Kryształy Czasu / sesja

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Może na rybach się znacie panie podróżnik, ale na mieczach już na pewno nie. Wie Waszmość, co to za klinga? - pyta się rycerz, wysuwając broń z pochwy.

[Octavian]

Darujmy sobie opisy tego w jaki sposób wydział całą sprawę sir Gawain, nazwijmy rzeczy po imieniu.
Otóż sir Gawain, na krótką chwilę został teleportowany do równoległego świata, w którym prawa fizyki nie pozwalają na istnienie metali, a w następnej sekundzie był już znowu na łodzi.
Oczywiście jest oszołomiony i nie ma przy sobie niczego co miało w sobie metal :
 - sprzączki do paska, więc spadają mu spodnie
 - pieniędzy
 - broni
 - zbroi

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- ...
- Cooo... ?
- Co sięęę stanęło... się... ?
- Z... moim Kryn... Kyn... Khyncetere... mieczem ?

[firentis]

Argjolf
Wyraźnie zdenerwowany, gdy tajemniczy pasażer wyśmiewa jego metody.
Panie Ryjektaninie czy jak tam się zwiesz, bacz na swe słowa! Śmiesz mnie uczyć magii? Mnie?!
Chcesz mi lżyć, ubliżać? Drogi Ghanie, tyś jest poetą, słów kowalem! Daj temu draniowi nauczkę, pokaż mu, któż jest bardziej sprawny w słowem władaniu! Ubliż mu!

[Octavian]

                           
R'ylehktanin szybko traci zainteresowanie sprawami naszych bohaterów. Łódź przybija do brzegu, zapada już zmrok. Jesteście w niewielkiej portowej osadzie.
Indianin Jan pyta was zamierzacie teraz robić. Czy wyruszycie nocą przez las, czy może przeczekacie ją w jakiejś gospodzie? On sam ubolewa, że stać go na ewentualny nocleg tylko dla siebie, może lepie ruszyć od razu w dalszą podróż?

[huth]

Randalfian

- Nie wiem jak z noclegiem, ale jedno jest dla mnie pewne - ten ląd wymaga nawrócenia! Radziłbym nie tracić czasu, bo już nas inna kompania dawno wyprzedziła!

[firentis]

Argjolf
Nie zwlekajmy, czekają na nas skar... ludzie w potrzebie!

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Hmm... radym towarzysze, żeście tak skłonni do pomocy innym, jeno ja pierwej na waszą pomoc zasługuję. Macie może na zbyciu jakiś pas lub sznur? W ostateczności może być trochę złota na te rzeczy - rzekł Gawain, trzymając się za spodnie.

[Agis]

Ghan

Rozgląda się ostrożnie na boki i szeptem mówi do Argjolfa: Poszedł? Na potwierdzające skinięcie głową, ryczy:

Ha! Rozpustny rybojadzie! Słuchaj mej ballady i drżyj!
(tu zaczyna melorecytować)

Szedł Argjolf krokiem dziarskim,
Z prostym sprzętem wędkarskim
Znudziły mu się grzyby
Więc wybrał się na ryby…
Na które poczuł chętkę.
Tak więc zarzucił wędkę,
Wędzisko proste: kij, sznurek,
A na przynętę ogórek…
(ale nie Magdalena,
bo jej już nigdzie nie ma, ech...)
Łowi, a wokół spokój,
Lecz nagle srogi okoń
Z ogórkiem w ryju wyskoczył!
(całego go wodą zmoczył)
I krzyknął :granda niewąska!
Hakiem nabita zakąska?!
Niegodne to praktyki!
Zwleczone z Ameryki.
Być może R`ylekhtanie
Dali Ci to zadanie!
Takim niegodnym trybem
Mordować godną rybę!
Owe zwierzątka wodne
Drapieżne i łagodne
Dręczone bez sumienia
Dostają rozwolnienia!
Bo w R`ylekht delicją główną
Jest właśnie rybie gówno!
Jedzone razem z boczkiem
I malinowym soczkiem…

Wysapawszy się, zwraca się do sir Gawaine`a: Mości rycerzu, nie mam godnego tak zacnej persony pasa, lecz jeśli nie pogardzisz rzemykiem od mego bębenka, z chęcią służę, byś mógł opasać swe lędźwie bowiem jak pisał klasyk: "woj bez pasa traci wiele na atrakcyjności..."

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Nie pogardzę i twoim rzemykiem! Twe szlachetne czyny nie zostaną zapomniane przez bogów!

[Octavian]

                             
Dzielna drużyna raźnie przechodzi przez portową osadę i wchodzi w las.
                             

Nikt nie ma pochodni, na szczęście gwiazdy świecą mocno. Indianin Jan wyjaśnia, że jeśli będą szli szybko dojdą do miejsca przeznaczenia w trzy dni.
Aby dodać sobie otuchy przyjaciele rozmawiają...

[huth]

Randalfian

- Cieszmy się, że rzemień się znalazł, dzięki bogu, bo nierad by mi było z moim sznurem przepasającym habit się żegnać. Zaufajmy Panu i nie stanie się nam żadna krzywda! A tak w ogóle, to nie sądziłem, że półolbrzymy zajmują się też pieśniami, łaska pańska nie zna granic!

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Prawdę rzeczesz mości Randalfianie. A wy, towarzysze, uważnie słuchajcie, boska mądrość z tych słów płynie.

[firentis]

Argjolf
Mówi do siebie podnieconym głosem - i cały dwór... nie, dwa dwory. I cała pracownia magiczna... Eh, ileż to złota zdobędę wchodząc do tej świątyni...
Spieszmy się towarzysze! - dodaje głośniej i przyspiesza kroku.

[Octavian]

Las, ciemność, kamienie.... jednak posuwają się naprzód.
                                             
Gdy nadchodzi ranek, macie przed sobą gęstwinę.
                       
 Jesteście głodni, zmęczeni i niewyspani.