[Novus Mundus: Event] Świątynny Problem

[Ąrie]

Evar rozmawiający nieco wcześniej z kapłanem teraz, podobnie jak i sam kapłan, obserwowali nadchodzącą Panią Inkwizytor, Claudię Santangel, która ubrana była dość nietypowo (bez kaptura), wszak typowo jak na Inkwizytora. Z kapeluszem skrywającym jej wzrok kroczyła w kierunku rozmawiających, gdy po chwili wszyscy odwrócili się, dostrzegając Marco w mieszczańskim stroju nieco lepszej jakości niż normalnie, który z pewnymi trudnościami wtoczył się do środka. Na jego barkach widoczne były rany i prowizoryczne opatrunki pokryte całe krwią. Mężczyzna również powoli wkroczył do środka, gdy...
Świątynne wrota ponownie się otworzyły, a w niech stanął Jean, ubrany w mieszczański strój. Otaksował wszystkich wzrokiem, wszyscy zebrani zaś za jego plecami ujrzeli oddział żołnierzy najeźdźców.
- To... to wyrok. - wypowiedział szorstko kapłan, z przerażeniem obserwując co się dzieje.

Wszyscy zebrani zauważyli, że na niebie pojawiły się gęste, czarne chmury, a powietrze jakieś takie zimniejsze się wydało. Ciemność opadła na Nowe Vordon i nawet świątynne świece jakoś tak jakby ciemniej świeciły...

//Kolejność odpisów jest taka: Jean->Claudia->Evar->Marco->ja.
Proszę jej nie zaburzać i czekać na odpis każdego. Chyba, że miną 24h po wydaniu poprzedniego, wtedy można pominąć czyjąś kolejkę.
I BEZ METAGAMINGU, bo wpierdol

[adriankowaty]

Jean kazał gestem żołnierzom czekać dalej, po czym zamknął drzwi katedry, klęknął na ziemi i, nie tłumiąc już w ogóle łez, rzekł:
- Tak, Ojcze. To wyrok. A ja muszę być katem.
Jestem potworem.

[Claudie]

Bez słowa wycofała się w stronę kolumn tak, by w razie czego mieć jakąkolwiek osłonę...

[Rzokable]

Cholera... to ona. Muszę coś wymyślić. Szybko.

- O co tu chodzi? - mówi, patrząc się w stronę Inkwizytorki, po czym z powrotem cofa się do ław kościelnych z ręką przy pasie - To się tak nie skończy klecho, dobrze wiem co ukrywasz. Inkwizycja nie jest taka głupia, jak Ci się wydaje... - kontynuuje, tym razem kierując wzrok w stronę księdza.

[Movart]

Marco rozejrzał się po świątyni, stojąc jakiś metr od wejścia - To może ja przyjdę później. - powiedział do siebie, widząc napięcie przy ołtarzu. Odwrócił się i spojrzał na Jeana zaskoczony - O witam Pana ponownie. Mam nadzieję, że mnie Pan pamięta, rozmawialiśmy w drodze do portu. - Marco się uśmiechnął - Nie będę w takim razie przeszkadzał, chciałem się tu tylko pomodlić. - I podszedł do drzwi i jeśli nikt mu nie przeszkodził otworzył je, ale nie wyszedł. Stał w drzwiach i spoglądał na rozwój wypadków.

[Ąrie]

- Zamilcz! - wykrzyknął kapłan do Evara. - Stul swoje bluźniercze wargi, heretyku! - następnie skierował się do Jean'a. - Opuść Święty Dom i nigdy więcej tu nie wracaj. Nigdy. Więcej.
Marco zbliżył się do drzwi, jednak nie zdołał ich otworzyć, gdyż rozległo się potężne pukanie do nich, a dźwięk rozniósł się po całej Świątyni. Po chwili usłyszeliście zza drzwi:
- Naibu no watashitachi o shite mimashou, sābanto! Watashitachiha, shigoto o suru hitsuyō ga arimasu!
Żołnierze za zamkniętymi drzwiami potężnie uderzali w nie, krzycząc coraz głośniej...

[adriankowaty]

Jean wstał, szybkim biegiem dobiegł do Marca i odciągnął go jak najdalej od drzwi.
Później wyjął muszkiet, skrył się za najbliższą osłoną i przygotował się do ostrzału.
- Nie Ojcze. Jeśli mamy tu zginąć, wolę zginąć broniąc niewinnych niż będąc katem.

[Claudie]

Nie wydając żadnego słowa spojrzy się lodowatym wzrokiem na nazwanego przez księdza "heretyka", szybko rozejrzy się po całości nawy i opierając się o kolumnę położy swoje dłonie na pistoletach, czekając na zachowanie "heretyka" jak i również tych szczekających za drzwiami w nieznanym jej języku...

[Rzokable]

Świetnie. Nie dość, że pałęta się tu inkwizycja, to teraz te "dzikusy".

Evar ignoruje kapłana, jak i kobietę i wchodzi głębiej w rząd ław zza których wpatruje się w drzwi do świątyni.
-Jest stąd jakieś inne wyjście? - rzuca, wciąż patrząc się w stronę wejścia.

[Movart]

Marco będąc lekko zdezorientowany, schował się niedaleko Jean'a i odparł po cichu - Jesteśmy zgubieni...  Patrioci wysadzili koszary, Daymio rozniesie miasto w pył. - złapał się za ranę, znowu odczuwając ból. - Potrzebuję pomocy...

[Ąrie]

Wszyscy pozycjonowali się, a kapłan z niepokojem obserwował sytuację.
- Nie... - szepnął kapłan. - Nie ma stąd alternatywnych wyjść. Jesteśmy w pułapce.

theme
- Jūbun'na! Subete shinimasu!
Wszyscy usłyszeliście potężne uderzenie i drzwi Świątyni zostały wyłamane z ram, a potężny portal opadł na ziemię z hukiem. Wszyscy skierowali swoją uwagę w kierunku wyłomu, a przezeń do Świątyni wkroczyło czterech żołnierzy uzbrojonych w arkebuzy. Równym krokiem wkroczyli do środka bez słowa i obrzucili Was gniewnymi spojrzeniami. Jeden z nich skierował się w stronę Jean'a, krzycząc.
- Uragirimono! - po czym cała czwórka przyklęknęła i skierowali swoje samopały w Waszą stronę...

[adriankowaty]

Jean bez wahania wycelował w tego z arkebuzerów, który się doń zbliżał i pociągnął za spust, w nadziei, że trafi.
Następnie szybko się schował za swą osłoną, by przeładować.

[Claudie]

Dziewczyna wyciągnie pistolety i z obydwóch strzeli w agresorów, po czym schowa się ponownie za filar i przeładuje je...

[Rzokable]

Evar upada z zamiarem osłonięcia się pomiędzy ławy, wyciąga pistolet i czeka aż żołnierze podejdą bliżej.

[Movart]

Marco wyciągnął pistolet, jednak nie miał zamiaru się nigdzie wychylać. Siedział osłonięty za ławą i osłaniał Jean'a.