[1648: Rzeczpospolita w Ogniu] Sesja Drużyny I

[Azorekt]

Jan podszedł do grupy jezdzców aby oznajmić sytuację dowódcy oddziału:
- Witaj waść, zwą mnie Jan Skrzetuski herbu Jastrzębiec. Widzę, że znasz tych dwóch panów coś my przed chwilą w ich sprawię rozgromić zbuntowanych chłopów musieli... Powiem waści ciężkie to czasy nastały na Rzeczpospolitą, oj ciężkie. A ty waść z czym przybywasz do owej wioski? a właściwie to do tej mogiły...

[Koxxus]

- Czemu waść mnie się tłumaczysz?- odpiera, wskazując na starszego brata- Toż to Iwan Nieświcki, herbu Korybut!

[Azorekt]

O na Boga toż to z herbu Jaremy owy waść pochodzi-Pomyślał Jan:
-Waszmość czy za ten czyn coś my cię uratowali stajac w twej obronie pozwolisz nam swoje służby Księciu Jeremiemu ofiarować ? My wiemy że bunt na Siczy się szykuje i chcemy walczyć pod szablą Kniazia... Dobry to wódz który jedyny jest w stanie zatrzymać tą plage.

[Koxxus]

- O czym ty waszmość mówisz? Jaki bunt? Kozacy póki co są pod naszym butem. I tak będzie dopóki świat się nie skończy.

[Azorekt]

Mówił tu dziś jeden Rusin o jakowyś pismach co podobno Chmielnicki Hetman Kozacki skradł i na Siczy zbiegł.

[Warder]

- Dziękuje waszmościom za ratunek. Hołota, czerń plugawa- Sapał zdenerwowany Rusin- Ale prawda to. Podobno Chmielnicki na Sicz zbiegł, mówią, że pisma Barabszowi ukradł a w nich wprost Król do buntu zachęca. Dziady chodzą, nasłane z samej Siczy pewnie. Ludziom po wsiach bajają o nadchodzącej burzy, to i ludzie burzą się. Także Jaremo...Jarema pewnie werbuje, ale li, wiecie coś gdzie Hetmani stoją? - Rusin uśmiechnął się szeroko - Potocki pewnie już batogi szykuje na Chmiela, to i ludzi pewnie szukać będzie, a z Łubni Jaśnie Oświecony Książę Wojewoda, pewno i się nawet nie ruszy, jeśli hetmany w polu pobiją Sicz. To i mnie droga prędzej do Hetmanów.

[Koxxus]

- Myśmy nie żołdacy koronni, jeno żołnierze chorągwi prywatnej jaśnie oświeconego Iwana Nieświckiego.- odparł, po czym ponownie wskazał na jednego ze szlachciców, który rzekł:
- Byłem ciekaw czy na tych ziemiach jest jeszcze ktoś honorowy, a nie byle złodziej...- rzekł, po czym dodał-  przepraszam, że wcześniej się nie przedstawiłem. Jam jest Iwan Nieświcki herbu Korybut, miejscowy dziedzic. A to, mój brat Fiodor, który w tych stronach przejazdem. Nie mogłem się waszmościom przedstawić, gdyż byłoby to samobójstwo. Chłopi mnie nienawidzą za ostatnie wydarzenia, a ja sam szukałem ochotników którzy chcą mi pomóc. Widać, że teraz na niewielu można liczyć. A jak was zwą?

[Warder]

- Krzyczewski. Bogdan, Bohdan, zależy gdzie jestem tam różnie mi mówią - uśmiecha się rusin - A cóż to za misja waszmości tutaj przygnała?

[Koxxus]

- Jak już mówiłem, szukam ochotników chętnych walczyć w tych terenach za sprawę najjaśniejszej Rzeczypospolitej. Pozwolicie jednak, że ruszymy razem w drogę, czort wie, czy te diabły nie powrócą.

[Azorekt]

Ja Jan Skrzetuski herbu Jastrzebiec zgłaszam się jako ochotnik do oddziału waszmosci!

[Rzokable]

Tadeusz wysłuchuje słów Iwana po czym odpowiada:
- Jestem, tak jak wcześniej mówiłem Tadeusz Borowski herbu Lubicz, również chciałbym dołączyć do oddziału waszmości, jednak muszę zobaczyć co z moim hesterem...
Po wypowiedzeniu tych słów, młody szlachcic rusza w kierunku głównego placu wsi, wciąż trzymając rapier w ręku, gdyby jakieś chłopskie niedobitki chciały wziąć odwet za przegraną.

[Koxxus]

Wszyscy, po zebraniu ekwipunku, zbieracie się na placu.

[Azorekt]

To co mości panowie, chyba czas już wyruszać w drogę?

[Koxxus]

Sytuacja w jakiej się znaleźliście, zmusiła was do podążania za szachcicem. Ten, zgrupował oddział kawalerzystów, oraz rozkazał im, aby wzięli was do siebię na kulbakę, w celu przyspieszenia podróży. Jednak nim wyruszyliście, szlachcic ot tak wypalił z obu pistoletów w stronę jedynego pozostałego chłopa, błagającego o litość, za czyny pobratymców. Wówczas, po tej efektownej egzekucji, ruszyliście do majątku mocodawcy. Sama droga, jak to w polsce, nie wzbudzała waszej uwagi. Zwróciła ją natomiast obecność licznych pali wzdłuż drogi. Widząc ten widok, zaczęliście sie zastanawiać, w co wy w ogóle weszliście... Podróżowaliście tak około godzinę, aż dotarliście do wsi Osobne, na północ od której, znajdowała się warownia oraz majątek Nieświckich.

Rozdział II
Osobne, zachodnia Ukraina
Majątek Nieświckich

Kiedy zauważyliście twierdzę, wasze pierwsze myśli dotyczyły jej... biedy. Majątek z zewnątrz wyglądał na bardzo zaniedbany, jakby nikt się nim nie interesował. Mury były w większości zrujnowane, natomiast główna wieża wyglądała jak ofiara pożaru. Brama była zabarykadowana przez prowizoryczne wozy, oraz meble.  Poza zamkiem, właśnie trwało wypalanie lasów leżących u jego podstawy. Minęliście kilka kilkuosobowych patroli, jednak te nie zajmowały wam i możnym wiele czasu. Kiedy przekroczyliście mury warowni, oraz gdy Tadeusz ostawił konia do stajni, podszedł do was młodszy brat, mówiąc:

-Szanowni goście, teraz brat mój ma pełne ręce roboty przez swoją absencję. Spotkajmy się tutaj za jakieś dwie godziny, dobrze? W warowni macie trochę rozrywek. Jest tu karczma, magazyn, sklepik, oraz ognisko. Jakbyście byli głodni, idźcież prędko do ogniska niedaleko warsztatu artylerii. Tam właśnie, przygotowujemy posiłki, a wy na taki zasługujecie.

[Rzokable]

Tadeusz schodzi z siodła i trzymając konia za uzdę zatrzymuje jeszcze szlachcica.
- Stój waść jeszcze na chwilę. Możesz mi wskazać gdzie jest w tej... - szuka odpowiedniego określenia na ten pół-fortecę, pół-ruinę - ...posiadłości jakaś stajnia gdzie mógłbym zostawić mojego starego, dobrego Łystka? - mówi i klepie dłonią po grzbiecie hestera.