[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Kaulder Cross

[Peterov]

Oooo taaak - odmruknął zmysłowo. Prowadź.

[Claudie]

Diana wzięła Cię pod rękę, po czym zaprowadziła Cię do pomieszczenia, do którego wcześniej weszła dziewczyna. Gdy weszliście do środka, zauważyłeś, że pokój jest nie umeblowany, praktycznie pusty poza rozłożoną folią malarską na podłodze i przyczepioną do ścianach, a na środku pomieszczenia klęczą ludzie całkowicie nadzy z workami na głowie. Ludzi jest czworo, dwie kobiety i dwóch mężczyzn. Zauważasz dziewczynę, która stoi podparta o ścianę i z założonymi rękami obserwuje was. Diana puszcza Cię, po czym mówi:
- Ci ludzie są otępiali, nic nie będą pamiętać z dzisiejszego wieczoru. A co do Ciebie, musisz się nauczyć kontrolować swoje żądze. Spróbuj póki co przez chwilę wysuwać zęby i je chować. Jeżeli opanujesz to, wybierz sobie kogoś z tej czwórki i wbij jej się w szyję. Najlepiej tak, by trafić w żyłę. Gdy już poczujesz smak vitae, musisz ją wciągnąć w siebie. Lecz staraj się kontrolować swój głód, będzie to twoja pierwsza walka świadoma z Bestią. Nie pozwól jej przejąć nad sobą kontrolę. Spróbuj spić z któregoś z tych ludzi tyle vitae, by zaspokoić swój głód jednocześnie go nie zabijając.

Co robisz?

[Peterov]

Podąża za instrukcjami Diany. Wybieram najdorodniejszego osobnika po czym przystępuję do uczty.

[Claudie]

Najzdrowszym osobnikiem okazał się młody mężczyzna. Podszedłeś do niego i ściągnąłeś z jego głowy worek. Zauważyłeś, że wzrok ma mocno przytępiony, lecz nie ślini się jakby był warzywem. Na próbę wyciągnąłeś i schowałeś parę razy kły, po czym podniosłeś go z klęczek, by był na odpowiedniej tobie wysokości. Zauważyłeś, że podniosłeś go praktycznie bez problemu, ale i tak mógłbyś zrobić z nim wszystko. W końcu wpiłeś się w jego szyję i zacząłeś pić krew. Za pierwszym wciągnięciem prawie się udławiłeś, lecz opanowałeś swój organizm i powoli zacząłeś sączyć z niego krew. Czułeś, jak uchodzi z faceta życie, a w tobie zaczęła się budzić Bestia. Opanowałeś próbę przejęcia przez nią kontrolę nad tobą i przestałeś spijać z mężczyzny. Oderwałeś się od jego szyi i puściłeś go. Facet przewrócił się, a z jego szyi zaczęła wyciekać krew. Spojrzałeś się na Dianę pytającym wzrokiem, co zrobiłeś źle. Diana uśmiechnęła się szczerze do Ciebie i powiedziała:
- Nasza ślina działa regeneracyjnie na mniejsze rany. Zaliż jego szyję, a zobaczysz, że jego rana się zamknie - po czym klęknąłeś przed gościem, podniosłeś go do pozycji siedzącej i zalizałeś jego ranę. Faktycznie, rana się zasklepiła i poczułeś lekką ulgę. Wstałeś, otarłeś dłonią swoje wargi. Poczułeś, jak nowa krew zaczyna rozchodzić się po twoim ciele.

Co robisz?

[Peterov]

Kaulder poprawił koszulę i na chwilę zastygł. Czuł się dobrze, można wręcz rzec uniesiony. Z każdą sekundą jak organizm przyswajał krew on czuł coraz to większe rozluźnienie. W końcu nałożył worek na głowę dla ofiary, po czym zwrócił się do Diany.

-Czy nikt ich nie będzie szukał... i... czy to na prawdę konieczne?

W końcu odwrócił się do niej, by objąć ją wzrokiem.

-I chyba najważniejsze pytanie. Czy ona... też jest jednym z nas?

Nie czekał na odpowiedź. Skierował swe kroki do drzwi do salonu, przy okazji puszczając oczko do Hook.

[Claudie]

Diana po chwili wyszła za tobą, zamykając drzwi za sobą. Gdy usiedliście na sofie, powiedziała:
- Odpowiadając na twoje pierwsze pytanie, nikt ich nie będzie szukał. Są to przybłędy, osoby bez przyszłości a co najważniejsze, bez rodziny. Jeżeli podczas pokarmu zabiłbyś jedną z nich, nikt by się tym nie przejął. A czy musimy polować co wieczór? Nie. Ale musiałeś się tego nauczyć. Możemy również pić krew wymieszaną z alkoholem, sam musisz ustalić odpowiednie dla Ciebie proporcje. Krwi zwierząt nie pijemy, przynajmniej nie nasz klan, Kaulderze. Teraz pora na prawdziwą naukę. Do tej pory poznałeś tylko ułamek swoich możliwości. Ja wszystkiego nie będę Cię w stanie nauczyć, może nawet po kilkudziesięciu latach będziesz ode mnie potężniejszy. A co do twojego drugiego pytania, Eve jest moim ghulem. Moim, co nie znaczy, że może Tobie pomagać od czasu do czasu. W sumie traktuję ją jako przyjaciółkę, niż podwładną i chciałabym, byś się nią nie wyręczał. Owszem, może załatwić twoje sprawy przez dzień w czasie, gdy będziemy spali, ale nie traktuj jej jako niewolnicę. Tamci dwaj ochroniarze jak i szofer to również moi ghule. My, Ventrue musimy mieć również i mięso armatnie, które odda za nas życie. Z biegiem lat odczujesz różnicę, że warto ich nagradzać za swoje oddanie nam - Diana spojrzała na zegarek, po czym znów spojrzała na Ciebie - Mamy jeszcze trochę czasu, chcesz coś jeszcze zrobić, czy możemy przejść do następnego punktu dzisiejszej nocy?

[Peterov]

G...Ghul? Takie określenie słyszałem tylko w książkach fantasy - Stwierdził Kaulder.

-Nocy? Dlaczego nie możemy zrobić tego w dzień?

[Claudie]

- Owszem, Eva jest moim ghulem, ale traktuję ją jako przyjaciółkę, nie niewolnicę - odparła Diana - Pomagała w szeregu ważnych spraw dla mnie, od dawna jest moją pomocnicą. Owszem, może również i tobie pomóc, lecz nie traktuj jej jak swoją niewolnicę. Może załatwiać różne sprawy przez dzień, podczas gdy my odpoczywamy. A odpowiadając na twoje drugie pytanie, nie możemy egzystować za dnia, ponieważ światło słoneczne jest dla nas zabójcze. Może nie rozsypiemy się do razu w proch jak w tanim horrorze klasy C, ale ból będzie niewyobrażalny. Dlatego miejsce, czy to sypialnia, czy inne pomieszczenie musi być szczelnie odgrodzone od promieni słońca. Jak widzisz, w moim mieszkaniu są nie tylko rolety, które nas odgradzają od promieni, ale również specjalne szyby, które je odbijają. Lubię czasem, na skraju wytrzymałości spojrzeć na budzące się słońce i pomyśleć, że tyle możliwości przez to straciłam. Ale nic, nie będziemy się teraz tym zajmować. Teraz - powiedziała, po czym schyliła się i ściągnęła szpilki, po czym rozrzuciła swoje włosy - teraz to czas dla nas, po czym...

(click to show/hide)

(click to show/hide)

...siadła na twoich kolanach w rozkroku i zaczęła Cię namiętnie całować. Od początku pragnąłeś tej chwili, pragnąłeś jej gorących ust, jej gorącego lecz zarazem martwego ciała. Nie przejmując się ubraniami, zaczęliście je po prostu z siebie rozrywać. Całowaliście się namiętnie przez dłuższą chwilę, twoje dłonie chodziły po jej ciele niczym maestro dbający o swój najcenniejszy dar. W końcu Diana oderwała się od twojej twarzy, po czym dorwała się do twojego paska. Nie przejmując się nim po prostu go wyrwała, a ty poczułeś jak twoja męskość sztywnieje. W końcu odnalazłeś jej największy skarb i zaczęliście się kochać. Chciałeś, by ta chwila trwała. Wydawało się wam, że sekundy zamieniły się w minuty, a minuty w godziny. Liczyliście się tylko Wy i ta chwila. W końcu straciłeś poczucie czasu i miejsca...

...Po godzinie budzisz się ponownie w salonie, tym razem zauważasz pewną zmianę. Przy oknie stoi naga Diana i zauważasz, że pali papierosa. Jest tyłem odwrócona do Ciebie, dopiero teraz widzisz ją w pełnej naturze. Rozglądając się po pomieszczeniu zauważasz, że jest złożone nowe ubranie. Składa się z koszuli, krawatu, marynarki, spodni i butów. Oceniasz, że wszystko jest zrobione na twój wymiar. W końcu po cichu wstajesz i zaczynasz się ubierać. Gdy jesteś już ubrany, odwracasz się i spostrzegasz, że Diana się tobie przypatrywała. Uśmiechnęła się do Ciebie, po czym sama wyszła z sypialni do garderoby, rzucając Ci na odchodne, byś wrócił do salonu i poczekał tam na nią. Walcząc przez chwilę z samym sobą poszedłeś w końcu do salonu. Wszak jest ona twoją matką, ale ciężko jeszcze tobie to przyswoić. Gdy zszedłeś na dół zauważyłeś, że przy barze siedzi Eva i coś robi na laptopie.

Co robisz? Podchodzisz do niej, czy czekasz na Dianę?

[Peterov]

Skąd ona wiedziała jakie nosze ubrania? - zastanowił sie Kaulder. Podszedł do Evy i operając się dwoma rękoma o blat baru pyta się jej:

-Co tam majstrujesz przy lapku?

Zastanawiało go dlaczego obudził się nagi... Ogółem cała ta sytuacja lekko go przerosła. W końcu przełamując się spytał się z uśmiechem na twarzy:

Nalała byś mi proszę czegoś z barku? Proszę.

[Claudie]

Eva spojrzała się po tobie, po czym obróciła się na krześle, wyciągnęła spod lady szklankę i nalała do 1/3 szkockiej. Po chwili wyciągnęła drugą butelkę i do szklanki wlała vitae tak, że obydwie ciecze wymieszały się. Wrzuciła Ci jeszcze do szklanki kostkę lodu i przesunęła po blacie w twoją stronę.
- Co robię, panie? - spytała - Sprawdzam aktualny kurs akcji pani Hook na giełdzie. Pani Hook poinstruowała mnie, by w krytycznym momencie zacząć wszystko wysprzedawać. A pan też gra na giełdzie?

[Peterov]

- Dla tak małego przedsiębiorcy jak ja nie mogłem pozwolić sobie na tą przyjemność - popił szkockiej i kontynuował oblizując wargi - o czym tak żywnie rozmawiałyście dziś "rano"?

[Claudie]

-Przykro mi panie, ale jest to informacja poufna i jestem zobowiązana przemilczeć ją - odpowiedziała Eva, po czym znów spojrzała na Ciebie - Panie, czy pani zejdzie do nas? Czy mam szykować transport?

[Peterov]

Diana rzekła rzebym tu na nią poczekał, co też uczynię. Swoją drogą... Dlaczego "Panie"?

[Claudie]

-Bo Pan jest potomkiem Pani - odpowiedziała Eva - jest to naturalne, że tak będziemy Pana teraz tytułować. Nie możemy zwracać się do Pana po imieniu bez zgody. Jestem tylko ghulem, nikim więcej Panie.

[Peterov]

Ghul... Dlaczego was tak nazywają? Jak się nim stałaś? Z własnej woli?