[Upadek Zachodniej Marchii] Sesja [AKT 2 Sygnały Dymne]

[Bruce Campbell]

Theodling
Przemoknięty i zmęczony, nie czekając na zaproszenie, postanowił wejść za strażnikami do środka.

[adriankowaty]

Alexandros
Wedle rozkazu.

[Peterov]

Alexandros
-Kiedyś.. Gdy żył twój ojciec, na tych ziemiach panował pokój. Nikt nie słyszał o orkach, goblinach i innych wytworach natury. - Pociągnął po raz kolejny. Zapach tytoniu w końcu dym tytoniowy doleciał do twoich nozdrzy, delikatnie Cię rozluźniając. Postanowiłeś usiąść na jednym ze stołków przy oknie opierając się przy ścianie. Poczułeś ulgę i poczułeś jak trud podróży powoli Cię opuszcza. Coś trapiło burmistrza, nie da się tego ukryć... Kolejny grom rozdarł ciemne jak smoła niebo. Burza nabrała na sile.

-Twój rodzinny dom powinien pójść na licytację, ale prawem dziedziczenia należy teraz do Ciebie. Zejdź na dół, przedstaw się, odbież klucze i wróć do mnie rano.

Po tych słowach usiadł za biurkiem i wyciągnął małą flaszkę. -Na co jeszcze czekasz? Idź

Theodling
Gerlan
Weszliście do środka za strażą miejską. Pierwsze co w was uderzyło to bogactwo tego miejsca. Pomimo przeciwności jakie naszły tę krainę akurat ten przybytek nie podupadł, kwitnąc i witając każdego strudzonego wędrowca. Kilkadziesiąt ław z mniejszymi ławkami do siedzenia były praktycznie przeciążone od ilości gości. Weszliście do środka i zatrzasnęliście za sobą drzwi. Muzyka, która towarzyszyła temu miejscu ucichła. Wszyscy zaczęli patrzeć się na Ciebie Theodlingu, jakby zobaczyli ducha. Jedni ze strachem, drudzy z zadziwieniem(nie licząc straży oczywiście i pewnego osobnika.

Staliście tak plecami do drzwi nie wiedząc czy wejść i narazić się na zarobienie w zęby, czy wyjść i szukać schronienia gdzieś indziej. Ten odkładając naczynia z strawą dla pewnego jegomościa wrócił za szynk i przerwał ciszę słowami.

-Witajcie przyjaciele ze wschodu. - Zabrzmiało to co najmniej dziwne, gdyż wszystko co złe głównie kojarzyło wam się ze wschodem. - Piwa?Miodu?Gulaszu?

[Bruce Campbell]

Theodling
Rohańczyk był już tak zmęczony, że obojętne mu było, czy będzie musiał rozbić parę pysków, byle móc się wreszcie położyć. Podszedł do tego mężczyzny, który zapewne był karczmarzem.
- Łóżko. Dla mojego towarzysza też. Ile tu kosztuje nocleg? - zapytał się.

[Peterov]

Theodling
Gerlan
-Ja zapłacę zakuty łbie -Rzekł Gimli. Idź już na górę, zaraz przyniosę klucze... A i jeszcze jedno... Gdzie twoja włócznia?[/i]

[adriankowaty]

Alexandros
Jakoż powiedział burmistrz, takoż zrobił.

[Bruce Campbell]

Theodling
- Do... co? Moja włócznia? - zdziwił się Theodling tym, że kogoś mogą obchodzić tak prozaiczne rzeczy, kiedy w perspektywie jest miękkie i wygodne łóżko. Obrócił się jednakże, z zamiarem spojrzenia za swoje plecy. Kiedy to nie zaowocowało ujrzeniem włóczni, Rohirrim spróbował wyczuć dłonią swoją broń zawieszoną na plecach. Gdy i tym razem nie udało mu się wyczuć włóczni, Theodling nagle otrzeźwiał.
- Jestem pewien, że jeszcze przed chwilą gdzieś ją miałem! - krzyknął, po czym skierował się do wyjścia z karczmy z zamiarem znalezienia włóczni gdzieś na trasie, którą dzisiejszej nocy pokonali.

[Peterov]

Alexandros
Poszedłeś i odebrałeś klucze. Lekko chwiejnym krokiem wyszedłeś z ratusza, przypadkiem zupełnie odbierając włócznię Theodlinga. Po mniej więcej 10 minutach spaceru doszedłeś do swojego starego rodzinnego domu. Wygląda dokładnie tak, jakbyś go opuścił wczoraj, a minęły 3 lata od kiedy w nim byłeś. Kluczem roztworzyłeś zamek, w którym kropelka oliwy by się przydała. Wszedłeś do środka. Pomimo, że nie jest tu cieplej niż na zewnątrz, zrobiło Ci się ciepło na sercu. Pamiętasz, jak siedziałeś z ojcem przy kominku, a on opowiadał Ci, jak to dzielnie bronił miasta przed różnego rodzaju rzezimieszkami. W końcu usiadłeś na fotelu twojego ojca, rozpaliłeś w piecu i zacząłeś rozmyślać. W końcu naszła Cię myśl. Dlaczego reszta nie mogła by tu przenocować.

Theodling
Gerlan

-Ehh - Westchnął Gimli. -Wypadła Ci i straż w ratuszu ją ma. Rano ją odbierzesz, teraz idź spać, zanim zgubisz cnotę. Hehehe - Zaśmiał się

[adriankowaty]

Alexandros
Gaszę płomień w kominku (coby się dom nie spalił), wychodzę z domu, zamykam go na klucz, klucz chowam do kieszeni i idę do karczmy, by zaprosić drużynę do siebie. Biorę ze sobą włócznię Theodlinga, by mu ją oddać.

[Bruce Campbell]

Theodling
Udaje się zmęczony na górę przybytku.

[Sinlasil]

Gerlan
Idę spać tak jak reszta kompanów.

[Bruce Campbell]

Zamykam temat i przenoszę do archiwum. W przypadku chęci kontynuowania sesji, kontaktować się przez PW.