[Sesja RPG/Dragon Age] Widmo przyszłości

[wesch96]

Garwald

Pijany bryłkowiec lepiej by zbudował karczmę i to z własnych gówien.

Podirytowany kransal poczuł opór jakie stawiały drzwi i gdy się zorientował, że to nie jest wina starych zawiasów spojrzał na osobę stojącą przed nim i rzekł:

- Uhm, wyba... Zaraz, zaraz czy przypadkiem się nie pozna...

Garwald niemal zamarł, lecz mimo to otrząsnął się i pomyślał

To ten mag?! Cavaron? Co on tu u licha robi, myślałem, że kamie... tfu, Stwórca inaczej go poprowadzi, a tu proszę, huh, trafił w samo serce - może niezbyt ruchawe - wydarzeń, to się doigrał.

- Jesteś Cavaron, prawda?

Jeżeli to on, to nie mam dla niego dobrych nowin...

[Bloomy]

Thalmir

Zasłaniając oczy przed światłem słonecznym, Thalmir obrócił głowę w stronę karczmarza - wypowiadając szeptem w jego stronę:

- Dziękuję, ale w tej chwili nie skorzystam z tej oferty. Gospodarzu, czy był tu ktoś wcześniej kto może... się o mnie pytał?

Po tych słowach żołnierz ze stoickim spokojem oparł się na krześle, czekając na odpowiedź karczmarza i rozwój wydarzeń w karczmie.

[proud]

Cavaron

Zmęczenie, a może siła krasnoluda spowodowały, że uderzenie drzwi echem odbiło się w twojej głowie. Nawet nie zdążyłeś zorientować się w sytuacji nim padłeś tracąc przytomność.

Garwald

Trochę głupio ci się zrobiło, gdy skonstatowałeś, że mówisz do osoby, która poprzez uderzenie drzwiami straciła przytomność i bezładnie osunęła się na pobliski stół - dobrze, że tam był, gdyż w innym wypadku spotkanie z twardą posadzką mogłoby skończyć się dużo gorzej. Mimo to, rozejrzałeś się naprędce po pomieszczeniu dostrzegając spojrzenie wszystkich obecnych w izbie na swojej osobie. Zarówno trójka pijąca z rana jakieś pomyje po twojej lewej, jak i karczmarz patrzyli w twoją stronę nie widząc co dalej zrobić. Jedynie śpiący wieśniak pod ścianą błogo chrapał oraz współrozmówca karczmarza zachował zimną krew.

Thalmir

Karczmarz już otwierał usta by udzielić ci odpowiedzi, gdy rumot za twymi plecami spowodował, że zaskoczony przeniósł tam wzrok i zamilkł w pół słowa. Wiedziałeś, że ten harmider pochodzi spod drzwi, lecz nie miałeś pojęcia co się stało.

(click to show/hide)

Jeśli tylko Wesch i Bloomy chcą grać, to dla nich będę robił odpisy. Niestety, lecz jeśli dla Was napisanie dwóch, czy trzech linijek (mimo obecności na forum) jest problemem to będę sesję prowadził tylko dla tej dwójki i poszukam ewentualnie innych osób do zabawy.

[Claudie]

(click to show/hide)

Ciężko jest pisać cokolwiek, jak kradniesz mi pomysły :D

Verator

-Ahhh - westchnął w duchu Verator - Nic się nie zmieniło. Te same stragany, tylko kupcowie różni. To jest mój świat, a nie jakieś duchy, qunari, wariaci. - pomyślał Verator i zamierzał wystawić swój towar na bazarze, gdy chcąc nie chcąc usłyszał rozmowę. -Ktoś wysłał oddział? - pomyślał Verator - Trzeba by dowiedzieć się czegoś więcej - po czym Verator skierował swoje kroki w stronę straganu...

[Bloomy]

Thalmir

- Pewnie znowu jakiś pijak przyczołgał się do stałego miejsca, cóż.. - pomyślał Thalmir, spoglądając momentalnie w stronę drzwi - próbując się przyjrzeć osobom będącym w tamtejszym miejscu.

Thalmir nie zamierzał jak narazie zareagować na zaistniałą sytuację przy drzwiach, chyba że stałoby się tam coś jakże niezwykłego.

[Cavaron]

(click to show/hide)

sorry odkładam to zawsze na potem i zapominam

Cavaron

mag podniósł się z podłogi

-O cholera, ależ mnie ścięło.

 spojrzał na krasnoluda

Co on tu robi!? Nieważne nic mnie nie przekona obojętnie co mi powiedzą

- Nie obchodzi mnie, co chcesz mi powiedzieć i nie chcę mieć nic wspólnego z tym co się wydarzyło w tamtej wsi!

(click to show/hide)

Mi chodziło o to, że moja postać nie chce niczego słuchać, a oczywistym jest, że Ty jako, że tam zostałeś chciałbyś mnie znowu zachęcać a moja postać nie po to uciekła z tamtego miejsca, żeby nie mieć z tym nic wspólnego. Nie musi być telepatą...

[wesch96]

(click to show/hide)

Znowu jestem rozczarowany... Cavaron zobacz czy ja coś w dialogu wspomniałem o wiosce - nie bądź telepatą...

Garwald

Nieco zmieszany niepewnie podszedł do maga, aby udzielić mu ewentualnej pomocy po bliskim spotkaniu z solidnymi drzwiami.

- Spokojnie. Nie musisz drzeć się na cały lokal.

Gdy wypowiedział ostatnie słowo, spojrzał powątpiewająco na ściany rudery i spostrzegł, spojrzenia spode łbów, uzbrojonego człowieka i jakiegoś pijaczynę. Wciąż spoglądając na maga, podszedł do baru i usiadłszy na krześle zwrócił się do karczmarza:

- Ile kosztuje nocleg? Dla dwóch osób.

Obrócił się jeszcze i zmierzył wzrokiem pobliskiego żołnierza.