[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Kaulder Cross

[Peterov]

-Whiskey z lodem. Jak przyniesiesz, usiądź ze mną i zamòw sobie coś na koszt firmy. Dziś masz już wolne.

Odparł Kaulder i poszedł po ładowarkę do telefonu. Gdy wròcił, (zostawiając telefon na zapleczu) rozpoczął rozmawiać o sprawach firmy z kierowniczką.

[Claudie]

- Dziękuję szefie, ale jeżeli faktycznie mam wolne, to wolałabym wrócić do domu - powiedziała Michel - Martha została sama a chciałabym trochę pobyć z córką. Przekażę zamówienie Nicolasowi. Czy mogę wyjść?

[Peterov]

- Naturalnie. - Kiwa głową, stwierdzając, że może już wyjść.

Siedzi i sączy drinka, czekając około godziny. Jeżeli Hook przyjedzie, zobaczymy co czas przyniesie.

[Claudie]

Po kilkudziesięciu minutach bawienia się pozostałością drinka zauważasz, że do twojej restauracji przyszła Diana Hook. Oddała płaszcz w szatni, po czym weszła do sali, w której aktualnie przebywałeś. Ubrana była w zmysłową czerwoną suknię, czarne buty na obcasie oraz czarną małą torebką.Gdy wasze spojrzenia spotkały się to uśmiechnęła się do Ciebie i zaczęła podchodzić.

Co robisz?

[Peterov]

A jednak... - Stwierdził w myślach.

Kaulder wstał i spojrzał chłodnym wzrokiem na Nicolasa, dając mu znać, żeby czym prędzej poleciał po menu. On sam podszedł do gościa, przywitał serdecznym uśmiechem i ucałował w dłoń, ktòra wydała mu się zimna, lecz zapewne spowodowane było to deszczem.

Gdy Hook podeszła do stolika, on sam odsunął jej krzesło, by mogła usiąść. Sam natomiast zdjął swòj prochowiec, ukrywając pod spodem czarną marynarkę i charakterystyczną dla niego ciemno niebieską muszkę. Spokojnym krokiem podszedł do bufetu, zabietając dwa kryształowe puchary do wina oraz butelkę czerwonego wytrawnego. Postawił na stole zastawę, odkorkował i wlał zawartość cennej butelki do pucharkòw, po czym zasiadł w oczekiwaniu na ruch pani Hook.

[Claudie]

Diana uśmiechnęła się gdy przywitałeś ją jak prawdziwy dżentelmen. Dała się obsłużyć, lecz na propozycję wina ciepło odmówiła. Rozejrzała się dyskretnie po sali, po czym gdy zapewne zasiadłeś przy stoliku spytała:
- Postawiłeś na swoim Kaulder. Cóż to jest za sprawa, z którą przyszedłeś do mnie, lecz przez pewne sytuacje spotykamy się u Ciebie?

[Peterov]

- Interesy, a còż innego.

Odparł Kaulder wpatrując się w oczy rozmòwcy, by wywołać zakłopotanie. - Sama dobrze wiesz, że dla naszego miasta nastąpiły ciężkie czasy.

Kaulder pociągnął głębszy łyk z pucharka. W restauracji o tej porze nie powinno być już nikogo.

- Nicolas, zabieraj sie do domu, na koszt firmy. Masz za 10 minut zniknąć i dać mi klucze. To samo ochrona i reszta personelu.

- Jednak wracając do tematu... Nie bez powodu chciałaś się zobsczyć ze mną, prawda? Wnioskuję po twej oszałamiającej sukni, że to nie zwykłe spotkanie biznesowe, słucham więc...

Kaulder odchylił się i oparł o krzesło oczekując odpowiedzi z uśmiechem pod nosem.

[Claudie]

Uśmiechnęła się do Ciebie, lecz już nie zalotnie, a zwyczajnie. Odprowadziła wzrokiem tylko twoich pracowników i odpowiedziała:
- Nie jestem tutaj tylko i wyłącznie dla przyjemności. Najpierw interesy. I przypominam Ci, to ty pierwszy pojawiłeś się u mnie. Więc to tobie zależało na spotkaniu. Przyjechałam tutaj tylko po to, by dowiedzieć się co to chcesz mi przedstawić. A o moim ubraniu nie będę się Tobie tłumaczyć. Więc to JA słucham - z naciskiem na JA powiedziała Diana - Jeżeli fatygowałam się tylko tutaj po to, by sprawić Tobie przyjemność, to miło z twojej strony, ale prawdziwe interesy wzywają - po czym spojrzała na Ciebie już nie miłym, lecz lekko lodowatym wzrokiem.

[Peterov]

- Naturalnie. Przejdę do konkretòw. Interesuje mnie wspòłpraca naszych placòwek, byśmy oboje czerpali z tego zyski. Jak dobrze pewnie wiesz, w tym mieście pieniądz to władza. Powiedzmy, że na start zaproponowalibyśmy naszym klientom rabat od 5 do 15% na usługi oferowane u Ciebie i vice versa. Sądzę, że lokalne media szybko to podłapią i zatrąbią o naszej małej zależności. Moje księgowe wyliczyły, że zyski byłyby na tyle zadowalające, byśmy mogli zastanowić się nad wspólnym obiektem w przeciągu kilku miesięcy.

Rozgadał się ledwo tłumiąc podniecenie pomysłem. Chwila ciszy... W końcu poprawił muszkę i dodał:

- No, ale to tylko luźna propozycja i zgaduję, że wymaga przemyślenia... Mam teraz sporo wolnego czasu... Może wròcimy do Remedium i odreagujemy stres jaki zapewne nam obojgu dał sie we znaki.

Kaulder wstał i podszedł do dużego okna wpatrując się w ulice bombardowane miliardami kropel wciąż trzymając w ręku szkło.

[Claudie]

- Przemyślę tę propozycję na temat wspólnego interesu - powiedziała Diana - Jeżeli będziesz miał konkretne dokumenty, przekaż je komuś ode mnie z klubu. A co do propozycji spędzenia razem TWOJEGO wolnego czasu - z akcentem na słowo twojego - to możesz sam go sobie zorganizować. Impreza trwa do rana, być może mnie tam spotkasz. Ja jeszcze mam zaplanowane jedno spotkanie, na którym muszę być. Także zapraszam Ciebie do klubu, oczywiście jeżeli chcesz. Tymczasem albo żegnam, albo do zobaczenia - po czym wstała, uśmiechnęła się do Ciebie figlarnie i skierowała się do wyjścia, zahaczając o szatnię by odebrać swój płaszcz, po czym opuściła restaurację.

Co robisz? Zostajesz tutaj, czy jednak skierujesz się do Remedium?

[Peterov]

Delikatny uśmiech pojawił się na twarzy Kauldera.

Postanowił podążyć za Dianą przed restaurację.

-Diano Hook... Zatrzymaj się!

Jeżeli się zatrzyma, kontynuuje monolog.

- Nie sądzę, żebyś miała jakieś ważne spotkanie i jest to tylko pretekst by wymusić na mnie jakąś blisko nieokreśloną reakcję. Bardzo sprytnie, bardzo sprytnie, ale skończmy tę szopkę. ODRZUĆ ten płaszcz tajemniczości i powiedz o co CI chodzi. Mieliśmy cały wieczór dyskutować o naszych firmach i zapewne dobrze się bawić, a zaledwie na 3 zdania przyjechałaś? Szczerze w to wątpię. No już, uspokój się...

Kaulder zamknął restaurację na klucz i nie czekając na odpowiedź dodał.

-TERAZ zrobimy po mojemu. Teraz, NIE ZARAZ. Odpraw swojego szofera i przejedziemy się moim autem. Nalegam. - W jego oczach coś zapłonęło. Sam nie wie dlaczego, ale uniósł się naciskając na Hook.

[Claudie]

Diana, która już miała wsiadać do samochodu zatrzymała się i spojrzała się na Ciebie. Widząc, że podchodzisz do niej poczekała na Ciebie z ochroniarzem. Wysłuchała Ciebie, po czym dotknęła swoją dłonią twój policzek, po czym powiedziała zmysłowym tonem:
- Nie kłamałam Cię. Mam naprawdę jeszcze jedno spotkanie biznesowe, które muszę załatwić tej nocy. Niestety, muszę się sama z tym uporać, ale jeżeli faktycznie chcesz się dobrze bawić, to zaczekaj na mnie w Remedium. Nie pożałujesz tego - Po czym pociągła Cię mocniej za krawat, przybliżając twoją twarz bliżej swojej i namiętnie pocałowała. Po chwili odepchnęła Cię na deszcz, zaśmiała się i wsiadła do samochodu. Ochroniarz zamknął za nią drzwi, po czym sam wsiadł z przodu i Mercedes odjechał w swoją stronę.

Co robisz?

[Peterov]

Zaskoczenie malowało się na twarzy Kauldera.

-No nieźle.. - Stwierdził po odjeździe auta Cross...

Wrócił czym prędzej do restauracji, wziął swoją drugą marynarkę i zamówił taksówkę, by podwiozła go do Remedium.

Gdy taksówka podjechała podszedł do niej i otwierając drzwi odezwał się:

-Do Remedium. Tylko najszybciej jak się... Jadę w interesach - Rzekł niskim tonem i wsiadł do pojazdu.

Gdy dojedzie na miejsce, wchodzi, oddaje płaszcz, wchodzi do klubu i siedzi przy barze popijając drinka za drinkiem, lecz z umiarem. Czeka na Hook

[Claudie]

Minęła jakaś dobra godzina. Siedząc przy barze zauważyłeś, że ludzie cały czas się bawili przy lekko zmienionej muzyce. Może to po części procenty, które już krążą w twojej krwi, a może jest to specjalna zagrywka DJ, by ludzie mogli lekko się wyciszyć? Podczas swoich przemyśleń zauważyłeś kątem oka, że jeden z barmanów podniósł słuchawkę telefonu, po czym po chwili ją odłożył. Podszedł do Ciebie i powiedział:
- Pan Cross? Pani Hook kazała przekazać, że czeka na pana na zewnątrz klubu w swoim Mercedesie. Kosztami proszę się nie przejmować, dzisiejszej nocy dla pana są na koszt firmy.

Co robisz?

[Peterov]

Przytaknął lekko, po czym poszedł przed Remedium