[OPTF: Terra] Rada Państwa (parlament)

[Ąrie]

Parlament powoli organizuje swoje działanie, powoływane są komitety i przeróżne grupy. Cesarz otrzymuje głos.

[adriankowaty]

Cesarz wstał, wszedł na mównicę i zabrał głos:
Szanowni Posłowie i Obywatele!
Witam Was jeszcze raz w nowej kadencji parlamentu. Zanim zaczniemy debaty i rozpocznie się tradycyjna polityka, chciałbym Szanownych Posłów prosić o pewną rzecz.
Tak się bowiem złożyło, że w ostatniej kadencji dało się odczuć pewien brak inicjatywy. Proszę nie brać tego do siebie, ale miałem pewne niekomfortowe poczucie, iż rola parlamentu ogranicza się tylko do aprobaty bądź odrzucenia postulatów cesarskich. Nie żebym narzekał czy marudził, ale moim zdaniem parlament winien być forum działalności nie tylko Cesarza, ale także (i przede wszystkim) samych obywateli. Po to właśnie go stworzyliśmy.
Przypominam, że każdy z Szanownych posłów dysponuje prawem inicjatywy ustawodawczej, i zachęcam gorąco do korzystania z tego prawa.
Parlament jest forum dyskusji i wymiany opinii. Miło by było gdyby szanowni posłowie wysuwali własne postulaty, wyrażali swoje zdanie i proponowali, jak winno zareagować Państwo.
Mam nadzieję, że Szanowni Posłowie nie czują się urażeni moją gorącą prośbą, jako że nie na animozjach, a na kulturalnej debacie i wspólnym rozwiązywaniu wspólnych problemów nam zależy.
Na zakończenie życzę Nam wszystkim owocnej kadencji i spełnienia politycznych planów. Terra to nasze wspólne dobro i niech tak pozostanie.

[adriankowaty]

Następnie, Cesarz pozwolił sobie przedstawić przed parlamentem kwestię gospodarczą.
Cesarz zdaje sobie sprawę, że oparcie gospodarki państwowej na etatyzmie i rozbudowa państwa dobrobytu hamuje przyrost gospodarczy, co budzi frustracje przedsiębiorców. Cesarz chciałby posłuchać zdania parlamentu w tej sprawie, zaznaczając przy tym, że należałoby uniknąć zbyt radykalnych zmian.

[Ąrie]

Unia Liberalna: Należy zliberalizować prawo handlowe, ułatwić zakładanie przedsiębiorstw i przede wszystkim rozluźnić nieco system kontroli.
Blok Socjalistyczny: Bzdura. Państwo dobrobytu pobudza gospodarność i wzrost gospodarczy. Trzeba dbać o wewnętrzną konsumpcję, dotować ją i wspomagać, a wówczas gospodarka będzie się rozwijała.
Blok Nacjonalistyczny: Ciężar gospodarowania trzeba przenieść na władze lokalne. Wszelkie dotacje i subwencje winny być dwustopniowe - najpierw przechodzić w określonej sumie do państw koronnych, a te następnie, znając ich miejscowe rynki i potrzeby, rozdysponowałyby je.
Falanga: Prawo ekonomiczne wymaga rewolucji. Należy prawnie dokonać grupowania sektorów i ich zmieszania, jasno określić kompetencje wszelkich organów zawodowych. Połączone w korporacjach profesje, zawody i firmy powinny działać dla wzajemnego dobra wspólnego, wspólnie balansować siły między sobą, a to wszystko przy państwowej opiekuńczej trosce.
Liga Wolności: Państwo powinno całkowicie wycofać się z gospodarki. Znaczną większość państwowych spółek należy sprywatyzować lub podzielić na mniejsze jednostki i uniezależnić. Większość regulacji powinna zniknąć, a kontrole państwowe powinny stać się rzadkością. Należy odwrócić polaryzację gospodarki - z państwa na obywateli.

[adriankowaty]

Cesarz proponuje rozwiązanie kompromisowe między modelem liberalnym a socjalistycznym.
Cesarz zdaje sobie sprawę, że nadmierna kontrola osłabia przedsiębiorczość prywatną, a przez to hamuje rozwój gospodarczy. Z drugiej strony, nadmierna liberalizacja rynku generuje rozliczne patologie, jak obniżenie standardów jakości usług i towarów, a także z uwagi na poziom płac niewystarczający dla zaspokojenia z jednej strony osłabia konsumpcję wewnętrzną, a także powoduje pauperyzację obywateli.
Z tego też względu, Cesarz proponuje, by z jednej strony zachować podstawowe instytucje państwa dobrobytu, tj. publiczną służbę zdrowia i edukację, oraz system wspierania dzietności (z racji tego, że przyrost populacji jest podstawowym sposobem na powiększenie poziomu konsumpcji), a także zachować prawa pracownicze (płaca minimalna, reguły BHP) by zabezpieczyć optymalny poziom popytu, a z drugiej ograniczyć centralny nadzór nad przedsiębiorstwami, zliberalizować prawo handlowe i, zgodnie z postulatami Bloku Nacjonalistycznego, przenieść subwencje na poziom Sejmów Krajowych, by te skuteczniej zarządzały dysponowanymi środkami.
Wypadałoby dokonać urynkowienia przedsiębiorstw państwowych zgodnie z propozycją Ligi Wolności, ale z zachowaniem obecności państwa w strategicznych sektorach (takich jak sektor zbrojeniowy czy wydobywczy i energetyczny) z uwagi na potrzeby państwa i armii.
Do tego Cesarz proponuje, by kontynuować program inwestycji w sektor zbrojeniowy,  wydobywczy i żywnościowy, z uwagi na fakt, że armia potrzebuje broni i zaopatrzenia, a my sami potrzebujemy armii, by się skutecznie bronić przed zagrożeniem napotkanym w kosmosie. Z kolei żywność przyda się jako czynnik pobudzający przyrost populacji (ludzie muszą coś jeść!), jednak przeorientować go w taki sposób, by umożliwić przekazanie kompetencji nad jego realizacją Sejmom Krajowym.

[Ąrie]

Parlament zaczyna debatować nad tymi kwestiami. Centrowe rozwiązania nie satysfakcjonują jednak Falangistów i Socjalistów, którzy twardo obstają przy swoich racjach i nie chcą iść na kompromis.
Pozostała część parlamentu pyta jednak w jaki sposób dokładnie Cesarz chciałby zliberalizować prawo handlowe - czy ma na to jakieś pomysły, idee?

[adriankowaty]

Cesarz proponuje, by ułatwić zakładanie nowych przedsiębiorstw, zminimalizować ilość przepisów, które obowiązują w prawie gospodarczym w taki sposób, by uczynić prawo handlowe wygodniejszym dla przedsiębiorcy, a także zmniejszyć liczbę kontroli państwowych.
Do tego Cesarz proponuje, by od przyszłego roku rozpocząć proces digitalizacji dokumentacji państwowej, celem odciążenia archiwów i zmniejszenia kosztów, a także by umożliwić elektroniczną działalność urzędów za pomocą internetu na potrzeby przedsiębiorstw i obywateli.
Cesarz jednocześnie próbuje zachęcić socjalistów i falangistów do reformy, tłumacząc, że w ten sposób nie dojdzie do uszczerbku na dobrze robotników i armii, a jedynie ułatwi się życie przedsiębiorcom, co wpłynie pozytywnie na możliwości fiskalne firm, a tym samym i zarobki robotników. Z kolei na rozwoju gospodarczym skorzysta armia, która będzie miała więcej środków na skuteczne funkcjonowanie.

[Ąrie]

Parlament aprobuje powyższe zmiany. Tym niemniej, Falangiści i Socjaliści wciąż pozostają niewzruszeni.

[adriankowaty]

Zmiany zostaną zatem wprowadzone.

[Ąrie]

Specjalna komisja powołana przez Ligę Wolności po długich pracach przedłożyła do Rady Państwa projekt ustawy o "Restrukturyzacji gospodarki i podmiotowości publicznej w gospodarce".
1. Stopka opodatkowania zostanie zmniejszona do 1. Dzięki temu, niedobory środków płatniczych zostaną wyrównane, gdyż na rynku pozostanie większa ilość pieniędzy. Zmniejszone podatki powinny pobudzić również przedsiębiorczość obywateli i zachęcić ich do inwestowania. Wedle ustaleń niezależnych urzędów statystycznych, ze względu na wysokie podatki środki odprowadzane są na depozyty, nie są reinwestowane.
2. Aby zapewnić stabilność systemu bankowego i zapewnić jeszcze lepsze warunki dla przyszłych inwestycji, Liga Wolności proponuje obniżyć stopy procentowe (poprzez Bank Centralny) do poziomu 1%. Dzięki temu, kredytowanie stanie się znacznie bardziej opłacalne, a potencjalni akcjonariusze będą mogli uzyskać środki z kredytów bankowych. Co więcej, zmniejszenie stóp procentowych zmniejszy opłacalność lokowania środków w depozytach bankowych i zachęci do ich reinwestowania w gospodarce. Dodatkowo, zmniejszy to obciążenia fiskalne i jeszcze bardziej zwiększy ilość środków płatniczych na rynku.
3. Powyższa reforma musi równać się z podniesieniem stopy rezerw obowiązkowych dla banków - do uśrednionej wartości 12%. Wedle wyliczeń ekonomistów tak wysoka stopa rezerw obowiązkowych zapewni stabilność i wypłacalność banków, zapobiegając posypaniu się całego systemu, a co więcej, poskromi nieco zakąski banków.
4. Zmniejszenie publicznych dochodów musi się wiązać ze zmniejszeniem wydatków budżetowych. Publiczne inwestycje w dotowanie gospodarki, a także inwestycje prospołeczne powinny być zmniejszone - pierwsze do 20 koron rocznie, drugie do 15 koron rocznie.

Debata na wokandzie została podjęta. Projekt ustawy o "Restrukturyzacji gospodarki i podmiotowości publicznej w gospodarce" uzyskał już aprobatę Unii Liberalnej i Bloku Nacjonalistycznego...

[adriankowaty]

Cesarz przejrzał uważnie dokument, zamyślił się na moment, po czym zabrał głos:
- Szanowni Państwo,
rozumiem te chęci ku uczynieniu gospodarki lepszej dla obywatela, ale nie sądzę, by owe zmiany przyniosły pozytywny skutek.
Pomysł jest dobry, ale zasadniczym problemem jest to, że w wypadku nagłego wprowadzenia tychże zmian, może dojść (i raczej dojdzie) do po pierwsze szoku społecznego-gospodarczego (z uwagi na nagłe zamknięcie modelu finansowania sektora publicznego w sektorze społecznym, jak i zaprzestania finansowania rozwoju gospodarczego z podatków). O ile co do punktów 2 i 3 zastrzeżeń mieć nie można, o tyle nagłe i raptowne przejście w model leseferystyczny bez okresu przygotowawczego będzie miało fatalne skutki.
Z tego też względu, pozwolę sobie zaproponować alternatywne, kompromisowe rozwiązanie.
1. Podatek zostanie obniżony do 1,2, a inwestycje prospołeczne i w gospodarkę zostaną zachowane. Pozwoli to stabilizację sytuacji i uwolnienie pieniądza bez konieczności demontażu systemu. Dalsze obniżki podatków będą miały miejsce w sytuacji rozwoju gospodarczego.
Z drugiej strony przeorientowany zostanie system prospołeczny, by go uszczelnić i by lepiej zagospodarować wolnymi środkami.
2. Zmiany w sektorze bankowym zostaną wprowadzone wg liberalnej propozycji.
Jak uważa parlament?

[Ąrie]

Zwolennicy reformy zgodnie twierdzą, że zmniejszenie opodatkowania do 1,2 również może być pozytywne, tym niemniej, jeżeli nie zostaną zmniejszone nakłady na subsydiowanie przedsiębiorstw, a wciąż pozostanie dany model, przedsiębiorczość się nie narodzi i cały fundament propozycji liberalizacji gospodarki (nie uczynienia jej leseferystyczną!), czyli przebudzenie inicjatywy obywateli może się nie powieść - w obliczu subsydiów państwowych w formie kroplówki dla nierentownych i niekonkurencyjnych przedsiębiorstw, zakładanie nowych działalności wyłącznie w oparciu o kapitał własny wiązałoby się z tak wielkim ryzykiem, że żaden bank nie zgodziłby się na pośredniczenie w zakładaniu przedsiębiorstwa, a na pewno już nie wyemitowałby żadnemu przedsiębiorstwu papierów wartościowych na giełdę.

[adriankowaty]

Panowie mają rację, ale zbyt radykalne zmiany mogą zdestabilizować sytuację i nie wpłynąć pozytywnie na rozwój sytuacji.
Zgadzam się z postulatem ograniczenia świadczeń dla przedsiębiorców (jako że to zachęca do pasożytowania na środkach publicznych zamiast rozwijania przedsiębiorstw), jednak preferowałbym, ażeby środki na rozwój gospodarczy w ramach naszego 10-letniego programu zbrojeniowego, a także środki na publiczną edukację (aktywizacja zawodowa obywateli) i służbę zdrowia (epidemie) zostały zachowane.
Dlatego też proponuję, by owszem, ograniczyć subsydiowanie gospodarki, ale raz, że ewolucyjnie, a nie na chybcika - w perspektywie 2-3 lat stopniowego obniżania świadczeń aż do poziomu zerowego, ale zachowując przy okazji służbę zdrowia, edukację i politykę prorodzinną (tą ostatnią zreorganizować).
Nie chodzi tu o nic zdrożnego - więcej wykształconych pracowników i konsumentów z pewnością pobudza gospodarkę, jako że ktoś musi tu pracować i ktoś musi kupić, co zostanie wyprodukowane. Służba zdrowia zaś jest o tyle potrzebna, że w wypadku wybuchu jakiejś epidemii potrzebna jest odpowiednia infrastruktura, niezbędna do izolacji i leczenia chorych, a raz, że nie każdego na leczenie stać, dwa, że jeśli nie ma umasowionego systemu leczenia, to zdrowi i wyleczeni ludzie wciąż są narażeni na zarażenie od tych nieleczonych.
Czynnik społeczny jest równie istotny, jak czynniki ekonomiczne.
Stawka podatku w wysokości 1,2 to minimum, na którym może zostać zachowana stabilność fiskalna państwa.

[Ąrie]

Jak zatem Cesarz proponuje rozwiązać te kwestie? Wprowadzenie naszej ustawy w całości to jest klucz do jej sukcesu. Być może rozwiązaniem byłoby najpierw zmniejszanie świadczeń subsydialnych, aż osiągną mniejsze wartości, a dopiero następnie wprowadzić reformy nasze. Bo jeżeli obniżymy podatki i zmniejszymy stopy procentowe, a nie stworzymy dogodnych warunków do inwestycji, będziemy jedynie stratni.

Socjaliści głośno sprzeciwiają się tej reformie. Niedawno uchwalono i tak już liberalne prawo, a to co proponują leseferyści to jest kpina. Tak drastyczne przeorientowanie gospodarki może doprowadzić do tąpnięcia, w skutek której gospodarka wejdzie w okres głębokiej recesji!

[adriankowaty]

Cesarz proponuje, ażeby zmiany wprowadzać stopniowo. Cesarz podziela tu zdanie socjalistów, że nagły charakter zmian w systemie gospodarczym z pewnością doprowadzi go do głębokiej recesji, zwłaszcza, że dotychczasowy rozwój gospodarczy był oparty na modelu etatystycznym, niejako uzależniając gospodarkę od państwa. Przez to, nagłe wprowadzenie reformy nie wchodzi w grę.
Zamiast tego, Cesarz proponuje, ażeby wpierw ograniczyć subsydia, etapami. W pierwszym roku reform (tj. przyszłym roku), subsydia dla przedsiębiorstw zostaną obniżone do 66% stanu bazowego i jeśli nie wywoła to większych tąpnięć, to w kolejnym nastąpi kolejna obniżka, do 33%. Jeśli i to nie wzbudzi kryzysu, obniżki będą kontynuowane. Jednocześnie jednak dokona się restrukturyzacji przedsiębiorstw korzystających z subsydiów w ten sposób, by uniezależnić je od sektora publicznego i by zachować miejsca pracy.
Na koniec okresu, czyli za około 3-4 lata, wprowadzona zostanie wasza reforma, ze stawką podatkową na poziomie 1,2 oraz funkcjonującymi służbą zdrowia, edukacją i służbą prorodzinną. Zarazem jednak te służby zostaną przeorientowane tak, by a) poprawić jakość usług bez generowania większych kosztów, b) pozostały nieodpłatne, a tym samym publiczne, c) bardziej odpowiadały potrzebom rynku.
Jak uważa parlament?