[Upadek Zachodniej Marchii] Sesja [AKT 2 Sygnały Dymne]

[Lwie Serce]

Brego
Zaciskając zęby z nerw, patrzę czy Theodling się zbudził, układając w głowie usprawiedliwienie dlaczego kawałki pomidora znalazły się na nim.

[McAbra]

Borin
Mam nadzieję że mnie stać, nie cierpię na nadmiar pieniędzy... - mówię z westchnieniem kręcąc smutno głową.
Ile to będzie kosztować? Może jakaś zniżka za wcześniejsze posiedzenie, co? - mówię do karczmarza uśmiechając się szczerze.

[huth]

Manveru
"Niezwykle wyszukane wnętrze jak na gospodę Rohirrimów" pomyślał. "Nie sądziłem, że malarstwo rozpowszechniło się i w tym krainach, ludzie nigdy nie przestaną mnie zadziwiać. Czyżby to sztuka Edainów?" zastanawiał się.
Czekając na dziewczynę, sprawdza czy w skrzyni jest miejsce i składa do niej ekwipunek, zostając w szacie i ze sztyletem.

[Peterov]

Manveru
Dziewczyna wróciła w przeciągu 10 minut z miską w której znajduje się parująca ciecz. Układa miskę na podłodze nieopodal skrzyni, do której schowałeś wyposażenie, jednak łuk był na to zbyt wielki, więc odruchowo położyłeś go między nimi(skrzyniami). Córka podeszła do Ciebie, podając nieśmiało długą chustę, która pewnie służy tu za ręcznik, po czym odeszła lekko się kłaniając i zamykając drzwi zostawiając w nich kluczyk od wewnętrznej strony.

Borin
Karczmarz uśmiechnął się i rzekł spokojnie.
Spokojna Twoja głowa mości krasnoludzie. Za 10 złotych monet użyczę ostatniego pokoju na piętrze.

Brego
Całe szczęście Theodling śpi.

[Lwie Serce]

Brego
Uspokojony, kładę się z powrotem w kąt usiłując zasnąć.

[McAbra]

Borin
Co powiesz na 8 monet? To dobra cena! - mówię, kładąc mu 8 monet na dłoni.

Jeśli jednak nie uda mi się go przekonać, dokładam dwie monety.

[huth]

Manveru
- Hmmmm... - spojrzał na miskę niezadowolony. "Czy ci ludzie nie znają wanien czy nawet balii?"
//gay-graphomania mode on
Zrezygnowany zdjął szatę i mocno ją wytrzepał, a następnie rozłożył na łóżku razem ze sztyletem. Rozebrany ukazał malowanemu Theodenowi swoją smukłą sylwetkę, jednak król pozostał niewzruszony, jak to ścienny obraz. Postawił miskę na skrzyni lub innym meblu, który zapewniał stabilną podstawę i nie groził wylaniem wody(!), następnie nachylił się i ostrożnie włożył swoje zakurzone(bo przecież nie tłuste) włosy do miski, a dłońmi zbierał wodę i wylewał powoli na głowę. Następnie długimi palcami zaczął masować sobie czaszkę. "Oooch" - jęknął. Osiągnąwszy pożądany stan rozluźnienia, lekko się wyprostował i zaczął delikatnie wyciskać wodę z włosów. Kiedy już z nich nie kapało, zamaszystym ruchem głowy w tym odrzucił włosy na plecy, a drobne krople utworzyły perlisty grzebień, i zdało się, że sam Ulmo zamigotał w tamtej chwili w pomieszczeniu, przyćmiwszy majestat Theodena - którego oblicze zostało zroszone i wyglądał, jakby się spocił, czemu niema się co dziwić, biorąc pod uwagę sytuację.
Elf kontynuował swą ablucję: ponownie umiejscowił miskę na podłodze, stanął nad nią w szerokim rozkroku, gdyż nie chciał stopami brudzić wody i nachyliwszy się - przy okazji prezentując królowi Rohanu swą gibkość - jął moczyć otrzymany ręcznik w już nie tak gorącej i czystej wodzie. Następnie namoczoną tkaninę wykręcał nad kolejnymi częściami swego ciała, by zmyć niewżarty w skórę kurz. Obficie się oblewał, a woda spływała po jego gładkim ciele falami i gęstymi strugami, brnąc między pręgami mięśni i kapiąc dźwięcznie do miski.
Kiedy całe jego ciało było już wilgotne, złożył na kilka razy ręcznik i tak przygotowaną atrapą gąbki energicznie szorował skórę, ścierając martwy naskórek(o ile elfom naskórek umiera) wraz z zaległym brudem. Kilkukrotnie moczył gąbkę i dokładnie czyścił swe członki, nie omijając żadnego... miejsca na ciele. Intensywne wycieranie odsłoniło czyste, jędrne ciało i zaróżowioną od tarcia zdrową cerę, tak że aż biła od niego aura witalności i wydawało się, że sam Theoden, siedemnasty władca Marchii, się zarumienił, ale może to tylko odbite od skóry, rozszczepione w kropelkach skraplającej się pary, światło.
Na samym końcu Eldar przesunął miskę obok łóżka, usiadł na nim i włożył nogi do pozostałej wody w misce. Nie było to dla niego przyjemne, oglądać swe stopy w szarej toni i czuć już zaledwie letniość wody, więc odwrócił wzrok. Wytrzymał jeszcze chwilę, w końcu wyciągnął i wytarł ręcznikiem stopy. Sztyletem zamierzał wypielęgnować sobie paznokcie, jednak nie było to konieczne.
Czując się względnie czysto, odsunął miskę pod ścianę i zrelaksowany wyciągnął się nago na łóżku, jednak czuł się nieswój pod surowym wzrokiem Theodena z obrazu, jak również przez chłód panujący w pokoju. Nie cierpiąc zwłoki ubrał się w spodnie i koszulę(czy też inną elficką część garderoby noszoną pod odzież wierzchnią), przykrył się kocem(czy co tam miał obok), umieścił nóż tak, by mieć go pod ręką i rozpoczął elficką medytację, przypominając sobie gwiaździste niebo nad Imladris, odcinając się od ponurej rzeczywistości rohirrimskiej karczmy.

// trololololololo

[Peterov]

Manveru
Ułożyłeś się na tyle wygodnie jak tylko pozwalały na to realia tej Rohańskiej karczmy. Lekko zmarznięty przez schnące jeszcze z wody ciało starasz się wyobrazić piękne ogrody Eldarów, oraz jak to zwykle wieczorami marzysz o świetle białych drzew, których blask już nigdy nie nawiedzi tego świata. Przeklinasz za ten czyn samego Melkora oraz jego byłą służebnicę Ungoliantę, przez którą owe drzewa zostały zniszczone. Zaraz na myśl przychodzą Ci Sinmalirie i dobroć, jaką emanowały. Jednak myśli Twe rozwiewa skupiony i zdecydowany wzrok padający ze strony portretu Theodena, który gdyby żył, lekko by się pogniewał za ochlapanie jego twarzy wodą z byle michy. Uśmiechnięty za to odwracasz się na plecach i w końcu usypiasz.

Borin
Myślałem, że krasnoludzki lud potrafi liczyć.
Uśmiechnął się karczmarz.

Brego
Zasypiasz.

[McAbra]

Borin
Płacę ile trzeba i zniecierpliwiony mówię:
Dobra, niech będzie! A teraz muszę się wreszcie wyspać. Ostatni pokój mówisz?
Nie czekając na odpowiedź ruszam na górę.

[Peterov]

Borin
Karczmarz na odchodne rzekł.
Uważaj bo te drzwi strasznie skrzypią. Przynajmniej będziesz wiedział, że ktoś się do Ciebie zakrada (śmiech). Taki miejscowy żarcik
Lekko ignorując jego słowa ruszyłeś schodami ku górze.
Wszedłeś do ostatniego wolnego pokoju na piętrze. Znajdują się tam 2 łóżka na których są 4 koce. 2 szafy stojące obok siebie oraz duży stół, prawdopodobnie przyniesiony tutaj z dołu, na którym stoi paląca się świeca. Na 2 zewnętrznych ścianach znajdują się 2 okrągłe okna, z czego jedno jest otwarte, dzięki czemu przynajmniej tutaj nie zalatuje rozkładającym się alkoholem. Między łożami stoi wieszak, na którym wiszą 2 ręczniki. Ponad to po lewej stronie od lewego łoża jest stolik, na którym leży jakaś sterta papieru. Świeca powoli dogasa, przez co daje coraz mniej światła.

[McAbra]

Borin
Niech to szlag, po co mi tak wielka komnata?! Wolałbym zapłacić mniej za byle pokój zamykany na klucz.
Najpierw podchodzę do szafy i chowam tam cały swój ekwipunek, oprócz sztyletu, który trzymam przy sobie.
Niepocieszony sprawdzam zawartość pokoju. Podchodząc do stolika spoglądam na papiery. Próbuję dostrzec coś interesującego.
Jeśli nie ma tam nic godnego uwagi, podchodzę do łóżka. Kładę jeden koc na łóżku obok, a sam kładę się na tym dalej od drzwi. Otulam się kocem tak, by było mi wygodnie, po czym próbuję zasnąć.

[Peterov]

Manveru
Nadal medytujesz
Theodling
Beorn
Borin
Brego
Budzicie Cię

//trololo

[ćwieku89]

Beorn
Wstaję z łóżka po czym ubieram to co zdjąłem kładąc się i podchodzę do okna ,następnie sprawdzam jaka pogoda oraz co dzieje się na zewnątrz

[Bruce Campbell]

Theodling
-Co...? - mówię, zdając sobie sprawę, że jestem umazany resztkami pomidora - Kto był taki zabawny? - rzucam pytanie, patrząc się jednocześnie oskarżycielsko na spitych najemników.

[Lwie Serce]

Brego
Cóż za nikczemnicy! Spójrz no Theodlingu, nie można się nawet położyć spokojnie, bo jakiś dureń pomidorem rzuca! - próbuję najbardziej szczerym głosem, jaki tylko potrafię zrobić zrzucić winę na najemników.