[1648: Rzeczpospolita w Ogniu] Sesja Drużyny I

[Azorekt]

Jan stojąc na środku rynku rozglądał się po okolicy, widział tylko ruiny starego zamku...
- Waszmościowie a zatem udajmy się ku ognisku na jakiś ciepły posiłek. Po chwili spojrzał na możnowładcę.
- Waść mamy nadzieje, że tutaj spokój panuję i nie rzuci się na nas jakiś głodny chłop, za dużo już na dzisiaj walki...

[Koxxus]

- Stajnia znajduje się niedaleko głównej wieży. W razie czego pytajcie zołdaków co i jak.

[Rzokable]

Tadeusz skina głową w stronę szlachcica.
- Dobrze, do zobaczenia. - mówi i rusza w stronę głównej wieży, wraz ze swoim wierzchowcem trzymanym za uzdę. - Zaraz do was dołączę, zostawcie coś dla mnie. - zatrzymuje się jeszcze na chwilę i rzuca na odchodne swoim kompanom.

[Azorekt]

Jan podąża ku ognisku widzi przy nim garstke żołnierzy w obdartych kaftanach którzy raczej przypominali bandę chłopów niż wojsko.

[Warder]

Bohdan podszedł do żołnierzy, tych obdartych.
- Niech będzie pochwalony - rzekł przyglądając się im uważnie. Tak czy inaczej, nie spodobał mu się przyjazd tutaj, raczej ciągnie go do hetmanów, gdzie można w walce z buntem, zaskarbić sobie łaski i zdobyć łupy, aniżeli tu gromić bandy chłopstwa, które by chciały się przedrzeć do Chmiela. Przyjrzał się uważniej zebranym, by wyczytać pod jakim znakiem służą.

[Koxxus]

Gdy zebraliście się przy ognisku, oraz zaczęliście jeść, jeden z żołdaków zaczął nucić sławną pieśń, której za grosz nie mogliście sobie przypomnieć. Sami żołnierze, z głosu nie brzmieli na polaków. Nosili czarne szaty, oraz stare, widać, że nieużywane karabiny. Jednak was to średnio interesowało, bowiem gdy dostaliście cokolwiek do jedzenia, to nawet sam Chmiel was by od niego nie odciągnął. Wasz głód rozbawił żołdaków, oraz ich oficera, który śmiejąc się, rzekł:
- No, pane, widać, jak to się polskiemu szlachcicowi powodzi!- rzekł ze wschodnim akcentem- Zwą mnie Jurko, samego Iwana Groźnego przodek. A was, dzielni wojownicy?

[Rzokable]

Wciąż głodny szlachcic spogląda na kozaka i z uśmiechem odpowiada:
- Jam jest Tadeusz Borowski, herbu Lubicz. Pochodzę z Wielkopolski, z samej granicy zachodniej najjaśniejszej Rzeczypospolitej. - Kończy i po chwili z powrotem zabiera się do spożywania strawy.

[Azorekt]

Jan z pełnym pyskiem spoglądał na oficera:
- Witaj waść jam jest Jan Skrzetuski, herbu Jastrzębiec tak jak mój przyjaciel Tadeusz, pochodzę z Wielkopolski. Przybyłem tu na Dzikie pola aby u Hetmanów służyć a i w boju zasłynąć.

[Koxxus]

- Pozwólcie za mną...- powiedział do was przybiegający żołnierz, po czym, gdy za nim poszliście, powiedział wam szeptem - Nigdy nie wspominajcie o polskim pochodzeniu, tutaj to samobójstwo. Garnizon takich wiesza przy pierwszej lepszej okazji.- po wypowiedzi, rozejrzał się, czy nikt nie idzie.

[Rzokable]

Tadeusz wysłuchuje ostrzeżeń żołdaka, po czym lekko unosi brew.
- Możesz mi wytłumaczyć żołnierzu co tu się dzieje? Rozumiem bunt rozsierdzonego motłochu... ale garnizon, i to na ziemiach szlachcica takiej sławy? Toż to nie do pomyślenia...

[Koxxus]

- Posłuchajcie mnie: nikt nie interesuje się ukrainą, szczególnie odkąd Władysław IV poszedł do domu pana. Większość tutejszych to ukraińcy, którzy mają dość wyzysku polskich panów. Tak naprawdę, siedzicie na beczce prochu.- odpowiada młody chłopak

[Warder]

- Krzyczowski. Z Rusi. Szlachcic, od jednego pokolenia, ojciec wywalczył szlachectwo. Padł pod Cecorą, ja uszedłem ledwie z życie, zajeździłem konia, ale dopadłem pod Chocim, cudem przed tatarami uciekłszy. Źle było, a i co by nie mówić, zdradziły nas królewięta i starosty, wielcy Panowie, jeden tylko hetman Żółkiewski utrzymał przy woli całą armię. Potem w taborze walczyłem i pamiętam jak, żeśmy patrzyli jak lachiw rozjechały Osmanów. Rzucił sułtan swych Janczarów a po chwili kilka tysięcy trupów, a husaria ot, pomknęła dalej- powiedział Bogdan uważnie przypatrując się zebranym. - Także, chłopcze wierz mi, zaraz step się utwardzi, jazda będzie szła po nim jak huragan, tylko się okopać. A jak się okopać w taborze, to skazać się na głód, mizerię i wydanie wodza. Ot co. Jest też...Jarema - dodał spluwając - Rzeczpospolita gromiła Turka, Szweda i Moskala. Jak Hetmany będą miały oleju w głowie, to zwołają Jaremę, królewięta i od razu zduszą bunt w zarodku, pod murami Kudaku. A gadaj tak, to pala nie Chmiela się tu doczekasz...- Bohdan machnął ręką z niesmakiem, dając do zrozumienia, że i jemu nie podoba się taka prawda.

[Rzokable]

Tadeusz spluwa na ziemię.
- Niewdzięczne kozactwo. Nie dość, że Rzeczpospolita części z nich gwarantuje i ochrony przed wrogami ościennymi udziela to buntują się parszywcy... Mniejsza z tym. Skoro sytuacja jest tak napięta to czemu jaśnie wielmożny trzyma ich tutaj, w zamku?  Przecież ta zbierania nie pomoże nam w boju. Prędzej rzuci się nam do gardeł... - Mówi z lekką goryczą w głosie.

[Koxxus]

- Chcesz ich pokonać? Zabierz im broń - odrzekł - To nie jest możliwe, każda taka próba będzie dla nas śmiertelna

[Rzokable]

- Nie możemy posłać po pomoc? Choćby do samego księcia Jeremiego?