[Sesja RPG/Dragon Age] Widmo przyszłości

[Claudie]

Verator

Najemnik przyglądał się jak Thomas i reszta jego ludzi przygotowują jaki taki posiłek, po czym podszedł bliżej do Thomasa i spytał go:

-Jak myślisz, co mogło tutaj się stać? Byłem w jednym z opuszczonych domów, ale był cały pusty - nawet zaplutego mebla czy garnka zniszczonego nie było. Niewiem jak tobie, ale mnie co raz mniej podoba się ta wioska.

[Grievous]

Thomas Weseley

Thomas piekąc płat mięsa nad ogniem, odwrócił się do Veratora i rzekł:

- Kradnięcie mebli i naczyń? To jest tak absurdalne że żaden bandzior by się tego nie dopuścił. No bo kto targał by przez las jakieś śmierdzące, chłopskie łóżko? Ale mam pewną hipotezę...

Mówiąc to najemnik zmarszczył, czoło, a wzrok wbił strzelający ku górze dym.

- Myślę że to mógł być najazd innych wieśniaków. To by tłumaczyło że kradli takie błahostki. W każdej wsi z pewnością przydadzą się nowe łózka i garnki. Jednak dlaczego zostawili zwierzęta? Hmm... A może...

Po twarzy Thomasa przebiegł błysk i momentalnie odrzucił już prawie upieczony kawał mięsa. 

Jak mogłem na to wcześniej nie wpaść?!

- Nie żryjcie tego! Zwierzęta z pewnością zostały otrute, aby stanowiły pułapkę dla podróżnych!

Sprytne te kmioty... Aż za sprytne. Jaki wieśniak zamiast wziąć krowę wolałby uczynić z niej pułapkę? Może kmioty czają się w lesie, aby napaść na głupców, którzy byli by nieostrożni i spożyli by te zatrute mięso?

- Miejmy się na baczności. Sprawcy mogą nas obserwować z lasów.     

[Claudie]

Verator

Verator przemyślał słowa Thomasa oraz sprawdził, czy dobrze kindżał leży mu w rękawie, po czym rzekł:

-Zastanów się chwilę, jakim cudem zwierzęta żyją, skoro są zatrute? A jeżeli nawet byłby to najazd wieśniaków, to krowy i owce wzięli by ze sobą, by ich prestiż wzrósł, czyż nie? A nawet jeśli nas obserwują, to i tak już nie żyjemy, bo nie zauważyliśmy ich wcześniej. A te cholerne krasnale musiały gdzieś się podziać...

[Cavaron]

Cavaron

Mag oddala się dalej w kierunku wsi próbując zebrać myśli:

Dlaczego zawsze ktoś musi przeszkadzać me myśli? Jeśli jeszcze raz ten prymitywny człowiek mi przeszkodzi będę musiał go spalić, by nam nie przeszkadzał. Dobrze, że chociaż te krasnoludy mają tyle rozsądku, aby za mną podążać.

Odwraca się w kierunku swych towarzyszy i mówi:

- Teraz się nie odzywajcie, gdyż ponownie muszę zacząć rozmyślania nad tym co tu się tak naprawdę stało, a wtedy nikt nie może mi przeszkadzać.

To powiedziawszy ponownie zaczął myśleć nad tym co było przyczyną katastrofy w tej wsi, oraz co chciał mu powiedzieć ten martwy już człowiek

[wesch96]

Garwald

Długo już przemierzamy tę drogę, czyśmy się nadto nie zapędzili? Może minęliśmy "to"? Targają mną wątpliwości...

-Słuchajcie Panowie, szwendamy się przed siebie sporo czasu, bez celu, nawet poszlak. Najlepiej byłoby wspólnie podjąć decyzję co zrobić dalej, wybacz Cavaronie, lecz możesz chyba równie dobrze reflektować się nad przyczyną pożaru stojąc, czyż nie?

To powiedziawszy wymownie spojrzał się na zmierzającej do przodu dwójce towarzyszy.

"Co oni myślą, że wystarczy iść, aż coś samo pod nas wpadnie i wykrzyczy, jestem śladem!". Krasnal spokojny, acz energiczny, podążał w oczekiwaniu odpowiedzi.

-Ale wracając do samych nas. Cavaronie pochodzisz z Tevinetru, czy jesteś zbiegłym z kręgu magiem, bądź uchowanym w domu magiem?

[Cavaron]

Cavaron

Mag odwraca się do krasnoluda

Dlaczego Ci głupcy nie potrafią zrozumieć, że magowie widzą więcej niż normalny człowiek i potrafią odczytywać ślady niezauważalne dla innych, lecz potrzebują do tego spokoju, aby się skupić!

Zwracając się do krasnoluda

- Nie zamierzam teraz skupiać się na nieważnych rzeczach. Mamy teraz ważniejsze sprawy na głowie.

To mówiąc rzucił na krasnoluda zaklęcie wyciszenia, aby więcej go nie rozpraszał

[wesch96]

Garwald

Zażenowany reakcją maga usiadł nieopodal drzewa i postanowił sam podjąć dalszą wędrówkę. Co oni sobie wyobrażają?
Krasnal począł się rozglądać, następnie udał się w stronę pobliskiego stawu, aby napić się wody. Cóż nie unośmy się, ograniczony mag w końcu będzie musiał zdjąć zaklęcie albo ja zdejmę mu głowę."
Garwald postanowił poczekać na ewentualne oznaki anomalii.

[Wezyk]

Thorgrim

Czeka na reakcje maga

Jak zwykle najlepiej się nie odzywać do magów, zawsze Ci powiedzą żeś idiotą jest i nic nie rozumiesz...

[proud]

Thomas Weseley

Odrzuciłeś niemal już usmażone mięso na ziemię, by po chwili zostać sprowadzonym przez logiczną odpowiedź twego pracodawcy. Jak mogłeś wpaść na taki pomysł, że zwierzęta zostały otrute jak wciąż żyją - prócz krowy - i pasą się na łące w najlepsze? Wasi dwaj towarzysze, którzy zaczynali dobierać się już do upieczonej wołowiny, w końcu postanowili się odezwać. Randah'aar jako, chyba ten bardziej rozgarnięty z dwójki najemnych, rzekł przegryzając mięsem i mlaskając przy tym niemiłosiernie: - Jak pokradli wszystko oporządzenie chat. To dlaczego nie widać nigdzie w około trupów wieśniaków? Widzieliśmy tylko tego jednego co na polanie zdechł, a reszta? Sam w końcu nie widziałeś co o tym wszystkim myśleć i jaką decyzję podjąć dalej, by nie wpieprzyć się w większe gówno, ponieważ od samego początku miałeś złe przeczucia co do tego wszystkiego...


Verator

Chyba głupszego pomysłu w życiu nie słyszałeś... Otrute żywe zwierzęta? Całe szczęście, że to ty jesteś tutaj od myślenia, a nie ta hałastra najemnych zbójów. Raz ich matka nosiła... Dopiero jak odezwał się jeden z tej Jeszcze-Mniej-Inteligentnej-Części-Kompanii, gdy powiedział żrąc jak świnia swój posiłek: - Jak pokradli wszystko oporządzenie chat. To dlaczego nie widać nigdzie w około trupów wieśniaków? Widzieliśmy tylko tego jednego co na polanie zdechł, a reszta?. Jak mogłeś wcześniej tego nie zauważyć! Wszedłeś na szaber do chaty, a nie wpadło ci do głowy, to co ten półgłówek zauważył?


Cavaron - Garwald - Thorgrim

Weszliście już całkiem daleko w głąb wioski - około połowy "jednokierunkowej" drogi, która przecinała ją niemal na pół. Wszystko co widzieliście dookoła sprawiało, że czuliście jakąś dziwną pustkę. Wszystko było tak spokojne, ciche, jednorodne... po prostu nad wyraz dziwne. Po ogniu nie było już najmniejszego śladu i jedynie ulotny dym oraz pogorzeliska budynków świadczyły o nieszczęściu jakie się tu dokonało. A wy wciąż nie wiedzieliście, nawet nie mieliście najmniejszego pomysłu co było tego przyczyną!

Cavaron - Nawet cholernej chwili spokoju nie masz by zastanowić się jeszcze raz nad tym wszystkim i by sprawić by ta ulotna myśl, która minuty temu cię opuściła, powróciła na powrót. Gadający krasnolud - nawet jeśli przemawiały za nim dobre intencje - nie jest pomocny w tej kwestii. Zaklęcie podziałało, lecz nie chciałeś przesadzać i dobrze wiesz, że za chwilę przestanie działać. Miało ono służyć bardziej jako okazanie niezadowolenia, niż otwarta próba okazania wrogości... Wciąż gryzło cię przeświadczenie, że wiesz na co chciał wskazać nieznajomy, i wiesz, że coś wciąż unika twojej percepcji... lecz co do cholery?! Niczym rażenie pioruna pojawiło się jedno słowo: "ciała" i już wiedziałeś co wciąż umykało spod twych oczy. - Przecież tutaj nie ma żadnych ciał! Żadnych zwłok! - niemal wykrzyknąłeś, lecz to co powiedziałeś dotarło tylko do dwóch towarzyszących ci "przyjaciół".

Thorgrim - Lepiej nie mieszać się do tego, choć gdyby trzeba było, raczej stanąłbyś po stronie swego "krewniaka z pod ziemi". Miałeś jednak przeczucie, że mag bliski jest pewnych wniosków i wolałeś zaczekać, czekając na jego reakcję, nie podejmując żadnej próby prowokacji. Może wpadnie na coś mądrego? Wydaje się, że jest on tutaj najbardziej wykształconą osobą, więc czemu nie spróbować. Wiedziałeś, że dobrze postąpiłeś, gdy mag na głos powiedział: - Przecież tutaj nie ma żadnych ciał! Żadnych zwłok!

Garwald - Próbujesz pomóc takiemu, a ten zamyka ci mordę czarami... Co za buc. Jednak miałeś drobne przeczucie, że mag wie co robi. Usunąłeś się na chwilę w cień i obserwowałeś jak w zamyśleniu Cavaron rozgląda się dookoła. Gdy dotarły do ciebie jego słowa: - Przecież tutaj nie ma żadnych ciał! Żadnych zwłok!. Wiedziałeś, że postąpił słusznie - choć jego decyzja o wyciszeniu twojej gadki nie była po twojej myśli. Jednak to co usłyszałeś sprawiło, że naszły cię kolejne pytania. To co powiedział mag wcale nie rodziło odpowiedzi, a kolejne pytania...



Wybaczcie za długie oczekiwanie, ale byłem urobiony z referatem i prezentacją i wczoraj nie miałem na nic czasu. :/

[Grievous]

Thomas Weseley

Nadal jestem sceptycznie nastawiony do tej wołowiny... Chociaż może to ja się mylę, a w słowach śpiocha tkwi pewien sens? A jeżeli wieśniacy podpalili zabudowania, a sami skryli się w lasach aby czekać na ciekawskich podróżnych? To by tłumaczyło czemu zabrali łóżka, stoły i garnki: Siedzą w okolicznych jaskiniach i tylko gotują się do ataku na nas!

Najemnik pobladł, mimowolnie chwycił za kuszę i zaczął naciągać bełt.

Za daleko do lasu, nie uda mi się spieprzyć, a zresztą i tak jest pewnie jest opanowany przez kmiotów. Trzeba zbierać manatki i wiać traktem!

- Veratorze! Kmioty z pewnością siedzą pochowane w lesie i tylko czają się na takich ja my... Musimy ruszać, nie wiadomo jak groźny może być ten motłoch. Na pewno są zdesperowani skoro uciekają się do takich niecnych sztuczek.     

Zostawmy krasnali, maga i ratujmy się sami. Jeśli szybko uciekniemy to chłopstwo z pewnością weźmie się za nich... Opóźnią motłoch i zdążymy zwiać.

Thomas szeptem zwrócił się do Veratora.

- Krasnale opóźnią tych chłopskich bandytów, będziemy mieć więcej czasu aby zwiać. 

[Claudie]

Verator

Najemnik zaczął rozmyślać pomysł Thomasa i po chwili rzekł:

-W sumie czemu nie, i tak nie mam miejsca na wozie dla tych małych pokurczów.

Verator wstał, otrzepał spodnie i podchodząc do swojego konia zwrócił się do najemników:

-Panowie, opuszczamy tę przeklętą wieś i jedziemy dalej!

[Cavaron]

Cavaron


Mag lekko pobladłszy począł się zastanawiać

Nie ma ciał, to może oznaczać dwie rzeczy, albo, że uciekli przed bandytami, albo... Jasna cholera! Przerażony własną myślą skupił się, by być gotowy rzucić w każdej chwili czar, po czym upewnił się, że przestało działać zaklęcie które rzucił na Garwalda i dając mu znak, aby był cicho zaczął mówić szeptem:

-Posłuchajcie, jestem więcej, niż pewny, że wieśniacy zostali zamienieni w nieumarłych.

Dał znak, aby wstrzymali się jeszcze od głosu

-Teraz musimy powoli się wycofać i czym prędzej odjechać z tej przeklętej wsi.

Że też dopiero teraz odkryłem złą aurę tego miejsca...

To powiedziawszy pociągnął za sobą krasnoludów w stronę wierzchowców.

[wesch96]

Garwald

Cóż nie byłeś pewien co o tym myśleć, ale zacząłeś wyłaniać jakieś konkluzje. Może zbierają ludzi do wykonania mrocznego rytuału? Może to wojna między chłopami, ba, plemionami! W tym momencie krasnal zakrzyknął, nieco niepewny czy mag aby znów nie ucieknie się do sztuczek:

-Magu, czy możliwe jest, że ciała zostały wykorzystane do niecnych, mrocznych rytuałów? Jeżeli tym razem mnie wyciszysz to nie ręczę za swe czyny.

Ów słowa wypowiedział z należytą stanowczością. Chłopi zniknęli, jeden umarł na naszych rękach... Może sami chłopi spalili wioskę i opuścili ją... Ale co z tym pozostałym czemu był ranny i majaczył o "czymś"! A nawet jeżeli to przed kim uciekali przed niemierzonymi siłami zła i zastępów demonów? Nah, rząchnął się na wszystko i podążył za ekspedycją niemych.

[Cavaron]

Cavaron


Odwrócił się do krasnoluda

- Garwaldzie, wybacz, że Ciebie wyciszyłem, lecz zrozum, iż potrzebowałem skupienia, aby odkryć powody tego co tutaj zaszło. I tak jak powiedziałem jestem pewien, że czai się tu wielkie zło. Przyspiesz lepiej kroku.

To powiedziawszy kontynuowałem drogę do mojego wierzchowca.

[Wezyk]

Thorgrim

Wpatrywał się uważnie w maga

- Nieumarli, no to wpakowaliśmy się w niezłe tarapaty.

Zaczął iść magiem