[Novus Mundus: Event] Świątynny Problem

[Ąrie]

theme de Jean
Tajemnicza postać milczała, w uwadze słuchając słów Jean'a. Po jego pytaniu ponownie nastąpiła cisza i następnie odpowiedź.
- Nie jest to istotne w chwili obecnej. - po chwili dostrzegł, że coś zaczęło wyłaniać się z cienia powolnym krokiem. Dogasające świece oświetliły sylwetkę, która spokojnie zbliżyła się do mężczyzny. Szok, który wywołała na Jean'ie zwołał kolejną ciszę, a zakapturzona postać przyglądała się Elynowi dokładnie.
- Oferuję Ci więc zemstę. Za to, czego doświadczyłeś od najeźdźców, za lincz, którego doświadczyłeś z rąk ludzi. Oferuję Ci zemstę.

Walka z demonem trwała dalej. Odniósł co prawda kilka ran, jednak nie przeszkadzało mu to w kontynuowaniu walki. W końcu, z defensywy przeszedł do ofensywy i zaczął atakować Inkwizytorów swoimi rękoma, które były nad wyraz potężne i nawet w zetknięciu z blokiem ostrza obyło się bez choćby draśnięcia. W końcu, Komandor znalazł słaby punkt całej postawy demona i przekierowując jego ataki na Claudię (która ledwo zdołała się wybronić), wymierzył potężny kop na kolano oponenta, przez co ten opadła piętro niżej. Następnie zamachnął się i cięciem zmierzał w kierunku szyi przeciwnika. Wtedy nastąpiło coś dziwnego - mroczny oponent dosłownie złapał w powietrzu ostrze jedną ręką, a następnie odrzucił Komandora i skierował się w stronę Claudii.
- Jego zostawię sobie na deser... - syknął i wywiązała się walka. Po chwili Santangel straciła ostrze i otrzymała kopnięcie w pierś. Odsunęła się oszołomiona kilka kroków w tył, a demon zamachnął się i otwartą ręką wykonał pchnięcie. Inkwizytorka zamknęła oczy pewna nadchodzącej śmierci, a po chwili usłyszała dźwięk łamanych kości i rozrywanych wnętrzności. Gdy otworzyła oczy dostrzegła przed sobą Komandora, zwróconego w jej stronę twarzą, na której wymalowany były strach i ból. Spojrzała na jego tors... z dziury w samym jego środku sterczała ręka demona, trzymająca w dłoni bijące jeszcze serce.
- Łowcy... czarownic... - wypowiedział jeszcze Komandor, a wtedy ręka wycofała się. Demon rzucił serce na ziemie, a Komandor wpadł w ramiona Claudii...

- Evar! - krzyknął idąc w stronę mężczyzn. - Zabieraj swego koleżkę. Wychodzimy stąd!

[adriankowaty]

- Nie wiem, kim jesteś, ani jakie są twoje plany, ale wyglądasz na kolejnego spiskowca, heretyka, demona i cholera wie co jeszcze. Pokaż swe oblicze i powiedz, co planujesz bym mógł rozważyć, co począć - odparł nieufnie Jean.

[Claudie]

Dziewczyna zszokowana chwyciła martwe ciało swojego przyjaciela i upadła razem z nim na podłogę. Ułożyła jego głowę na swoich kolanach i pochyliła się, by nikt nie mógł zobaczyć jej łez... ~ Światłości dopomóż ~ pomyślała dziewczyna i zaczęła rozglądać się za ostrzem demona. Gdy je odnajdzie. Rzuci się na po nie i wykorzystując pęd zaatakuje demona... jego własną bronią, która będzie obsmarowana poświęconą krwią. Napędzać ją nie będzie już tylko wiara, ale również i zemsta za śmierć przyjaciela.

[Rzokable]

Evar po obejrzeniu "przedstawienia", odwraca się i podchodzi parę kroków w kierunku Marco.
- Jasne... - rzuca w trakcie podchodzenia do Marco. - Słuchaj, rozumiem twoją nieufność do mnie, ale nie mamy na to czasu. Odpuszczę Ci ten strzał w plecy, urwij jeszcze nieco tkaniny i lepiej już chodźmy. Naprawdę nie warto się mu sprzeciwiać. - wskazuje palcem na "demona".

[Movart]

Marco skrzywił się na widok wyrwanego serca. - Chyba Ci wierzę... - oderwał kawałek tkaniny dla Evara i podał mu. Nadal kucając zaczął opatrywać sobie ranę na dłoni.

[Ąrie]

- Nie mogę Ci się okazać. - odpowiedziała zakapturzona postać. - Nie teraz. Albo mi zaufasz, albo... cóż. Albo nie zaufasz...

Mężczyźni zaczęli opatrywać sobie rany i spoglądając na schodzącego po schodkach ołtarza demona dostrzegli tylko jak leci w jego stronę z impetem Claudie. Nie zdążyli jednak zareagować, podobnie jak sam mroczny i po chwili ostrze przeszyło jego pierś na wylot. Inkwizytor ciężko dyszała, a demon z otwartymi ustami stał nieruchomo. Po chwili kobieta wyszarpała z jego piersi ostrze, a wszyscy dostrzec mogli, iż nie cieknie zeń krew. Po chwili z dziury zaczął wydobywać się gęsty, czarny dym, który unosił się w powietrze. Wszyscy zebrani w Świątyni (również Jean) zaczęli w głowach słyszeć przeraźliwe, głośne dźwięki, które przeszywały ich uszy, ciała, dusze na wylot. Demon upadł na kolana i złapał się za ranę. Gęsty dym dosłownie pozostawał na jego rękach jak sadza. Po chwili opadł również na ręce i zaczął cały dymić, a jego ciało powoli znikało. Zwrócił gniewne spojrzenie na Evara, jego twarz w części była... stopiona, zniszczona.
- Uciekaj. Uciekaj stąd, głupcze. - po czym rzucił się na Inkwizytor tak prędko, iż ta nie zdążyła zareagować. Mogła dostrzec, jak jego ciało powoli się rozpada, dezintegruje, jednak ten wpadł z nią na stół i zaczął ją dusić.
- Jak śmiałaś... jak śmiesz! - syczał przeraźliwie.

Tymczasem, gdy w zakrystii, w głowie Jean'a zabrzmiały dziwne odgłosy, zakapturzona postać zwróciła się w kierunku drzwi.
- Jak to... przecież to... niemożliwe...

[adriankowaty]

- To co mam zrobić? Co się stało?

[Claudie]

Dziewczyna zaczęła walczyć o każdy oddech z umierającym demonem. Jeżeli się uda, spróbuje demona z całej siły uderzyć w ranę i zacznie ją rozrywać. Drugą ręką (rozciętą ze Świętym Znakiem) postanowi uderzyć z całej siły w szyję tak, by krew przez Znak również go uderzyła. Jeżeli to nie przyniesie rezultatu, spróbuje przetoczyć się z nim na podłogę i tam przejdzie do walki o swoje życie.

[Rzokable]

Evar wzdryga się na widok umierającego demona.
- Nawet śmierć może umrzeć... - wypala półświadomie, po czym kieruje wzrok prosto w oczy mężczyzny obok - Jeśli chcesz poznać Prawdę, chodź ze mną. Nie zmuszam Cię do niczego. - urywa i według zaleceń dogorywającego mistrza zrywa się do ucieczki w stronę głównych drzwi.

[Movart]

- Niech będzie - Marco wstaje i rusza za Evarem. Po drodze bierze ze sobą leżącą na ziemi katanę.

[Ąrie]

Tajemniczy osobnik zwrócił ponownie wzrok na Jean'a.
- Po pierwsze zabij Inkwizytorkę. Potem... znajdę Cię w stosownym czasie. - po czym nie czekając na odpowiedź odsunął się w cień i... i chyba znikł.

Mężczyźni powoli (ze względu na obrażenia) zaczęli wycofywać się ze Świątyni. Kiedy byli już przy wrotach, mechanizmy zwolniły się i wrota się przed nimi otworzyły. W tym samym czasie, Claudie szarpała się z demonem uparcie. Złapała i rozszarpała jego ranę, a oderwany kawał ciała rozpadł się w dym. Następnie, wymierzyła drugą ręką cios w jego szyję i zanim trafiła, oponent syknął.
- Jeszcze tu wrócę! - po czym uderzenie sprawiło, że jego głowa, a następnie całe ciało prędko się rozpadło...

[adriankowaty]

Jean opuścił zakrystię i wrócił do głównej sali.
Uspokoiwszy się nieco, spytał:
- Co tu się stało? Czy mógłbym porozmawiać z Panią Inkwizytor na osobności?

[Claudie]

Dziewczyna rozejrzała się półprzytomnym wzrokiem po całości otoczenia. Poprawiła się, po czym wstała i odpowiedziała - Później człowieku. A to co się stało, to była demonstracja Ciemności.... nad wyraz realna - po czym sięgnęła po ostrze demona i przypięła go do boku. Rozejrzała się również za swoim ostrzem i gdy je znalazła, schowała do pochwy. Idąc do zakrystii powiedziała - nie stój tak Elynie, pomóż mi - po czym gdy zniknie w zakrystii, weźmie dwie katany i wróci do ciała Komandora. Rozejrzy się za jakąś narzutą/firaną, w którą będzie mogła opatulić ciało swojego przyjaciela... i tak wyniesie je na zewnątrz.

[Rzokable]

Evar przekracza próg świątyni, po czym spogląda na Marco i Inkwizytorkę w oddali.
- Eh... zapomniałem broni... - mruczy pod nosem, po krótkim namyśle. - Nie mamy czasu... Cholera. Nieważne, chodź. - machnął ręką i podążył w kierunku najbliższego zaułka.

[Movart]

- Jak sobie życzysz... - odrzekł Marco podążając za Evarem. Gdy wyszli ze świątyni zaczął rozglądać się, aby zorientować się w sytuacji w mieście - Mam nadzieję, że prowadzisz do znachora, bo w takim stanie daleko nie zajdziemy pewnie. - rzucił po chwili.