[Novus Mundus: JB] Fabuła

[Ąrie]

- Proszę Pana. - również kontynuował w elyńskim. - Najpierw potrzebuję od Pana wyrazu zainteresowania. I wykonania dla mnie drobnego zadania.

[adriankowaty]

- Proszę wybaczyć nieufność miłościwy Panie, ale zasadniczo nie znam pańskich intencji, by ryzykować zbytnio. Cóż to za zadanie Pan ma? - kontynuował w elyńskim Jean.

[Ąrie]

- Moim zadaniem... jest wyzwolić ludzkość z więzów, nałożonych im przez innych. Przez fałszywych bożków i wierzenia, przez kaznodziei, przez bezmyślnych rządzących. - zniżył głos do szeptu. - Imperator... mój drogi Panie, Imperator musi zostać obalony. To bluźnierca. Heretyk. Musi zastąpić go ktoś, kto potrafi rządzić. I kto na ten rząd zasługuje.

[adriankowaty]

- Jak rozumiem - odparł mu szeptem Jean w elyńskim - sprzyja Pan ruchowi oporu, czy tak?
I cóż to za "herezja"? O ile mi wiadomo Większe Dobro nie należy do tej samej grupy religijnej co Kościół Światła, czy tak?

[Ąrie]

- Ruchowi Oporu? - roześmiał się mężczyzna szczerze. - Żałosne, doprawdy, istoty. Ruch Oporu to zupełnie nie moja bajka. I niech Pan nie nazywa mojej wiary herezją. Nie jest to ni Większe Dobro, ni Światło. To wszystko są kłamstwa. I proszę, niech Pan zważa na słowa. I przemyśli wszystko. Moi bogowie potrafią być hojni. - powiedział i wyciągnął mieszek z monetami, rzucając go przed Tobą. Następnie dopił wino, wstał i na odchodne rzekł. - Jeśli będzie Pan zainteresowany, proszę zjawić się jutro skoro świt przy tym stoliku. To może być dla Pana lukratywne.
Następnie dostojnym krokiem oddalił się i wyszedł z tawerny. Ty zaś zajrzałeś do mieszka i po przeliczeniu okazało się, że znajdowało się tam sto denarów.

[adriankowaty]

Jean wziął mieszek i postanowił zjawić się przy umówionym stoliku następnego dnia, acz po obserwacji, czy to nie jakaś pułapka.

[Ąrie]

Na razie jednak, musiałeś udać się na spoczynek. Karczmarz zażądał sobie dziesięć denarów za przenocowanie Cię...

[adriankowaty]

Zapłaciwszy mu, Jean udał się na upragniony spoczynek.

[Ąrie]

Obudziłeś się kiedy tylko słońce weszło na nieboskłony. Zbliża się kolejny dzień dochodzenia...

[adriankowaty]

Jean obudziwszy się, zebrał się i udał na miejsce spotkania z podejrzanym szlachcicem. Zrobił to ostrożnie, upewniwszy się, że to nie pułapka.

[Ąrie]

Po uprzednim ubraniu się, opuściłeś pokój karczmy, a następnie schodami w dół udałeś się do właściwej gospody. Tam przy wskazanym stoliku siedział już wcześniej spotkany szlachcic, który jednak nie dostrzegł Cię jeszcze, a jedynie rozglądał się, popijając wino z szklanicy.

[adriankowaty]

Jean podszedł do stolika, ukłonił się w pas i rzekł:
- Oto jestem, miłościwy Panie. Czy mógłby Pan opowiedzieć o pracy, jaką mam wykonać? - spytał, pozorując zainteresowanie.

[Ąrie]

Mężczyzna uśmiechnął się do Ciebie i skinął na krzesło stojące przed nim.
- Niech Pan podaruje sobie te dworskie ceremoniały. A zatem, sprawa jest prosta - planuję wyrwać Vanabis z łap Kompanii, która żadnym dobrym zarządem nie jest. Chcę, aby wprowadzono w Vanabis władze kolonialne lokalne, a nie szefostwo jakiejś grupy gangsterów... jest Pan zainteresowany partycypacją?

[adriankowaty]

-Brzmi ryzykownie. Jeśli Pan pozwoli, wyjdę na moment, by to przemyśleć. - odparł Jean po czym wyszedł z karczmy udać się do pałacu Dyrektora.

[Ąrie]

Opuściłeś karczmę kierując się w stronę Pałacu Dyrektora, gdy nagle rozbrzmiały w całym mieście dzwony ostrzegawcze. Po chwili usłyszałeś serię stłumionych eksplozji dochodzących z oddali, gdzieś z południa, jakby portu...