[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Kaulder Cross

[Claudie]

Wychodząc z klubu zauważyłeś, że deszcz jakby zelżał. Na tyle, że praktycznie parasol już nie jest potrzebny. Przed klubem faktycznie stał wcześniej wspomniany Mercedes oraz ochroniarz, który otworzył Ci drzwi pasażera z tyłu. Gdy tylko wsiadłeś, zauważyłeś, że Diany nie ma w samochodzie, za to jest dziewczyna, którą wziąłeś za szatniarkę. Spojrzała się na Ciebie i powiedziała:
- Pani Hook przeprasza, ale nie mogła się z panem spotkać w samochodzie. Czeka na pana u siebie w apartamencie. Rozumiem, że dalej chce się pan z nią spotkać? - nie czekając na twoją odpowiedź powiedziała do szofera, że mogą już jechać. Samochód ruszył, a dziewczyna przestała się do Ciebie odzywać. W ciszy przejechaliście przez miasto, kierując się w stronę centrum. Po kilkunastu minutach samochód zatrzymał się na poboczu. Wysiedliście, a twoim oczom ukazał się Hotel Fairmont - najlepszy hotel w mieście. Dziewczyna poprowadziła Ciebie do środka, po czym poszliście razem z ochroniarzem do windy. Wsiedliście, a dziewczyna przycisnęła guzik z A1, który odpowiada apartamentowi prywatnemu usytuowanego na dachu hotelu. Winda zatrzymała się i zauważyłeś, że przed drzwiami stoi ochroniarz z Remedium! To ten sam gość, który nie chciał Cię wpuścić w prochowcu! Dziewczyna poprowadziła Cię do środka, a drugi z ochroniarzy został na zewnątrz.  Weszliście do salonu. Dziewczyna poprosiła, byś usiadł na sofie i powiedziała, byś poczekał na panią Hook, która niedługo powinna się zjawić, po czym wyszła z salonu i zamknęła drzwi.

Co robisz?

[Peterov]

Kaulder siedzi i oczekuje.

[Claudie]

Po dłuższej chwili bycia sam odczułeś, że nastrój się zmienił. Światła się lekko ściemniły a żaluzje na oknach zaczęły się zamykać. Z głośników zaczęła wybrzmiewać spokojna melodia. Po chwili zauważyłeś, że na szczycie schodów prowadzących na piętro stoi Diana. Gdy schodziła po schodach, każdy stopień na którym stanęła lekko się podświetlał, czym podkreślał jej wygląd. Po chwili podeszła do Ciebie i usiadła obok, patrząc Ci prosto w oczy. Po chwili wasze usta spotkały się w połowie drogi, a pocałunek był namiętny. Na chwilę przerwała pocałunek i powiedziała po cichu, zmysłowym głosem:
- Długo na to czekałam Kaulder - po czym znów pocałowaliście się. Po chwili twoje dłonie już wędrowały po jej ciele, lecz ona lekko Cię odepchnęła i powiedziała:
- Jeszcze nie. Najpierw chcę Ci coś wyjaśnić - po czym wstała, podeszła do barku i nalała sobie drinka. Nie wiesz co znajdowało się w zawartości kieliszka, lecz zapewne nic lekko strawnego dla Ciebie. Napiła się go, po czym podeszła do Ciebie i usiadła obok.
- Widzisz Kaulder, nie jestem zwykłą kobietą. Tak naprawdę nie jestem też człowiekiem, lecz wampirem. Dobrze usłyszałeś Kaulder, zakochałeś się w istocie nadprzyrodzonej, zwanym potocznie wampirem. I uprzedzając twoje pytania - tak, to co teraz piję, to krew. Krew, dzięki której jestem odporna na działanie czasu. Dlatego odmówiłam wina u Ciebie, po prostu mój zniszczony układ pokarmowy nie przetrawiłby go i wyplułabym je. Są jeszcze inne oznaki mojej kondycji. To co widzisz, to po prostu przywrócony układ krążenia, nad którym mam kontrolę. Mogę go używać każdej nocy, ale nie muszę. Po prostu łatwiej jest wtedy działać w twoim świecie... Ale odbiegłam od tematu. Ja też muszę przyznać, że zakochałam się w tobie. Może nie od razu, nie od pierwszego wejrzenia, tylko z czasem. Ot tak, po prostu. Dlatego mam dla Ciebie propozycję. Chciałabym, byś dołączył do mnie, do mojego świata jako mój potomek. Nie chcę Cię do niczego zmuszać. Jeżeli nie zgodzisz się, po prostu zapomnisz o mnie i o wszystkim, co nas kiedykolwiek łączyło... - zatrzymała na chwilę, upiła łyk z kieliszka i patrzy na Ciebie.

Co robisz?

[Peterov]

- K... Krew? - Zakaszlnął się Kaulder...

-Nie... nie chcę tego zapominać ale... - Kaulder przełknął ślinę zalegającą w jego ustach... -Jak dołączyć... Czy, to będzie bolesne?

Próbował zachować pozory spokoju, lecz jego instynkt mówił mu, by uciekać.
W końcu skupił się i spojrzał na Hook.

Chyba drugi raz nie zapytasz... Zrób to, cokolwiek musisz... ale jedno ostatnie pytanie... Ilu mężczyzn było przede mną?

(click to show/hide)

Po tych słowach odchyla się do tyłu i wpatruje bez celu w sufit

(click to show/hide)

[Claudie]

Diana odstawiła kieliszek na stół, uśmiechnęła się i powiedziała:
- Na twoje pierwsze pytanie, ból będzie nie do zniesienia. Będziesz odczuwał jak życie z Ciebie uchodzi, ale jednocześnie będziesz przechodził największe podniecenie w swoim życiu. A ilu mężczyzn było przede mną? Będziesz moim pierwszym potomkiem. Długo pracowałam na zgodę u tutejszego odpowiednika "burmistrza", by przyznał mi prawo do spokrewnienia - po czym przysunęła się do Ciebie i wzięła twoją twarz w swoje dłonie i zwróciła ku sobie - Zapamiętaj, przed spokrewnieniem zapytam Cię o jedną rzecz. Twoja odpowiedź będzie ważna nie tylko dla Ciebie, ale i dla mnie. Będzie po prostu oznaczało, czy coś dla Ciebie znaczę. Czy jesteś gotowy? - spytała.

[Peterov]

Serce Kauldera zabiło jeszcze mocniej.

Rozejrzał się po pomieszczeniu, po czym przetarł twarz rękawem. W końcu spojrzał na Dianę i nie mogąc wykrztusić słowa przytaknął.

[Claudie]

Diana przybliżając się do twojej szyi mówiła:
- Zrelaksuj się Kaulder, będzie to najprzyjemniejsza rzecz, jaką odczujesz - po czym lekko wgryzła się w twoją szyję. Czułeś, że z każdą wypitą kroplą krwi twoje życie schodzi z Ciebie. Czułeś, że powoli umierasz jednocześnie nigdy nie odczuwałeś takiego podniecenia. Były to niesamowite chwile. Po chwili Diana ułożyła Cię powoli na sofie, cały czas jednak wypijając z Ciebie krew. Chciałeś coś powiedzieć, by przestała lecz ekstaza była silniejsza od wszystkiego, co chciałeś rzec. Wzrok zasnuł się lekką mgłą, cały otaczający Cię świat wydawał się przytępiony, tak jakbyś był na ostrym haju... Nie chciałeś, by ta chwila przestała trwać, lecz ciągle czułeś, że życie ucieka od Ciebie. Przed oczami przeleciały Ci lata dzieciństwa, pierwszy pocałunek z dziewczyną, pierwsza noc spędzona z nią, twój pierwszy samochód, czas studiów oraz ostatnie kilka lat. Po chwili Diana oderwała się od twojej szyi, po czym spojrzała na Ciebie i zadała pytanie. Usłyszałeś je bardziej z głębi swojej czaszki, niż z otoczenia:
- Kaulderze Cross, czy zgadzasz się zostać moim potomkiem i dołączyć do mnie jako Dziecko Nocy?!

[Peterov]

Zgadzam się …

[Claudie]

Wydawało Ci się, że powiedziałeś te dwa słowa z całą swoją pozostałą siłą. Naprawdę słowa zabrzmiały tak cicho, że tylko dobry słuchacz mógłby je wychwycić. Diana uklęknęła przed Tobą, po czym przejechała sobie palcem po wewnętrznej stronie dłoni i zostawiła Ci kroplę swojej krwi. Odsunęła się od Ciebie i obserwowała twoje ruchy. Twoim ciałem targnął potężny spazm. Poczułeś, jak coś potężnego i mrocznego wyłania się z wewnątrz Ciebie i przejmuje nad tobą kontrolę. Wstałeś gwałtownie i od razu spojrzałeś na Dianę. Miałeś ochotę rozerwać ją na strzępy, po czym od razu ją zaatakowałeś. Rzuciłeś się w szaleńczym ataku na nią a Diana próbowała od Ciebie odskoczyć. Niestety, byłeś szybszy i dopadłeś ją. Zacząłeś ją atakować pięściami to w głowę, to po brzuchu i znowu po głowie. Po chwili w końcu wykorzystując chwilę przerwy w twoich szaleńczych ciosach odkopała Cię i powstała. Krew ściekała jej z nosa jak i z warg. Otarła ją wierzchem dłoni i krzyknęła:
- Cross! Walcz z Bestią! Walcz z tym cholerstwem w sobie!
- Zabiję Cię suko! - krzyknął Cross,po czym znów doskoczył do niej. Tym razem Diana była przygotowana na atak. Gdy chciałeś wyprowadzić uderzenie w powietrzu, by ją obalić ona tylko odsunęła się od Ciebie, patrząc jak wpadasz na jedną z szafek, która pod twoim wpływem rozpadła się na kawałki. Wykorzystując chwilę, że jesteś oszołomiony dobiegła do Ciebie i zaczęła Cię tłuc po głowie jednocześnie krzycząc:
- Walcz z Nią! Stłum ją w sobie! Od tego zależy twoje, jak i moje życie!
- GIIIŃ! - krzyknąłeś z całej siły, starając się zasłonić swoją twarz przed jej uderzeniami. Niestety, zatrzymałeś tylko jeden, reszta weszła w Ciebie niczym w worek treningowy. Czułeś, że zaczynasz słabnąć i możesz przegrać tę walkę. W końcu jednym potężnym uderzeniem zrzuciłeś Dianę z siebie. Stanąłeś i już miałeś ponownie rzucić się na nią, lecz Bestia straciła już jakąkolwiek chęć walki z nią. Pierwszy raz poczułeś się tak mocno sprany, twoja twarz wyglądała jak jeden wielki kawał mięsa mielonego - ciosy przyniosły skutek. Przewróciłeś się na brzuch, powiedziałeś cicho imię Diany i zemdlałeś... Diana wciąż gotowa do walki podeszła do Ciebie i powiedziała Ci cicho do ucha:
- Śpij kochany, przed nami cała wieczność - po czym wzięła twoje ciało na ręce i zaniosła Cię do swojej sypialni. Położyła Cię na łóżku, przykryła kołdrą, spojrzała na Ciebie z radością, po czym zamknęła drzwi od sypialni... Dopiero wtedy osunęła się po ścianie na podłogę i praktycznie zemdlała z poniesionych ran...

Opisz swój sen.

[Peterov]

Kaulder siedzi u siebie w gabinecie i czyta jakąś książkę. Na stronie 123 zauważa jakąś czerwoną plamkę. Ta plama do tego była w pewnego rodzaju rezonansie i niczym rtęć przelewała się po kartce, lecz nie wypadając. Ciekawość wzięła w nim w gòrę, dotknął plamy. Oglądaliście matrixa? Efekt podobny jak Neo dotknął lustra. Maź pokryła Kauldera i zalała mu oczy. Zbudził się, leżał na ołtarzu całkiem nagi i przykuty łańcuchami. Pomimo wielu prób nie udało mu się wydostać. W końcu gdy ochłonął zauważył jak z gòry opada na niego czarny byt. Zbliżył się do niego i włożył dłoń w jego brzuch. Bòl był tak potworny, że Kaulder omdlał. Jednak to nie koniec. Byt chwycił coś i zaczął wyciągać z wnętrza. Biała postać wyłoniła się z brzucha i chwycona przez byt została oddzielona od Crossa. W chwili zerwania, następuje przebudzenie

[Claudie]

Budzisz się nagle. Zauważasz, że jesteś sam w łóżku, na dodatek jeszcze nie swoim. Rozglądasz się po pomieszczeniu i zauważasz, że pokój jest bardzo gustownie umeblowany w biało-czerwone meble. Zauważasz przy okazji, że jesteś cały goły, a nie przypominasz sobie, byś ściągał ubranie. Ogólnie ledwo co pamiętasz ze swojego spokrewnienia. Ostatnie twoje wspomnienie, to wtedy, gdy z całą swoją ostatnią wolą zgodziłeś się na przemianę. Gdy chciałeś wstać poczułeś, że twoje ciało zmieniło się. Nabrałeś lepszej tężyzny, wydaje Ci się, że możesz przestawiać meble tylko palcem. Spojrzałeś do góry i zobaczyłeś, że zamiast sufitu znajduje się ogromne lustro, a gdy się poruszyłeś, po lewej stronie zostało podświetlone twoje ubranie oraz dostrzegłeś małą karteczkę wpiętą w koszulę. Wstałeś, po czym przeciągnąłeś się tak, że strzeliło większość z twoich kości. Podszedłeś do ubrania, odpiąłeś kartkę i przeczytałeś wiadomość "Czekam na Ciebie w salonie". Rozpoznałeś pismo Diany. Ubrałeś się czym prędzej, po czym wyszedłeś przez drzwi na zewnątrz sypialni. Zauważyłeś stamtąd, że Diana rozmawia z dziewczyną, którą spotkałeś wczoraj. Widocznie jedna drugiej powiedziała coś zabawnego, bo obydwie po cichu się roześmiały.

Schodzisz schodami (niestety, nie podświetlają się tak efektownie jak w przypadku Diany) i co robisz?

[Peterov]

Schodze i dosiadam się do nich. Siadając rozglądam się i pytam Diany.

- Nie chciałbym być niemiły, ale wyjaśnisz mi Diana co się wczoraj stało?.

Spytał się i schował twarz w dłonie. Czuł się jak na wielkim kacu.

[Claudie]

Dziewczyna postanowiła zamilczeć, spojrzała się tylko na Dianę, a ta skinęła jej głową, po czym dziewczyna odeszła od Was i wyszła do innego pomieszczenia. Spostrzegłeś, że jest już wieczór. Diana przysiadła się do Ciebie, dotknęła twoich dłoni i przyciągnęła je do siebie.
- Owszem, Kaulder - odpowiedziała - zgodziłeś się wczoraj na zostanie moim potomkiem. Spokrewniłam Cię, a twoje ciało przejęła Bestia. Bestia, którą w końcu opanowałeś. I prawdopodobnie będziesz musiał z nią walczyć do końca swoich dni. Stałeś się wampirem, kainitą dokładnie. Zapewne poczułeś już, że twój organizm się zmienił. Widzę również, że kontrolujesz przepływ krwi przez swoje ciało. Możliwe, że robisz to nieświadomie, ale to zawsze plus. Jak widzisz, ja robię to świadomie - po czym położyła twoją dłoń na swojej piersi, tam gdzie było serce. Czujesz, jak powoli przestaje bić, aż do całkowitego zatrzymania - Czujesz to? Jesteśmy praktycznie tym samym. Obydwoje zginęliśmy dla Światła, by powstać dla Ciemności. Dlatego jesteśmy Dziećmi Nocy - powiedziała to, po czym znów przywróciła bicie serca i zauważyłeś, że zaczyna nabierać odpowiednich kolorów. Chwyciła Cię znów za dłonie, po czym oparła swoją głowę o twoje ramię. Wzdychnęła głęboko i powiedziała:
- Pytaj o wszystko. Postaram się odpowiedzieć na każde możliwe pytanie.

[Peterov]

Kaulder objął ją po czym rzekł:
-Zgaduję, że nie mamy czasu na genezę tego wszystkiego, lecz odpowiedz mi przynajmniej, dlaczego ja? Co we mnie widzisz? - po tych słowach ucałował ją w czoło.

[Claudie]

- Geneza jest tak długa, że nie starczyłoby nam kilku kolejnych nocy, by wszystko opowiedzieć - powiedziała -  A i tak nie znam całej historii. A dlaczego ty? Zakochałam się w tobie Kaulderze. Czy to mało? Chcę spędzić z tobą wieczność. Albo przynajmniej tyle nocy, ile mi pozostało na tym świecie. Widzę w tobie przyszłość. Cóż, mógłbyś być czasem trochę bardziej stanowczy, ale jest w tobie potencjał. Uwierz mi, że jeżeli nie ja, to ktoś inny by Cię w końcu zauważył i być może nie siedzielibyśmy teraz tutaj, tylko ktoś inny zająłby moje miejsce - po czym gdy wypowiedziała ostatnie słowo, odchyliła głowę i pocałowała Cię. Odwzajemniłeś pocałunek, czułeś jak ona Cię podnieca. Po chwili odkleiła się od Ciebie, spojrzała Ci prosto w oczy i spytała:
- Czujesz się głodny? Musisz się nauczyć spożywać vitae. Im szybciej, tym lepiej dla Ciebie.