Kryształy Czasu / sesja

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Niech was stu karłów rozniesie! Moje dzieło zostało zniszczone! Lecz zaraz zaraz... Mam lepszy pomysł - Inarius pełen już mrocznej energii, która go wypełnia wzbudza strach w towarzyszach (chyba) i unosi ręce do góry!

Ash nazg durbatulûk.... Zaraz zaraz, nie ten język... - Chwila zadumy - Niech mrok okryje tę krainę, a w proch niech obróci się życie! Płomień niech drogę przede mną wyryje, uwolni się moc, co trzymałem ją skrycie! - Po tych słowach idzie przed siebie wyrzynając sobie drogę przez gąszcze zaklęciami zniszczenia.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Nie idźcie za nim, postradał zmysły - rzekł rycerz, upewniając się wcześniej, że dzieli go od maga stosowna odległość, dająca szanse na ucie... taktyczny odwrót dyktowany wszelkimi normami logiki i strategii bojowej, nakazującymi opuścić teren walk w razie, gdyby przeciwnik dysponował zdecydowaną przewagą liczebną czy też siłową.

[Octavian]

I oto po raz pierwszy przechodzimy do Kronik Ragnara, które objaśniają nam co się wydarzyło gdy Inarius Hermanenus Pallius, kroczył dostojnie na przód.
Kroniki Ragnara zawierają pewne niedomówienia - nie widać stropu jaskini, lecz niebo - pewnie artysta chciał ukazać wstępowanie w wyższy wymiar istot duchowych, jest to częsty, pełen symbolizmu zabieg stosowany przez artystów szkoły Katańskiej.
Z nieznanych powodów też Inarius Hermanenus Pallius nosi czarne okulary, sens tego znaczenia pozostaje dla nas zagadką.

(click to show/hide)

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Niechaj czas i plan materialny ugną się przede mną! Za mną, jeżeli chcemy zdążyć, musimy zejść z ścieżki światła. Podejmę się tego ja, by was ten obłęd nie objął! - Po czym Inarius zgiął się w pół od energii, która powoli zmienia jego myśli na coraz mroczniejsze!

-To... jest nieuniknione, to jest niepowstrzymywane, ja jestem niepowstrzymany! Ha!

[Agis]

Ghan

- No i masz, ocipiał!  Dziewczyny do środka i wycofujemy się w kierunku wyjścia!

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Ghan ma rację, ruszamy do wyjścia - krzyknął do grupy rycerz.

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

-Dia.. - Inarius podniósł się, spoglądając na kobietę kontynuował przytłumionym szepczącym głosem. -Jak bardzo zależy Ci na ocaleniu twoich przyjaciółek? - Inarius wyciągnął dłoń w jej stronę. Uśmiechnął się i drugą ręką zdjął kaptur, by po raz pierwszy odsłonić swą twarz. - Po prostu mi zaufaj

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Nie słuchaj go!

[Agis]

Ghan

Celnie rzucona przez Ghana kość udowa któregoś z szkieletów odbija się od sinej czaszki Inariusa, strącając mu okulary...
Jednocześnie, porwawszy Dię pod pachę, Ghan potężnymi susami rusza ku wyjściu z jaskini.

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

-Stój! - Inarius podszeptuje pod nosem kilka słów, próbując w porywie gniewu unieruchomić przeciwnika telekinezą(o ile mg pozwoli).
Po tych słowach emituje na zewnątrz część energii, by wystraszyć Ghana.

(click to show/hide)

- Daj jej zadecydować. Skoro nas tu przyprowadziła, to i ona zdecyduje co zrobimy! - Dodaje po chwili przykucnięty od nadmiaru zużytej mocy.

[Agis]

Ghan

Wyraźnie zwalnia, wygląda tak, jakby usiłował biec pod wodą... Z widocznym wysiłkiem obraca głowę w stronę trzymanej pod pachą Dii i wlepia w nią pytające spojrzenie...

-Cccoooo...

 (w jego oczach zaczyna czaić się cień morderczego króliczka, więc straszenie go nie było chyba najlepszym pomysłem)

[Octavian]

... i gdy cała sytuacja stała się tak bardzo dramatyczne, gdy powietrze wypełnił zapach ozonu, jaki powstaje przy magicznych emanacjach, WTEM!
pojawia się, jakby znikąd tajemnicza postać.


- Kim jesteście? - pyta z niepokojem w głosie.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Jam jest Sir Gawain, rycerz znany z męstwa we wszystkich ziemiach świata! A oto moi nie mniej (niemalże, wszak mi nikt nie dorówna!) dzielni towarzysze!

[firentis]

Argjolf
Zwą mnie Argjolf, nekromancja nie ma przede mną tajemnic.

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Przez cały czas milczy, utrzymując zaklęcie. Gdy zapach ozonu doleci do jego nozdrzy, zwalnia uścisk...

Jaka ona jest ... Spokojnie Inarius... myśl o matematyce... Och liczyłbym jej sinusoidę... ooo taaaak... - Rozmarzył się do końca mag zapominając o swoich zaklęciach..