[OPTF: Terra] Rada Państwa (parlament)

[adriankowaty]

Temat służący do obrad parlamentu i ustalania polityki państwa.
Stronnictwa:
Stronnictwo Cesarskie - konserwatyści. Zwolennicy zachowania status quo, częściowo zwolennicy zwiększenia kompetencji monarchy względem parlamentu. W kwestiach narodowych brak zdania. Ekonomicznie zwolennicy gospodarki zamkniętej typu mieszanego.
Unia Liberalna - socjalliberałowie. Zwolennicy zwiększenia praw obywatelskich Obywateli Cesarstwa, naturalnie ciążący ku różnym reformom, mającym uczynić państwo lepszym dla obywatela. W kwestiach narodowych są zdania, że do praw obywatelskich winno się dodać więcej praw dla nacji Monarchii. Ekonomicznie zwolennicy gospodarki wolnorynkowej z ograniczoną, ale zauważalną, obecnością państwa, a także otwartego jej charakteru.
Blok Socjalistyczny - socjaldemokracja. Politycznie bliscy liberałom, ekonomicznie zwolennicy gospodarki mieszanej otwartej. W kwestiach narodowych obojętni, acz gotowi do ustępstw.
Blok Nacjonalistyczny - koalicja wielu różnych małych partii, dbających o interesy poszczególnych nacji Cesarstwa. Zwolennicy większego federalizmu monarchii, ekonomicznie bliscy kapitalizmowi, a politycznie liberałom.
Liga Wolności - neoliberałowie, którzy uważają, że gospodarkę i dobrobyt należy budować nie na bazie przerośniętej, opasłej machiny państwowej, a na fundamencie pomysłowości, twórczości i przedsiębiorczości obywateli. Dlatego też głoszą potrzebę zniesienia rozbudowanego systemu świadczeń socjalnych, przy jednoczesnej znacznej obniżce podatków. Pragną decentralizacji władzy, oddając większą jej część w ręce Sejmów Koronnych.
Falanga Czarne Koszule - od początku przedstawiła siebie jako ultranacjonalistyczne ugrupowanie. Falanga opiewa wzmocnienie armii i przygotowanie do przyszłego podboju kosmosu za pomocą siły. Co więcej domagają się rozprężenia stosunków między państwami koronnymi, przy równoczesnym wzmocnieniu roli parlamentu. Pragną odsunąć od władzy Cesarza, traktując tegoż jako przestarzałą instytucję, która w nowym społeczeństwie nie ma racji bytu. Ekonomicznie opowiadają się za korporacjonizmem i etatyzmem.
Falanga Białe Koszule - Uczestnicy białego stronnictwa wierzą w bardziej liberalne podejście i otwartość, przy zachowaniu wartości narodowych i patriotyzmu.

Parlament:
Stronnictwo Cesarskie: 20%
Unia Liberalna: 10%
Blok Socjalistyczny: 27%
Falanga (czarni): 19%
Falanga (biali): 2%
Liga Wolności: 22%
Następne wybory: 20 tura

[adriankowaty]

Cesarz wzywa na obrady członków Rady Państwa. Do rozmów zaproszeni są także przedstawiciele falangistów.

[Ąrie]

Kiedy tylko ogłoszono wieść o zebraniu parlamentu i zaproszeniu przedstawicieli Falangi, parlamentarzyści się podzielili. Część z nich poparła działania monarchy dążące prawdopodobnie do ugody, część się oburzyła. Tym niemniej, większość z nich dotarła na obrady. Duża część posłów Unii Liberalnej i niektórzy posłowie Stronnictwa Cesarskiego odmówili udziału w obradach, tym niemniej, kworum zostało zachowane.
Ze strony Falangistów przybył ich bezpośredni przywódca, moralny wódz Theutonów - Adulph Heisler, jako przedstawiciel Czarnego Legionu.

[adriankowaty]

Cesarz wzywa z powrotem nieobecnych posłów, prosząc o pohamowanie emocji. Omawiane sprawy będą dotyczyć polityki Cesarstwa wobec wszystkich nacji, nie tylko Theutonów. Do tego dochodzą kwestie ekonomiczne Monarchii.
Cesarz nie złoży propozycji, dopóki nie zjawią się wszyscy.

[Ąrie]

Część posłów po naleganiach monarchy postanowiła dołączyć do obrad łaskawie, jednak wciąż dość spora grupa z Unii Liberalnej, zgromadzona wokół znanego opozycjonisty Wilhuffa Neuirat, wciąż postanowiła nie zjawiać się na obradach i nie zapowiada się, aby to się zmieniło...

[adriankowaty]

Cesarz, zaniepokojony decyzją liberałów, poprosił uprzejmie o możliwość zabrania głosu.
Uzyskawszy go, rzekł:
Szanowni przedstawiciele narodów Monarchii!
Wszyscy z Nas pamiętają, jak straszna seria konfliktów spustoszyła nasz gatunek w zeszłym stuleciu. Oczywistym przez to się staje, że wszelkie konflikty między nacjami Cesarstwa winny być rozstrzygane za pośrednictwem wspólnego parlamentu, nie zaś ogniem karabinów i dział. Przeto postanowiłem, ażeby konflikt między falangistami a Ostmarkiem rozwiązać na forum parlamentu, a podjęte przy tym decyzje co do praw Theutonów rozszerzyć też na pozostałe narody monarchii. Ze strony Korony pada propozycja skatalizowania wojskowych i narodowych potrzeb Theutonów poprzez reorganizację Armii Cesarskiej, która podzielona zostanie na dywizje narodowe narodów monarchii, które pozyskają własne umundurowanie (osobne dla kraju koronnego, z którego dywizja zostanie sformowana), własny język dowodzenia, własne marsze i sztandary. Całość koordynowana będzie za pomocą oficerów wyższego i niższego szczebla, których zadaniem będzie, z pomocą urządzeń tłumaczących, koordynacja rozkazów na linii sztab-dywizje. Oczywiście kryteria awansu do sztabu generalnego nie będą uwzględniały narodowości oficerów, tym niemniej, wspólnym językiem sztabowym pozostanie ostmarski.
Druga sprawa, jaką należy poddać pod rozwagę parlamentu, to kwestia dotykającego nas kryzysu deflacyjnego. Ze strony Korony pada propozycja powołania Banku Centralnego, który będzie się zajmował emisją pieniądza w ten sposób, by zrównoważyć inflację z deflacją. Tym samym, Korona postuluje też dodrukowanie środków celem wpuszczenia ich w rynek celem obniżenia wartości pieniądza, a także podniesienie płacy minimalnej (co zostanie zbilansowane dotacjami na opłacenie kosztów tej podwyżki płac), celem powiększenia popytu i dalszego zwalczenia inflacji. Rozmowy będą także dotyczyć skali tych działań, które muszą zostać dobrane w ten sposób, by uniemożliwić przejście z deflacji do hiperinflacji, a jedynie zbilansowanie obu czynników.
Tyle mych słów. Czekam na zdanie posłów i Panów, a także postulaty Falangi.

[Ąrie]

Heisler widocznie oburzył się, zabierając głos:
- Wasza cesarskość chyba nie sądzi, że to załatwi problem? Theutonia została przez Was upokorzona, podjęta pod but i zmiażdżona. Ustanowiliście sobie te dziwne prawa i chore ponadpaństwowe organizacje pomijając nas. Czy naprawdę sądzisz, mości Cesarzu, że wcielenie nas do wojska jako quasinarodowego wypustka sprawi, że będziemy szczęśliwi? Żądamy uwolnienia Theutonii jako niezależnego państwa z niezależną władzą i armią!

[adriankowaty]

- Nikt Was nie pomija. Macie własny parlament (jak każdy kraj koronny), prawa obywatelskie, własny język urzędowy i armię. Jesteście DE FACTO niezależni. Jedyne, czemu podlegacie, to parlament globalny, w którym zasiada wasza reprezentacja zgodnie z proporcją poglądów i populacji.
Ten parlament nie został powołany po to, by upokorzyć i podjąć pod but jakiekolwiek państwo członkowskie (lub kraj koronny, jak się to oficjalnie zwie), a jedynie by uniknąć kolejnych krwawych walk jak te, które wstrząsnęły światem w XX wieku. Tu nie ma nacisku. Żadnego. To jest forum do wspólnego zarządzania całą planetą i rozwiązywania konfliktów między krajami koronnymi i obywatelami, a nie do podkreślenia rzekomej dominacji Ostmarku (która jest, była i będzie fikcją, poza tytułem cesarza i Izbą Panów, która w przeciwieństwie do Izby Niższej jest de facto ciałem doradczym). Gdyby tak było, wybory do Rady Państwa nie byłyby powszechne z całego globu (także z Theutonii), a w parlamencie nie zasiadałyby stronnictwa reprezentujące różne nacje Cesarstwa.
Jedyną instytucją Monarchii, gdzie jest póki co zauważalny ewentualny wpływ Ostmarku, jest Armia Cesarska (będąca wspólną własnością ogółu obywateli, w przeciwieństwie do Obrony Krajowej krajów koronnych). I stąd padła moja propozycja, by nadać jej tegoż charakteru, jaki mają wszystkie pozostałe instytucje, czyli wielonarodowego.
To miał być szczery gest w stronę nacji, nie zaś robienie pozorów jak sugerowane. Jedyne, co oprócz tego można wprowadzić, to uznanie wszystkich języków urzędowych krajów koronnych Cesarstwa za język urzędowy całego kraju. Poza tym niewiele już można zmienić w moim rozumowaniu, by zadowolić kraje członkowskie.
Proszę przy tym pamiętać, że Cesarstwo jest dobrem wspólnym, nie zaś ośrodkiem jakiekolwiek ucisku. I że gdyby nie zjednoczenie globu, dalej byśmy się wykrwawiali w wzajemnych wojnach, a w końcu możliwie i wykończyli ostatecznie. A tego to nikt nie chce.
Proszę się nie denerwować. Koronie zależy na osiągnięciu kompromisu, jako że dobro każdego obywatela Cesarstwa jest dobrem całego państwa.

[Ąrie]

Mężczyzna zmierzył monarchę wzrokiem, a następnie stanowczo odpowiedział.
- Nie będziemy służyć w armii najeźdźców, którzy jeszcze kilka lat temu tańczyli triumfalnie na ciałach naszych poległych żołnierzy. Ostmark w żadnym wypadku nie zasłużył sobie na ten śmieszny prym. Nikt nie konsultował utworzenia tego dziwnego ponadnarodowego tworu z Theutonami. To dyktat zwyciężonych, jaśnie Wasza Cesarska mości. Theutonia nie poprzez zbrodniczych dyktatów, nie poprze ucisku. Jeszcze dziś udam się do theutońskiego Sejmu Krajowego i tam porozmawiam o naszej przyszłości. Mam nadzieję, że to koniec spotkania i koniec tej farsy, gdyż ani Parlament, ani Cesarz nie wniesie do sprawy nic konstruktywnego.
Po czym odkręcił się na pięcie, zszedł z podestu mównicy i pewnym krokiem udał się w kierunku wyjścia.

[adriankowaty]

- Proszę się wstrzymać, Szanowny Panie Heisler.
Po pierwsze, ta Armia już dawno przestała pełnić funkcję sił zbrojnych Ostmarku, tylko całej planety. I to nie jest przymus z mojej strony, a propozycja.
Po drugie, nie byłoby ostatnich wojen, gdyby nie wzajemna nienawiść narodów kontynentu w XIX i XXw.
Po trzecie, obie strony poniosły w tych wojnach ciężkie straty, tak że ciężko mówić o jakimkolwiek zwycięzcy.
Po czwarte, pozwolę sobie zadać Panu pytanie. Czy byłby Pan szczęśliwy, wiodąc swoją ojczyznę na rzeź, widząc śmierć swoich rodaków, swoich kobiet, dzieci i mężczyzn? Czy bierze Pan pod rozwagę, że ostatnie wojny tym się właśnie skończyły, nie tylko dla Ostmarku czy Theutonii? Czy pragnie Pan powtórzyć na szkodę Theutonów?
I wreszcie po piąte, jeżeli nie podoba się Panu charakter obecnego systemu politycznego Cesarstwa, to właśnie TU jest miejsce, by go zmienić. Nie kolbami karabinów.

[Ąrie]

Heisler zatrzymał się tuż przed drzwiami, odwrócił się powolnie na pięcie i odpowiedział.
- Szanowny Cesarzu. Pozwól, że Theutonia będzie decydować o swoim losie. - po czym opuścił obrady.

Następnie parlament podjął sprawę galopującej deflacji. Parlament obawia się, że dodrukowanie pieniędzy może zdestabilizować system monetarny, gdyż nie mamy doczynienia z pojedynczym systemem państwowym, a systemem globalnym. Państwa koronne mają różną siłę, różny układ gospodarczy i relacje ekonomiczne, mają własną władzę i pewną autonomię, wobec czego Parlament snuje obawy, że możemy stracić kontrolę nad płynnością operacji finansowych.

[adriankowaty]

Cesarz pyta zatem parlament o alternatywne koncepcje rozwiązania problemu, przypominając przy tym, że głównym problemem jest niedobór środków finansowych na rynku i zbyt wysoka wartość pieniądza, której efektem jest deflacja.

[Ąrie]

Na pewno powołanie Banku Centralnego to bardzo dobry pomysł, jednak monarcha winien wymyślić w jaki sposób zintegrować działania każdego kraju związkowego, które są tak różne pod wieloma względami.

[adriankowaty]

Jedną z opcji byłoby wspólne koordynowanie polityki fiskalnej Krajów Koronnych w ramach Banku Centralnego przez jego oddziały w każdym kraju koronnym, ale do tego konieczna byłaby zgoda Sejmów Krajowych (uwzględniając Theutonię).

[Ąrie]

Parlament popiera tę ideę twierdząc, że skoordynowanie działań mogłoby bardzo pomóc zapanować nad deflacją.