginąć. Mówię zwracając się do Barisana.

[Lwie Serce]

Barisan de Moulins
Rad jestem zatem, że pragniesz zostać u mego boku. Walcz dzielnie, ćwicz władanie orężem dalej, a nuż pewnego dnia Bóg da, że książę cię zauważy. A z tego co ludzie mówią i sam widziałem, szlachetna to dusza i darów dla odważnych nie szczędzi. Spójrz na Karla...wojak krnąbrny i błękitna krew w żyłach jego nie płynie, waleczny za to i teraz stoi na czele wielu ludzi.

[Xander]

Krzysztof Potocki
- Wybaczcie panowie lecz już długo pływam po różnych wodach i wędruję po różnych krainach i swoje wiem. Mianowicie, piaski pustyni i konie niezbyt idą ze sobą w parze. Wielokrotnie widziałem jak konie, jeźdźcy i wozy zapadały się pod sypkim i zdradliwym  piaskiem, poza tym po naszych ostatnich manewrach zapewne muzułmanie przygotowali się na tego typu zagrywki. Proponował bym raczej symulowanie kolejnego desantu ze strony morza. Okręty z samą załogą poczyniły by pewien znacznej wielkości łuk, tak aby zaskoczyć arabów kierunkiem ataku, z resztą okrętom  tym prawie nic by nie groziło, co wnioskuje po wcześniejszym ostrzale wroga. Gdy muzułmanie przyjmą pozycje obronne przeciw flocie, oraz przekierują część ostrzału, wtedy mogła by powstać szansa na szturm ze strony twierdzy. - Zwracam się ze swoim planem do kompanów.

[Bruce Campbell]

Jan z Czarnkowa
-Nie wiem skąd ty, człowieku morza znasz się na pustyniach. Wiem tylko, iż ze słów żydowskiego lichwiarza z Messyny miały być równiną zdatną do użycia jazdy, ja sam nigdy na pustyni nie byłem. Wszelako, jedno jest pewne: szturm od strony twierdzy nie wchodzi w grę. Machin oblężniczych i tak nie pociągną za statkami, bo zajęłoby im to zbyt dużo czasu, ciągle pozostaną i mogą nas ostrzeliwać podczas kontrataku. Ponadto, widzę już stąd, iż całe przedpole pocięte jest zasiekami, szańcami i barykadami, to niemalże tak, jakbyśmy chcieli zdobywać twierdzę, a do tego wypada mieć co najmniej 2 razy tyle chłopa co obrońca, a niektórzy mówią i o czterech!

[FińskiMenel]

Karl

Zbyt dużo myślimy panowie. Proponuję wykonać manewr jaki przedstawił Clément, gdyż nikt z nas nie ma pełnego pojęcia o walce na pustyni i trzeba działać szybko.

[Aiolos]

AKT II:OBLĘŻONA TWIERDZA

Barisan, Karl, Jan, Krzysztof

W czasie waszej rozmowy okręty bezpiecznie dopływają do zniszczonego portu. Statek na ,którym wy się znajdujecie wpływa jako pierwszy, i stara się zacumować przy jednej z zachowanych przystani, jednak tych nie zostało już zbyt wiele i większość waszych statków musi rzucić kotwicę tuż przy porcie. Cały port wygląda jak istne pobojowisko, wszędzie leżą fragmenty głazów wystrzeliwanych przez katapulty i zniszczonych przez nie przystani, budynków portowych. Dojście do niej to jedynie jedna szeroka aleja położona w samym środku portu pomiędzy dwoma rzędami domów mieszkalnych, sklepów i magazynów wybudowanych jeszcze w stylu arabskim.  Dokładnie na przeciw tej alei rozciąga się długie kamienne molo z umieszczoną na jego końcu wysoką latarnią morską ostrzegającą przed skałami i silnymi prądami morskimi. Gdy tylko dobijacie, waszym oczom i uszom dobiegają okrzyki i wiwaty radującej się załogi twierdzy, ucieszonej na wasz widok.....

Jusuf ibn Ajjub Al-Kurdi

Okręty w końcu dopłynęły do portu i zacumowały przy nim, długo oczekiwana pomoc wreszcie nadeszła !

[FińskiMenel]

Karl

Zeskakuję z pokładu statku i mówię do ludzi:
Cieszcie się i radujcie, gdyż pomoc nadeszła! A teraz prowadźcie do dowódcy zamku.

[Xander]

Krzysztof Potocki
- Zabezpieczyć okręty i odpocząć.- Wydaję rozkazy załodze, następnie schodzę z okrętu i idę za Karlem.

[Bruce Campbell]

Jan z Czarnkowa
Wchodzą z okrętu i ruszam za Karlem, jeśli ten dowie się gdzie jest dowódca. Jeśli nikt tego nie wie, Adam się w krótką pogawędkę z kilkoma obrońcami.